Afscheid van Jan Hoet

downloadJan Hoet, de man van de volledige overgave, zelfgave zonder enige restrictie, is niet meer. 

Met een sereen in memoriam neemt het S.M.A.K. van Gent op zijn website afscheid van stichtend directeur Jan Hoet die vanochtend in het UZ Gent overleed:

Met veel verdriet vernemen we dat Jan Hoet, de stichtend directeur van ons museum, vannacht is overleden. Vanuit het hele S.M.A.K.-team willen we onze innige deelneming betuigen bij het verlies van deze sterke, warme en daadkrachtige persoonlijkheid, met wie velen onder ons gedurende lange tijd mochten samenwerken en zonder wie Gent wellicht zonder museum van hedendaagse kunst was gebleven. Bedankt Jan, je zal altijd in onze gedachten zijn. S.M.A.K.- team via S.M.A.K..

En Jan Braet, redacteur cultuur bij Knack schrijft:

Sinds meer dan twintig jaar overleefde Jan Hoet niet alleen de ene levensbedreigende aandoening na de andere, hij stond telkens opnieuw op en ging door op zijn elan. Een medicus had hem ooit gezegd dat hij het DNA had van een Mongool, wat staat voor onverwoestbaarheid. Ten prooi aan kwalen rookte hij nog, reisde, maakte tentoonstellingen, bleef altijd en overal aanspreekbaar, onverbloemd in zijn kritiek en gul in zijn verklaringen van lof, liefde en vriendschap. Wenken en waarschuwingen om het kalmer aan te doen, gleden van hem af als water van een eend. Ongelofelijk, dat hij toch dood is. via Jan Hoet: dood van een kunstpaus – Mensen – Knack.be.

Blogster Janien Benaets huldigt de man met een keure youtube-opnames en koppelingen naar de vele inspirerende momenten uit zijn leven en werk:

… dat moest veranderen. De mensen waren niet met hun tijd bezig. Ge voelt dat dat via de kunst gekomen is. Dat is een geluk. Het had ook via de wetenschap kunnen gebeuren. Maar ‘t is zo nie gebeurd. ‘t Is via de kunst gebeurd en dat vind ik het belangrijkste. Maar de wetenschap zit in een gesloten wereld …. . Ne kunstenaar is iemand die naar buiten komt, die iets wil tonen … Een schrijver is iemand die iets aan een publiek voorlegt, … En als ge ‘t nie pakt, dan ga je ‘t ook nooit weten … Ik heb gezorgd dat ze ‘t pakken.

via R.I.P. Jan Hoet | België was zeer conservatief, enorm conservatief – en dat moest veranderen – de mensen waren niet met hun tijd bezig … | The Sausage Machine.

Naar aanleiding van het overlijden van Jan Hoet zendt Canvas deze week volgende programma’s opnieuw uit:

Op vrijdag 28 februari
‘Ten huize van’ Jan Hoet – vrijdag 28 februari om 15.00 u.

‘Lux’ met Jan Hoet – vrijdag 28 februari om 23u50, vóór ‘Hoera cultuur!’

Op zondag 2 maart
‘Mijn vader’ met Jan Hoet – zondag 2 maart om 11u15 na ‘Hoera cultuur!’

via Cobra.be Jan Hoet 1936-2014.

Scarlatti – Franz Marijnen – t,arsenaal – Mechelen****

scarlatti-600Een uitvoering van de sonates voor piano van Domenico Scarlatti neemt een onvermoede wending wanneer blijkt dat de verwarde theaterdirecteur drie evenementen op hetzelfde tijdstip heeft geboekt. Een vermaarde Italiaanse concertpianiste, een exotische kookavond met deelnemers uit Zuid-Afrika, Senegal, Iran, … en een lezing door een gelauwerde professor moraalfilosofie met als thema ‘De Vreemdeling in Onszelf’.

