Bongo Weekend Natuur in de Naamse en Franse Ardennen

Een weekend natuur met een cadeaubongo  startte vrijdagmiddag in Bouillon met een lunch in pizzeria Il Padrino. L’Archéoscope, ondergebracht in het gerenoveerde klooster van de Sepulcrines, is een leerrijke, historische, audiovisuele voorstelling van de Eerste Grote Kruistocht aangevoerd door Godfried van Bouillon. Het toeristisch informatiebureau bevindt zich in hetzelfde gebouw. Van hieruit merk je ook hoe de stad gedomineerd wordt door de burcht en wie herinnert zich niet de schoolreisjes uit z’n jeugd waarbij de hele vroege middeleeuwen tot leven werden gebracht door een bezoek aan deze burcht. De datum 15 juli 1099 werd in ons geheugen gegrift. Een korte wandeling door de stad en dan, met de wagen, verder via de N 810 langs de meanderende oevers van de Semois naar Corbion, Frahan, Poupehan en Rochehaut waar we een prachtige uitkijk kregen op ‘le tombeau du géant’, proefden van een cuvée de Rochehaut en ons bevoorraadden met ‘des produits Ardennaises’. We logeerden in de nabijgelegen hostellerie ‘Le Charme de la Semois‘ en genoten er van een heerlijk avondmaal en een rijk gevuld ontbijtbuffet. Onze trip liep verder naar het Franse Charleville-Mézières via mooie toeristische wegen. We parkeerden aan het Hôtel de Ville en wandelden de stad in naar de met booggalerijen omringde Place Ducale. Zonnig weer maakte dat het hele plein vol terrasjes stond en we dus konden genieten van een deugdoende koffiestop. Arthur Rimbaud, Frans symbolistisch dichter, werd hier geboren, studeerde hier en werd in deze stad begraven. We trokken naar het Musé Rimbaud in het gerenoveerde ‘Le Moulin’ langs de Maaskaai, ‘Quai Arthur Rimbaud’, kregen daar een interessante audiovisuele voorstelling over z’n leven en werk en zagen er talrijke kunstwerken door het leven en het werk van deze dichter geïnspireerd. Op de kaai, een kunstwerk met uit aluminium gesculpteerde stoelen als dragers van quotes uit z’n werk. Over z’n stad: C’est un trou de verdure où chante une rivière (A. Rimbaud). Nadien lunch op één van de terrasjes en verder langs de groene route ‘Rimbaud – Verlaine’ naar Givet en Namen, hoofdstad van Wallonië. In het kleine maar leuke en gezellige restaurant ‘Le Temps des Cerises’ in de rue des Brasseurs sloten we de dag af en reden, gegidst door tomtom, tegen middernacht terug naar home sweet home. http://www.rimbaud-arthur.fr/

Status Anxiety – Statusangst – Alain de Botton***

In dit filosofisch essay over status en statusangst probeert de auteur de oorzaken van statusangst te achterhalen en er ook in een tweede deel oplossingen voor bijeen te sprokkelen uit de gebieden van de filosofie, de kunst, de politiek, het Christendom en de bohème. Het werk verscheen in 2004, werd meteen in het Nederlands vertaald door uitgeverij Atlas (A’werpen-A’dam) en telt 335 bladzijden. De omslagillustratie is een gezicht op de buitenwijken van Las Vegas.

In een samenleving waarin onze waarde wordt afgemeten aan onze materiële wapenfeiten en ons maatschappelijk aanzien, zijn we ons pijnlijk bewust van de noodzaak om te slagen en te presteren. Statusangst is de prijs die we betalen voor de erkenning van dit voor iedereen zichtbare verschil tussen een succesvol en een onsuccesvol leven. (achterplat)

Maar, betoogt de auteur, we kunnen deze angst de baas worden en zelfs vrede en vervulling vinden in een volgens de vigerende normen onaanzienlijk bestaan. Hoe ontsnappen we aan een gebrek aan waardering van onze medemens? Aan al te hooggespannen verwachtingen van wat het leven ons te bieden heeft? Aan een te grote afhankelijkheid van de mening van anderen? Kortom: hoe ontsnappen we aan een constant gevoel tekort te schieten?

Als de oorzaken van onze angst te zoeken zijn in liefdeloosheid, in snobisme, te hoge verwachtingen, meritocratie en afhankelijkheid van meningen over ons dan kunnen  o.a. filosofische beschouwingen gebaseerd op logische argumentatie ons een gevoel van eigenwaarde schenken dat een bestendiger genoegen tot gevolg heeft, vindt de auteur.

