Ik ben niet, ik ben niet dan in uw aarde.

Toen ik gisteren in het journaal vernam dat Claus beslist had om zijn leven te beëindigen, was ik verbaasd. Ik was onwetend over het feit dat de man alzheimerpatiënt was. Dat professor Vermeersch hem geadviseerd heeft om euthanasie te plegen, verbaast mij nog meer.
Een god in ’t diepst van zijn gedachten, die de prachtigste verzen ooit, heeft geschreven. Een middelaar  tussen het Onzegbare Eeuwige en ons eindige duistere bestaan. In zijn logica was het einde van die zeggingskracht, tevens het einde van zijn fysieke bestaan. Een afronding van het leven die paste bij zijn persoonlijkheid. Getraumatiseerd door een kindertijd zonder warme moederliefde, schreef hij “Ik ben niet, ik ben niet dan in uw aarde” in één van de mooiste moedergedichten die ik ooit las. Claus zal bij de asuitstrooiing aan zee in die aardse moederschoot weer opgenomen worden. Het grootse verlangen van een groots man gaat in vervulling.
 
 
                      claus
Ik ben niet, ik ben niet dan in uw aarde.
Toen gij schreeuwde en uw vel beefde
Vatten mijn beenderen vuur.
 
(Mijn moeder, gevangen in haar vel,
Verandert naar de maat de jaren.
 
Haar oog is licht, ontsnapt aan de drift
Der jaren door mij aan te zien, en mij
Haar blijde zoon te noemen.
 
Zij was geen stenen bed, geen dierenkoorts,
Haar gewrichten waren jonge katten,
 
Maar onvergeeflijk blijft mijn huis voor haar
En onbeweeglijk zijn de krekels in mijn stem.
 
“Je bent mij ontgroeit”, zegt ze traag mijn
Vaders voeten wassend, en ze zwijgt
Als een vrouw zonder mond.)
 
Toen uw vel schreeuwde vatten mijn beenderen vuur.
Gij legde mij neder, nooit kan ik dit beeld herdragen,
Ik was de genode maar de dodende gast.
 
En nu later, mannelijk word ik vreemd.
Gij ziet mij naar u komen, gij denkt: ” Hij is
De zomer, hij maakt mijn vlees en houdt
De honden in mij wakker.”
 
Terwijl gij elke dag te sterven staat, niet met mij
Samen, ben ik niet, ben ik niet dan in uw aarde.
In mij vergaat uw leven wentelend, gij keert
Niet naar mij terug, van u herstel ik niet.
 
uit: Gedichten (1948-1963), De Bezige Bij, Amsterdam, 1983
 
 
 

Auteur: Blauwkruikje

Master of Germanic Philology - KULeuven - Belgium - Nature, fiction, theater, poetry, philosophy and art lover. Photo: Ostend (B) - Japanese Deep Sea Garden

2 thoughts on “Ik ben niet, ik ben niet dan in uw aarde.”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s