Mijnheer en het meisje – Dirk Verbruggen**

Dit verhaal (158 blz) uit 1995 kondigt zichzelf op het achterplat als volgt aan ‘De introverte Kamiel Peeters heeft altijd archeoloog willen worden, maar zijn moeder besliste anders. Nog steeds verzamelt hij mooie stenen en de hang naar klassieke schoonheid en verfijning beheerst zijn leven. Omdat Kamiel met vrouwen geen raad weet, beslist hij gemakshalve dat hij ze niet nodig heeft. Dan ontmoet hij Gina. De levenslustige jonge vrouw vat sympathie op voor de naïeve Kamiel. Als de sympathie overgaat in verliefdheid en vervolgens door Kamiels angstige terughoudendheid zelfs groeit tot een wellustige hartstocht, wordt de zwijgzame stenenverzamelaar tot daden gedwongen. Maar kan Kamiel Gina’s passie beantwoorden? En tot welke prijs?’

Ook als ik niet geweten had wie de auteur van dit verhaal was, zou ik het toch geraden hebben. De romanwereld van Verbruggen laat zich blindelings herkennen. De hoofdfiguur groeit ook hier uit tot een mix van ernst en luim; een saaie, harkerige boekhouder, blijven steken in z’n jongensjaren maar op zoek naar een ‘levensgezellin’ via  nu eens zakelijke, dan weer origineel romantische zoekertjes;  de absolute tegenpool van de gescheiden rokkenjager Tony; steeds in het gezelschap van z’n hond Sappho. De man draagt kennelijk een liefdestrauma uit z’n jeugd met zich mee dat naar het einde van de roman dan toch overwonnen wordt: Heer met hond en ervaring op het gebied van de liefde, wenst kennismaking met vriendelijke dame die zowel goede koffie als een grapje waardeert. Welke eenzame juffrouw die dit leest, droomt net als schrijver dezes van een eenvoudig maar onverwacht geluk?

Op het einde laconiek tegen z’n hond Sappho: ‘Kijk eens, Sappho, hoe vreemd het er aan toe kan gaan. Ik wou iets begraven en ik graaf iets op.’ (157)

Poëtisch, fijnzinnige Dirk Verbruggen zet hier een karakter neer dat gedurende nagenoeg de hele roman zakelijk nuchter afstand houdt tegenover de andere romanpersonages maar, door het personele vertelstandpunt, op een intimistische wijze de sympathie van de lezer weet te veroveren.

Auteur: Blauwkruikje

Master of Germanic Philology - KULeuven - Belgium - Nature, fiction, theater, poetry, philosophy and art lover. Photo: Ostend (B) - Japanese Deep Sea Garden

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s