Het Scarlatticoncert, symbool van de Westerse klassieke elitaire cultuur wordt op clowneske wijze onderuitgehaald door een groep kookexoten die een Njam, Njam Mondiale komen presenteren. Dat leidt tot een verhitte discussie en ernstig conflict met de concertpianiste (Alexandra Oppo) die in een denigrerende vooroordelentaal de koks afbekt. Een vrouw in tsjador (Sachli Gholamalizad), gereduceerd tot zittend niets doen, op haar schoot een radio met vooraf geprogrammeerde audiocassette van de kooksessiecommentaren, houdt nadien een korte monoloog over wat haar als vrouw allemaal ontzegd wordt maar eindigt met ‘Je quitte cette macarade … .’ Waarop één van de koks: ‘Maar ik draag zoveel maskers, blijf.’ Daarna wordt de professor moraalfilosofie (Mark Vandenbos) geïntroduceerd. De rede doet haar intrede via een lezing Westerse moraalfilosofie: De Vreemdeling in Onszelf. Duidelijke verwijzing naar een werk van de Bulgaarse taalfilosofe en psychoanalytica Julia Kristeva. Op het achterplat van haar naar het Nederlands vertaalde essay Etrangérs à nous-mêmes (1988) lezen we:

‘Een vreemdeling zult gij niet onderdrukken, noch hem benauwen, want gij zijt vreemdelingen geweest in het land van Egypte.’ Het citaat stamt uit Exodus. Even tolerant waren de Grieken in hun literatuur: in Aeschylus’ De smekelingen worden vijftig vluchtelingen in de stadstaat Argos opgenomen, al betekende dat oorlog met Egypte.
De houding ten opzichte van vreemdelingen is in de loop van de westerse geschiedenis grondig veranderd: Armeniërs en joden zijn in deze eeuw vervolgd en vermoord en zelfs na die catastrofes lijkt het racisme in Europa nu weer in alle hevigheid de kop op te steken.
In dit boek bespreekt Julia Kristeva, Française van Bulgaarse origine, diepgaand de plaats van de vreemdeling in de westerse cultuur. Zij keert terug tot de bronnen van onze beschaving: tot de joodse, Griekse en vroeg-christelijke traditie. Zij zoekt in middeleeuwen en renaissance (Dante, Rabelais en Erasmus) naar denkbeelden en opvattingen en verbindt die met ideeën uit de verlichting en de romantiek. Toch schreef Kristeva geen cultuurfilosofische studie: in eerste instantie is het haar te doen om de moraal. Hoe staan wij – of dienen wij te- ten opzichte van de vreemdeling? Hoe kunnen wij een houding vinden die ons niet van onszelf vervreemdt en die tegelijkertijd rekening houdt met de vreemdheid van de ander? Kristeva vindt voor een antwoord inspriatie bij Freud, die er in zijn concept van de ‘unheimliche Fremdheit’ van uitging dat ieder mens in zijn onbewuste een vreemde is voor zichzelf. Wie die onzekerheid van de menselijk staat accepteert, zal het vreemde buiten zichzelf niet meer brandmerken.

Daar gaat het dus om in Scarlatti. Tijdens de lezing keren de rollen. De ‘multiculti kokclowns’ blijken intelligente wereldburgers die de geschiedenis van de westerse moraalfilosofie en literatuur goed kennen en … prachtig Scarlatti vertolken.

We vieren dit jaar 50 jaar migratie. De migranten hebben hun culturele, religieuze en linguistische referentiekaders met zich meegebracht en onze cultuur veranderd. Kennen we echter de vreemdeling in onszelf wel? Diegene namelijk die in contact met de andere soms ‘ver van huis is’.

