Logboek van een onbarmhartig jaar (Connie Palmen)***

Op 11 november 2011 verscheen ‘Logboek van een onbarmhartig jaar’ waarin Connie Palmen de positie en koers bepaalt die ze vaart op de zee van afscheid en verdriet die haar gedurende het anderhalve jaar na de dood van haar partner Hans van Mierlo overspoelt.

“Annus horribilis, een beschamende haast ongeloofwaardige opeenhoping van ongeluk. Oudste dochter agressieve borstkanker, jongste dochter net bevallen van een zoon en daarna verraden en verlaten, hartsvriendin van de zoon wegkwijnend door ALS (Amyotrofe Lateraal Sclerose), liefste schoonzus kanker, twee zwagers dood, twee vrienden kanker, broer van vriendin kanker, eigen broer moeizaam herstellend van een zware operatie, een preventieve om kanker voor te zijn.”(21)

“Anderen weven webben, op geheimzinnige wijze, met een talent voor oppervlakkige maar toch waardevolle contacten, een talent waaraan het mij ontbreekt. Ik ben alleen goed in één op één, huid tegen huid, Hautnah, zoals de Duitser zegt. Als ik die ene heb, kan ik buiten de wereld. Maar nu heb ik die ene niet meer en moet ik gaan weven. Ik vind het vernederend.”(20)

Anders dan in ‘I.M’ gaat ze doorheen een rouw die maar geen einde kent. De dood grijpt Hans van Mierlo op 11 maart 2010 en dochter Marie amper enkele maanden later. Hans en Connie hebben wat met het cijfer 11. Op 11 november 2007 vraagt Hans van Mierlo Connie Palmen ten huwelijk. Op 11 november 2009 nadat ze 11 jaar en 11 dagen bij elkaar zijn, trouwen ze in de Rode Hoed in Amsterdam. Op 11 maart 2010, na zes weken ziekbed, sterft Hans  op de ic-afdeling van het Onze Lieve Vrouwe Gasthuis te Amsterdam. 48 dagen na de dood van haar man begint Connie Palmen aan dit boek. Auteurs lezen die eveneens door rouwprocessen zijn gegaan o.a. Joan Didions Het jaar van magisch denken en schrijven ‘met de pen op de huid van de pijn’ houden haar in koers. Terzijde verontschuldigt ze zich voor de onzorgvuldigheid waarmee ze dit allemaal aan het papier toevertrouwt; vaak filosofeert ze over de vraag of dit nu fictie of werkelijkheid is, en ze stelt vast dat de afstand, de herinnering snel niet te vermijden verdichting wordt. Een roman is het niet; een logboek eist precisie in verband met de navigatie. Als geen ander slaagt ze erin om glashelder het fysieke van het ontberen van een geliefde partner, onder woorden te brengen. Woede, zelfverlies en liefdevolle herinnering wisselen elkaar af. En ook het thema van het verraad dat ze mogelijks pleegt, gaat ze niet uit de weg.

“De schrijver is per definitie indiscreet. Hij is de verrader, de onthuller, de ontdekker. Hij is de verrader van het stilzwijgende verbond, van het duistere familiegeheim,van de mysterieuze samenzwering, van de groep, de club, het genootschap. Schaamtevol, omzichtig, discreet, introvert en innemend in de omgang, zodra de schrijver de pen oppakt, is hij een judas.” (20)

Connie Palmens relaas van het ongenadig jaar 2010, grijpt soms naar de keel, is ontroerend, moedig, zachtmoedig en waarachtig. Is van een ongewone grootsheid.

Advertenties

Auteur: Blauwkruikje

Master of Germanic Philology - KULeuven - Belgium - Nature, fiction, theater, poetry, philosophy and art lover. Photo: Ostend (B) - Japanese Deep Sea Garden

1 thought on “Logboek van een onbarmhartig jaar (Connie Palmen)***”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s