Net als Jane Austen en George Eliot kunnen de grote kunstenaars van het dagelijkse leven ons helpen een reeks snobistische ideeën te corrigeren over wat er in de wereld valt te eren en te waarderen.(168)

…; dankzij de tragedie hebben we onze simplistische opvatting over falen en verliezen laten varen en staan we vergevensgezind tegenover de dwaasheid en de fouten die in onze natuur besloten liggen. Een wereld waarin de mensen zich impliciete lessen van de tragediekunst hebben eigen gemaakt, zou er één zijn  waarin de gevolgen van onze fiasco’s niet zo zwaar op onze schouders drukken (179)

Door middel van politieke strijd zullen de verschillende groepen pogen het statussysteem van hun gemeenschappen zodanig te vormen dat ze zelf tot aanzien rijzen, waarbij ze diegenen tegenover zich vinden  die belang hadden bij de vorige regeling. (206)

…net als  [ Matthew] Arnold en [ John] Ruskin en vele maatschappijkritische geesten voor en na hen, kon hij [Carlyle] niet instemmen met een levenswijze waarin wat hij ‘de aanbidding van de Mammon‘ noemde het streven naar ‘gelukzaligheid’ en ‘voldoening’ op ‘Gods aarde’ leek te hebben verdrongen. (229)

Angsten ten aanzien van onbeduidendheid kan men goed verhelpen door – in het echt of via kunstwerken – op reis te gaan door de reusachtige ruimten van de wereld (269)

Niets is edelmoediger of menselijker, in de beste zin van het woord, dan te beseffen dat we inderdaad in wezen en essentie precies zo zijn als iedereen (277)

Door de waardigheid en de superioriteit van de verworpene te benadrukken, bood de bohème een werldlijke tegenhanger van het christelijke verhaal over de verstoting en kruisiging van Jezus. (314)

Niet begrepen worden is een teken dat er veel te begrijpen valt. Het komt door de enorme vleugels dat de dichter niet lopen kan. [cfr L’ Albatros – Baudelaire] (314)

Ondanks de excessen in de uithoeken van de bohème, is het een blijvende verdienste van de beweging dat ze een aantal zinnige vraagtekens heeft geplaatst bij kleinburgerlijke idealen. Ze heeft de bourgeoisie ervan beticht niet te begrijpen welke rol rijkdom in een goed leven zou moeten spelen; te snel materiële ontoereikendheid te veroordelen en te slaafs uiterlijke kenmerken van succes te vereren; buitensporig te hechten aan valse fatsoensregels; op dogmatische wijze beroepskwalificaties aan te zien voor talent; het belang van kunst, gevoeligheid, scherts en creativiteit te verwaarlozen; en zich al te zeer bezig te houden met orde, regels, bureucratie en tijdsindeling. (322)

Filosofie, kunst, politiek, christendom en de bohème zijn er nooit op uit geweest een statushiërarchie af te schaffen. Ze hebben slechts gepoogd nieuwe hiërarchieën te scheppen op basis van waarden die niet werden erkend door en kritisch stonden tegenover het waardestelsel van de grote meerderheid. Hoewel ze nog altijd een categorisch onderscheid maakten tussen slagen en falen, goed en slecht, beschamend en eervol, hebben deze vijf verschijnselen getracht ons een ander idee te geven van wat men onder die zwaarwichtige begrippen zou moeten verstaan. […] Ze hebben ons een aantal overtuigende en troostrijke geheugensteuntjes gegeven, die ons eraan herinneren dat er nog andere manieren zijn, naast die van de rechter en de apotheker, om in het leven te slagen. (325)

 

 

Slowakije, onbekende parel aan de voet van de Karpaten

De jonge Europese staat Slowakije, nog vrijwel onbekend als toeristische bestemming, heeft heel wat te bieden aan natuurpracht, rijk cultureel verleden en goed bewaarde volkse tradities. Ik opteerde voor een 10 – daagse groepsreis met touroperator RANTOUR en kreeg zo een totaalprogramma aangeboden dat ons met quasi alle aspecten van deze republiek liet kennismaken. Reisleider in de hoofdstad Bratislava en de Liptov– en Oravaregio was  ervaren Vlaming Gerdi Vanfleteren in wiens hotel SOYKA*** we 6 nachten logeerden. Een tocht  op de Donau van Bratislava naar de ruïne van Devin werd een wat sombere kennismaking met het land vanwege het druilerige regenweer maar de volgende dag, bij een rondleiding in de hoofdstad, was de zon weer van de partij. De stad is een absolute verrassing, geen metro of tram en alles op loopafstand. Deze oude kroningsstad waar de Habsburgers zich tot koning van Hongarije lieten kronen, heeft niets van haar grootsheid verloren. Ze herbergt tevens de Comeniusuniversiteit waar Neërlandistiek sinds 1996 een hoofdvak is. De studie wordt gesteund door de Nederlandse Taalunie maar ook door afzonderlijke universiteiten in Vlaanderen en Nederland.

