Mental Finland***

Ik was op de  try-out voor Mental Finland in de KVS_BOL een productie van KVS+ Smeds Ensemble+Finnish National Theatre + Linz 2009 + Vilnius 2009. Vooraf de aankondiging dat  het stuk nog niet op punt stond en dat een van de dansers geveld was door buikgriep.  

Europa 2069 dus. Heel Europa is bezet door de troepen van de EU. Ze zien erop toe dat niemand zich bezondigt aan nationale gewoontes of tradities. Er is echter één volk dat zich verzet: de Finnen. Ze leven in een scheepscontainer die alles bevat wat ze nodig hebben: rendieren, een sauna, karaoke, alcohol …. Het verhaal begint wanneer de container ontdekt wordt door de Europese troepen. Het is een stuk over de ‘state of mind’ van een kleine noordelijke welvaartstaat in tijden van globalisering. Kristian Smeds, de regisseur, wapent zich met zwarte humor en surrealistische toestanden om de vraag te stellen hoe echt of fictief deze geglobaliseerde realiteit is. Wat sluit ze allemaal uit en verbergt ze? (naar de KVS-krant)

Mijn eerste spontane indrukken gaven de regisseur veel krediet: originele vondsten, komische situaties, lichtvoetige ironie, multmediale effecten die je doen dromen, acteer- en danstalent van hoog niveau, een verhaal met een boodschap die je doet verlangen naar het eindantwoord. Dat laatste heeft de auteur/regisseur niet. Hij stelt: if we are what we eat, you could become me. Dit staat te lezen in de aura van de gekruisigde kerstman. Is dit het spirituele adagium van de regisseur? Is de kunstenaar een door de geglobaliseerde consumptie gekruisigde? Een lam voor de slachtbank? Een per definitie onbegrepene? Verwikkeld in een identiteitscrisis?

"Theater moet een wolf zijn geen schaap", zegt Smeds. Het geluid van die eenzame wolf horen we geregeld op de scène vb wanneer de zuiderse immigrant uit de sauna wordt gegooid. De wereld van de migratie, volksbewegingen naar een betere wereld botsend op de harde realiteit van de uitsluiting. Wat met de gruwel van kindermishandeling? De geheimen van plattelandsfamilies? De mannenwereld die niet zonder maagden en hoeren kan? Wat met een wereld zonder roes; zonder het sentiment van de tango; zonder ‘de cadeautjes’ van de kerstman? De Pure Finland Society probeert zich te handhaven maar de EU-troepen rukken op.

Gedurende twee-en-half uur heb ik getracht om de rijke tekentaal van deze voorstelling te vatten; aanvankelijk was ik geamuseerd, prettig verrast, geboeid… naarmate de voorstelling vorderde, werden de scènes explicieter en meer dan één toeschouwer verliet de zaal wegens te grof. Knippen in de lange, shockerende scènes zou het stuk aan kracht doen winnen. We zijn inderdaad geen Fins publiek. When Finland goes mental you do not always want to indulge in it!

Mentalfinland

http://www.brusselnieuws.be/artikels/cultuur/kristian-smeds-ensemble-wij-haten-brussel

Auteur: Blauwkruikje

Master of Germanic Philology - KULeuven - Belgium - Nature, fiction, theater, poetry, philosophy and art lover. Photo: Ostend (B) - Japanese Deep Sea Garden

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s