Moonrise Kingdom (Wes Anderson)****

Gisteren de filmavant-première van Moonrise Kingdom in Kinepolis Heizel bijgewoond. Knack Club tickets verleenden me toegang tot deze vintage opener (filmfestival Cannes 2012) van Wes Anderson. Met Bruce Willis (Captain Sharp), Bill Murray (Wald Bishop ) en Edward Norton (Scout Master Ward).

Als in de zomer van 1965 de verliefde tieners Sam (Jared Gilman) en Suzy (Kara Hayward) van huis weglopen, is het anders zo rustige eiland aan de Amerikaanse oostkust in rep en roer. Iedereen wordt gemobiliseerd om de twee op te sporen: van de lokale padvinders waartoe Sam behoort onder leiding van hopman Ward (Edward Norton) tot aan de sullige sheriff Sharp (Bruce Willis) die een geheime affaire heeft met de moeder van Suzy (Frances McDormand). Een dreigende storm en de komst van de strenge medewerkster van jeugdzorg (Tilda Swinton) zetten de gebeurtenissen op scherp.

Ik laat hier enkele recensenten aan het woord :

Anderson flitst je in dit disfunctionele familieavontuur terug naar het (niet zo) onschuldige Amerika van de late sixties, vroege seventies met een fraai gestileerde retrolook en een dito soundtrack met muziek van Hank Williams en andere countrycoryfeeën. (Knack Focus – Dave Mestdach)

Moonrise Kingdom is ook weer een pareltje, al is het verhaal flinterdun en wordt het trucje dat Anderson kinderen als volwassenen laat acteren en andersom doorzichtig. Maar liefhebbers van droge humor en aandacht voor detail komen weer volop aan hun trekken. (NU.nl – André Nientied)

 Meer nog: dit is zijn charmantste en ontroerendste film ooit, een romantisch melodrama dat je het gevoel geeft dat je terug 12 bent. De kleine grapjes en georkestreerde gags zijn vaak bijzonder geestig (de manier waarop het mannelijke hoofdpersonage uit zijn tent ontsnapt, het Kuifje-kapsel van Bruce Willis). Maar het zijn de verliefde zielen die het verschil maken. Noem dit maar Wes Andersons versie van ‘The Blue Lagoon’. (Cinenews.be – Ruben Nollet)

Whimsical, quirky, kooky: none of these words is quite strong enough to describe just what an extraordinarily affected piece of filmmaking this is, and yet because all of these quirks fit together so well, the result isn’t annoying, but exhilarating.

Much like the hidden bay where Sam and Suzy set up their camp for which the film is named, Moonrise Kingdom is a beautiful, self-contained idyll. Like many holiday locations, you wouldn’t want to live there, but a mini-break from the norm can be a real tonic. (The Telegraph – Robbie Collin)

Moonrise Kingdom, with its appropriately resonant title, has a magical sense of a country and a people growing up and being threatened by the inevitable loss of something they cherish. One is at times reminded of AE Housman. At other times, and perhaps most especially, one thinks of the late 19th-century paintings of Winslow Homer who, after accompanying Union soldiers as an artist during the civil war, worked in New England, where this film was shot. Homer specialised in coastal scenes and seascapes and created an idyllic world of children playing in the fields that has been etched on the minds of successive generations of Americans. Robert Yeoman’s cinematography, intentionally or not, captures the golden glow of Homer’s paintings with a poetic, elegiac power. (The Observer – Philip French)

http://www.moonrisekingdom.com/#home

Auteur: Blauwkruikje

Master of Germanic Philology - KULeuven - Belgium - Nature, fiction, theater, poetry, philosophy and art lover. Photo: Ostend (B) - Japanese Deep Sea Garden

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s