Van Bratislava ging het langs de wijnroute naar Modra voor een bezoek aan een majolicakeramiekfabriek en een wijnproeverij. Modra is ook de plaats waar de 19de eeuwse linguïst Štúr, grondslaglegger van de Slowaakse schrijftaal, zijn laatste levensjaren doorbracht. Nadien op naar de Liptovvallei gelegen tussen het Hoge en het Lage Tatragebergte. Malatiny is een stil dorpje gelegen in deze vallei en SOYKA*** een relaxhotel volledig in lokale stijl gebouwd. De eerste uitstap de volgende ochtend ging naar het prachtige lutheraanse houten kerkje van Svaty Kriz waar we erg gastvrij onthaald werden met lekker gebak. Bij de aanleg van het nabijgelegen  stuwmeer dreigde het kerkje overspoeld te worden maar de gemeenschap redde het met vereende krachten van de ondergang en bouwde het op deze plaats weer op. Niet zo evident onder het toen nog communistische bestuur. Verder naar de Vrijheidsgrot waar we langs prachtige stalachmieten- en stalachtietenformaties wandelden. Op de middag tijd voor een warme lunch in een berghut en weer verder naar de hoogste top van de Lage Tatra vanwaar we een uniek panorama op het Liptovmeer en de Liptovregio kregen. We sloten de dag af met een bezoek aan het provinciestadje Liptovsky Mikuláš (patroonheilige Sint Niklaas). Een blik in de hypermarkt  Hyper Nova, leert je algauw dat hier alles wat onze hypermarkten aanbieden ook te koop is. Het centrale plein was in de late namiddag erg rustig, ideaal moment voor een terrasje. De omringende gevels geschilderd in de typische pastelkleuren dragen bij aan het rustige karakter van het plein. De dag nadien ging het naar de Spišsky regio voor een bezoek aan het prachtige middeleeuwse ommuurde stadje Levoca met z’n uniek gotisch Pavelretabel in de Sint Jacobskerk, z’n ijzeren Kooi van Schaamte en  z’n classicistische lutherse kerk. Het hele historische centrum staat op de Werelderfgoedlijst van de Unesco. Op de Mariaheuvel even buiten de stad bevindt zich de basilica minor  die jaarlijks gedurende het eerste weekend van juli tot 650.000 pelgrims aantrekt. Spisska Kapitula, een kerkdorpje  waar de geestelijkheid huisde, Spisska Podhradie, waar de horigen woonden en Spissky Hrad, de grootste burchtruïne van Midden-Europa die al vanuit de verte ontzag inboezemt, liggen allen in de buurt. Werkelijk een uitzonderlijk mooie regio. Het avondmaal in Soyka*** was telkens een moment om naar uit te kijken want elke avond werd er een typisch streekgerecht opgedist. Voorbeeld: een lekker bonensoepje, eendenborst met gestoofd fruit en gefrituurde dennenappeltjes en strudel als toetje. Tot 22u werd ook gratis drank geserveerd. De dagelijkse kost is overigens nog erg goedkoop in Slowakije. De derde dag trokken we naar de Oravaregio waar ons een vlottentocht op de Oravarivier te wachten stond en een bezoek aan de Oravsky Hrad (garnizoenburcht) en het openluchtmuseum in Zuberec, pareltje van volksarchitectuur. De vierde dag vertrokken we vanuit Malatiny naar Partizanska Lupca, de parochie van onze reisgids en verder langs de Lupcavallei naar Liptovska Luzna waar we letterlijk (glaasje slivovitsj: na zdravie!) en figuurlijk konden proeven van het gewone dagelijkse leven van de Slowaken in een lokale kroeg annex coopwinkeltje. De tocht ging verder naar Spania Dolina, een historisch mijnwerkersdorpje dat aanschuurt tegen de flanken van het Velka Fatragebergte. Banska Bystrica was die dag onze eindbestemming. Gelegen in het hart van Slowakije is deze stad één van de rijkste steden van het land door de aanwezigheid van de kopermijnen in het nabijgelegen Ertsgebergte. Ik bezocht er het Oorlogs- en Verzetsmuseum en leerde zo welke bewogen geschiedenis dit land heeft gekend. Het was hier dat in 1944 de Slowaakse Nationale Opstand uitbrak en weer onderdrukt werd. Diezelfde avond werden we vergast op een goulashfeest gelardeerd met volksmuziek. Gewoon fantastisch! De grote goulashpot werd volgens volkse gewoonte buiten boven een houtvuur klaar gestookt, de tafels gedekt met broodjes en zoete gebakjes en de kruiken gevuld met wijn. De goulash was reuzelekker en de ambiance top. De laatste dag van ons verblijf in Malatiny trokken we naar de Hoge Tatra, via Poprad naar Stary Smokovec voor een bergwandeling tot bij enkele mooie watervalletjes. Enkele jaren geleden werd dit gebied geteisterd door een windhoos die hele oppervlakten sparren afknakte en ook de infrastuctuur verwoestte. Die is ondertussen helemeel vernieuwd. De Hoge Tatra is bekend om z’n helse onweders maar dat natuurgeweld is ons gelukkig bespaard gebleven. De lucht die je hier inademt is nergens in het land zo zuiver als hier. Vandaar de kuuroorden voor mensen met ademhalingsproblemen. Franz Kafka verbleef hier trouwens ooit. De volgende  dag zou het terug richting Bratislava gaan, zo’n vier uur rijden van Malatiny, voor een warme lunch in een restaurant langs de Donau. Nadien weer de grens over naar Oostenrijk waar onze chauffeur nog een uiterst gesmaakte koffiestop in Stift Melk inlaste. Schärdingen, een zeer mooi barokstadje aan de Inn, werd onze laatste overnachtingsplaats voor het de volgende dag terug richting België ging. Dovidenia, Slovensko!

%d bloggers liken dit: