Avondmijmering

De gele lissen in de tuinvijver zijn een streling voor het oog. Telkens weer heeft een wandeling doorheen het welige groen en het leven in de tuin een verkwikkend, ontspannend, effect. Als ik het vingerhoedskruid tegen deze groene weelde zie bloeien, bedenk ik hoe perfect deze spontaan gegroeide harmonie is. Vandaag merkte ik ook een grote koninginnepage op, een koolwitje en een dagpauwoog. En de kersen beginnen  te ‘blanken’. Blanken is een woord dat mijn moeder gebruikte om aan te duiden dat deze heerlijke junivruchten begonnen te rijpen maar nog net te groen waren om te eten. Dit huis is als de moederschoot… . Wie schreef dit gedicht ook weer?  

 

Auteur: Blauwkruikje

Master of Germanic Philology - KULeuven - Belgium - Nature, fiction, theater, poetry, philosophy and art lover. Photo: Ostend (B) - Japanese Deep Sea Garden

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s