Permeke – Raveel – Brusselmans en TAZ# 2011****

Wie zich deze zomer wil onderdompelen in kunst en cultuur van eigen bodem komt zeker aan z’n trekken in Oostende deze week. Via de Zomerknack wordt die ook nog vergast op hier en daar een prettig extra. Ik wou ‘de bomen wat rust gunnen’ door mijn CO2 drastisch te reduceren en startte mijn daguitstap in het treinstation van Mechelen met een weekendbiljet richting Oostende. In Brugge reed ik met bus 52/53 richting Jabbeke naar het Constant Permekemuseum waar Roger Raveel momenteel te gast is en waar de bezoeker met Zomerknackticket een leuke affiche van de tentoonstelling cadeau krijgt. De Vier Winden, zoals Permeke z’n woonhuis noemde, is een oase van groen en rust. Raveel nam er z’n intrek in het beeldhouwatelier van Permeke. De Lijn bracht me nadien naar Oostende Station en het doorkruisen van dorpjes als Bekegem, Zerkegem, Snellegem, Eernegem en de gemeente Gistel gaf me een prachtig beeld van wat de kunstenaars uit deze streek zo dankbaar aangrepen voor hun werk. Middag was het ondertussen geworden en dus tijd voor een  snelle hap, uit het vuistje weliswaar en met zicht op de jachthaven, Mercator Marina van Oostende. MuZEE Romestraat herbergt er tot september een Jean Brusselmans retrospectieve.  Een ware verrassing. Na de musea even naar de dijk een frisse neus halen, want een zomerse temperatuur viel me er niet te beurt; bonte, zomerse, gezellige drukte daarentegen ‘zoveel je maar wil’- ‘à volonté’. ‘k Had ook gereserveerd voor een avondvoorstelling van Muziektheater Transparant (Josse De Pauw) met ‘Een nieuw Requiem’. Deze afsluiter waarbij Tom Jansen, de door Jeroen Brouwers herwerkte tekst van de oorspronkelijk Latijnse gezangen, bracht en sopraan Iris Luypaers de originele gezangen onder begeleiding van I Solisti del Vento, voerde de dag naar een ontroerend hoogtepunt.

Waar is nu, dood, gruwelijk stuk verdriet, je triomf, waar is, o dood, helleveeg, karonje met je rotte adem, je prikkel? Wie het gelove wil, gelove het. Ite, missa est. Requiescat in pace. Amen. Hoor, hoe nu opeens de duizenden krekels rondom het huis zwijgen. Er is storm op til.

(uit: Een nieuw Requiem – Jeroen Brouwers)

Toen ik om elf uur ’s avonds op de nmbs-parking naar m’n autootje stapte, hoorde ik één krekel zingen.

Een foto-impressie vindt u hier.

 

Auteur: Blauwkruikje

Master of Germanic Philology - KULeuven - Belgium - Nature, fiction, theater, poetry, philosophy and art lover. Photo: Ostend (B) - Japanese Deep Sea Garden

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s