The Valkyries – De beschermengel (Paulo Coelho)**

Ik waarde door de bibliotheek en vroeg me af welke boeken ik  zou meenemen. Ik was met geen bepaalde auteur of titel in mijn hoofd binnengestapt. Het werd De beschermengel (1992) van  Paulo Coelho. Zijn boeken lezen als een trein. Hij weet het menselijke alledaagse, het doodgewone vaak  op een magisch niveau te tillen. Zo ook  in deze roman die beweert gebaseerd te zijn op autobiografische feiten. Je moet wel new age-jargon accepteren, er achter komen wat het volgen van de Traditie betekent en je niet storen aan geromantiseerde mythologische, religieuze en spirituele symboliek en metaforiek. Je hebt vaak de indruk: dit is een verhaal voor ingewijden. Bij Paulo Coelho is het aardse mythisch en vice versa, gefascineerd als hij is door wat in de wereldziel tussen hemel en aarde beweegt.

In deze roman trekt de hoofdpersoon Paulo, op advies van z’n meester J. , veertig dagen de Mojave-woestijn van New Mexico in om z’n beschermengel te ontmoeten. Z’n vrouw Chris staat erop hem, overigens tegen z’n zin, te vergezellen. In de woestijn ontmoeten ze de Walkuren, een groep vrouwen op motorbikes. Paulo heeft als magiër alle rituelen van de Traditie gevolgd en wil nu z’n beschermengel ontmoeten. Na de confrontatie met Vahalla, een Walkure, die hem door z’n levenscrisis en angsten loodst,  vindt hij de moed om alleen naar Glorieta Canyon te trekken en er te wachten op de verschijning van z’n beschermengel. Paulo krijgt er een visioen en er wordt hem een tekst gedicteerd of beter in herinnering gebracht. Het is een bijzonder krachtige en wonderlijke ervaring. Tegelijk met de  spirituele gebeurtenissen gedurende deze veertig dagen, gebeurt er ook iets met de relatie tussen hem en z’n vrouw.

We maken steeds kapot wat ons lief is/Allemaal doen we dat, weet dat wel;/Sommigen doen het met een bittere blik/Anderen met een vleiend woord;/Lafaards doen het met een kus,/De moedigen met het zwaard. (Oscar Wilde)

Paulo moest leren wat hem lief was – zijn werk- te accepteren. Zijn geestelijke begeleider raadt hem aan zich terug te trekken en hij realiseert meteen één van z’n dromen: een veertigdaagse zoektocht in de Mojave-woestijn (1988), het begin van een succesrijke schrijverscarrière.

 

Auteur: Blauwkruikje

Master of Germanic Philology - KULeuven - Belgium - Nature, fiction, theater, poetry, philosophy and art lover. Photo: Ostend (B) - Japanese Deep Sea Garden

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s