Bergense school

Terwijl het paasweekend hier te lande erg winters was met pakken sneeuw en hagel, en er eerder een kerst- dan een paasgevoel heerste, zou ik op dinsdagochtend richting Bergen aan Zee (Noord-Holland) rijden voor een midweek uitwaaien en op adem komen. Ochtend werd middag 14u omwille van de hevige sneeuwval de nacht tevoren en een grote verkeerschaos en files op de autowegen. Ik had echter 242km voor de boeg en een tocht van om en bij de drie uur rijden als alles goed ging. En dat deed het jammer genoeg niet. Op de A9 langs Amsterdam West kwam ik in de avondspits terecht, die volgens de mededelingen op Skyradio als een naadloos vervolg gebreid werd die dag aan de ochtendspits. Ik hoorde er ook meteen hoe Nederlandse mobiliteitsdeskundigen het Belgische systeem willen komen bestuderen waardoor deze eindeloze files iets efficiënter worden opgelost. Hoe anders gaat dat dan bij ons, dacht ik? Ik kwam een uur later dan voorzien op mijn bestemming en hoewel ik door erg afwisselend maarts weer (hevige hagelbuien en windstoten) was gereden, was mijn aankomst behouden. Ik waagde nog een snelle verkenning van het plaatsje voor het avondeten en merkte dat een ijskoude noordwestenwind en hoogtij dat haast tegen de duinen aanbeukte, ingeboren onstuimigheid losweekte maar me een ijselijk pokerface bezorgde. Ik was in de juiste stemming. Alles voelde goed. Zeker toen de volgende ochtend de wind was gaan liggen en er 7°C genoteerd werd. Met mijn oude canon in de aanslag dus een prachtige strandwandeling naar de Parnassiavallei en De Kerf gemaakt  en in de namiddag, toen de temperatuur nog enkele graden was opgelopen, een duinenwandeling langs het Woudpad naar Egmond aan de Hoef en vandaar met de buurtbus weer terug. Het lieftallige Vredeskerkje in Bergen aan Zee is een waar ‘schatje’ zoals ze dat in Nederland zeggen. De volgende dag Bergen-Binnen aangedaan: de ruïnekerk, Adriaan Roland Holstmonument (niet Henriëttes deze keer) en natuurlijk Museum Kranenburgh gewijd aan de kunstenaars uit de ‘Bergense school 1910-1940’. Een zeer mooi buitenhuis dat toebehoord heeft aan de Heren van Bergen en nu als museumruimte werd ingericht. Ook Lucebert zou hier een tijd gewoond en gewerkt hebben. Momenteel loopt er een prachtige tentoonstelling gewijd aan Jan van Herwijnen, schilder uit zelfbehoud. Als afsluiter die dag nog even langs de abdij van Egmond-Binnen voor een Roemeense iconententoonstelling en dan weer, niet zonder de Hollandse Old Timerdrop, richting België. Opnieuw was ik één van de wagens in de 365km lange Nederlandse avondspits. De trein en de bus dan maar volgende keer? Je weet soms gewoon niet meer wanneer de ochtendspits eindigt en de avondspits begint.
 
 
 
 
 

Auteur: Blauwkruikje

Master of Germanic Philology - KULeuven - Belgium - Nature, fiction, theater, poetry, philosophy and art lover. Photo: Ostend (B) - Japanese Deep Sea Garden

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s