Wit is altijd schoon – ’t Arsenaal***

Dit weekend liep in ’t Arsenaal de voorstelling ‘Wit is altijd schoon’ naar de gelijknamige roman van Leo Pleysier in een regie van Michaël De Cock. Het is Jos Geens ditmaal die in een uur durende monoloog, de rol vertolkt van een zoon die aan het doodsbed van zijn moeder afscheid van haar neemt. Zoals zij heel z’n leven hem bedolven heeft onder haar gepraat, zo hoort hij nu haar stem die maar doorratelt en hem voortdurend bemoedert. Toch is dit een teder en liefdevol portret geworden. Een geestig verhaal over rouw, afkomst en taal dat eindigt op een ontroerend slotakkoord: een witte bloemen-ode aan de zuiverheid van deze moeder.

Het publiek kreeg het decor: een tafel, enkele stoelen, een zetel,  een smeedijzeren krantenrekje waarop een witte wafel, in vogelperpectief te zien. Vanuit de hemel kijken we binnen in de leefruimte van de moeder. Zoonlief trekt z’n schoenen uit (respect!) voor hij deze ruimte binnengaat op kousenvoeten. De rol is op Jos Geens toegesneden. Het sappige dialect, de volkse vertelstijl. Authentiek!

www.tarsenaal.be

 

Auteur: Blauwkruikje

Master of Germanic Philology - KULeuven - Belgium - Nature, fiction, theater, poetry, philosophy and art lover. Photo: Ostend (B) - Japanese Deep Sea Garden

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s