Alain de Botton’s Healing Arts -The New Yorker

downloadIn dit boek lijkt de Botton een lans te breken voor een meer sensitieve benadering van kunst in de musea. Welke snaar gaat er in ons trillen bij het beschouwen van tentoongestelde werken? Minder feitenkennis over de werken dus maar meer wat ze precies met de beschouwer doen. Bij dezen herinner ik mij een zeer persoonlijke ervaring bij o.a. de Annunciatie van Fra Angelico in het Museo di San Marco in Firenze. Het hangt er in een bijzonder mooie belichting bovenaan de trap naar de monnikencellen. Een heel andere emotie wist een schilderij van Gustave van de Woestijne tijdens een aan hem gewijde tentoonstelling in het MSKgent in mij los te weken. Dat deze gevoelens je zelfs jaren later nog scherp voor de geest staan, mag – wat mij betreft – een wonder heten. Kunstenaars als wegwijzers naar een ons steeds vaker ontsnappende realiteit. Ik wil de Bottons laatste boek in elk geval gaan lezen.

In “Art as Therapy,” de Botton argues that museums have taken a wrong turn. They should never have embraced as their guiding paradigm the discipline of art history; it’s led them to lose track of what actually makes art interesting. Most people, he thinks, care only a little about who commissioned what. When a visit to a museum succeeds, it usually isn’t because the visitor has learned facts about art but because she’s found one or two works that resonate in a private way. And, yet, museums do very little to foster these kinds of personal connections; if anything, they suggest that our approach to art should be impersonal and academic. “The claims I’m making for art,” de Botton said, “are simply the claims that we naturally make around music or around poetry. We’re much more relaxed around those art forms. We’re willing to ask, ‘How could this find a place in my heart?’ ” “Art as Therapy” is large, beautifully designed, and filled with images of paintings and sculptures alongside explanations of how those artworks might be approached in a more personally helpful, therapeutic way. De Botton co-wrote it with a longtime friend, the art historian John Armstrong. “John is very in sympathy with this approach,” he said, “even though his colleagues are not.” via Alain de Bottons Healing Arts : The New Yorker.

 

Auteur: Blauwkruikje

Master of Germanic Philology - KULeuven - Belgium - Nature, fiction, theater, poetry, philosophy and art lover. Photo: Ostend (B) - Japanese Deep Sea Garden

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s