Deze voorstelling houdt ons een spiegel voor die veel leuke, vaker confronterende momenten oplevert. Doorheen het hele stuk voel je Kisteva’s vrouwelijke benadering van de werkelijkheid doorklinken nl die van verwerping, verandering, opstand. Het niet erkennen van het vreemde in deze ongelukkige samenloop van omstandigheden stevent af op een catastrofe. Het oude, gesymboliseerd door de theaterdirecteur (Tuur De Weert), exponent van mannelijke orde en wet, is ten prooi aan verwarring. ‘Hoe moet het nu verder?’, vraagt hij zich in een slotmonoloog vertwijfeld af. Zijn vrouw (Hilde Van Haesendonck), mee oorzaak van de chaos, probeert te redden wat te redden valt. Franz Marijnen ziet de continuiteit echter verzekerd: een ‘vreemdeling’ (Idy Mbenge) zet zich achter de vleugel en speelt virtuoos Scarlatti. 

Een project van Franz Marijnen met een internationale cast Alexandra Oppo, Tuur De Weert, Mark Vandenbos, Aïcha Cissé, Sachli Gholamalizad, Mostafa Benkerroum,Hilde Van haesendonck, Zukisa Nante,Idy Mbengue scenografie Marcos Viñals Bassols muziek en soundscape Alain Van Zeveren kostuums Joëlle Meerbergen technische leiding en lichtontwerp Felix Goossens techniek Bas Banen, Dieter Lambrechts een productie van t,arsenaal mechelen

Gerelateerd aan dit thema is de boeiende TED-talk van de Nigeriaanse schrijfster Chimamanda Ngozi Adichie over ‘The danger of a single story’.

Burgeroorlog in Oekraïne? Deze kaarten verklaren veel | Newsmonkey

51Kravchuk sprak het parlement toe in Kiev en windt er geen doekjes om: “Heel de wereld ziet dat we op de rand van een burgeroorlog staan. Er zijn parallelle staatsstructuren ontstaan in ons land, er is een de-facto opstand”, zegt hij, verwijzend naar de protestgroepen die de autoriteiten uit Kiev in heel het westen van Oekraïne gewoon de deur hebben gewezen. Ze controleren heel wat regionale administraties. “Dit is een revolutie. Het is een dramatische situatie. We moeten de confrontatie stoppen”, zegt Kravchuk. Vraag is of dat nog wel kan. Eind januari schreef Max Fisher van de Washington Post al een stuk waarin hij heel duidelijk het conflict duidde. De kaart hierboven legt in één oogopslag het probleem uit: heel het westen van het land stemde pro-Europa, heel het oosten stemde voor de president. Alle delen van het land waar Kiev de controle kwijt is, zijn pro-Europees.Als je kijkt naar de verkiezingsresultaten van Oekraïne sinds de onafhankelijkheid, zie je telkens hetzelfde patroon terugkomen. Het ene deel van het land stemt totaal anders dan het andere deel klinkt dit bekend in de oren?. In 1991, vlak na de onafhankelijkheid, viel dat nog mee. Maar sindsdien komt hetzelfde patroon steeds opnieuw terug: het westen stemt helemaal anders dan het oosten. via newsmonkey Burgeroorlog in Oekraïne? Deze kaarten verklaren veel.

NewsMonkey is de nieuwe nieuwssite van Mick Van Loon, Wouter Verschelden en Patrick Van Waeyenberge. NewsMonkey brengt breed populair nieuws en achtergrondverhalen, met altijd een focus op sociale media. ‘Het is de bedoeling om een totaal ander nieuwsaanbod te brengen dan wat de Vlaming tot nu toe gewoon is’, zegt Verschelden.‘Veel jonger, veel opener, met een journalistiek waarin de band tussen journalist en de lezer echt centraal staat. Die krijgt veel meer macht: wat gedeeld wordt via Twitter en Facebook, wat mensen écht goed vinden, stijgt in waarde op onze site.’ ‘NewsMonkey zal proberen journalistiek te opereren in de nieuwe wereld van de ‘digitale change generation’. ‘We willen laten zien dat er ruimte is voor kwaliteitsjournalistiek, entertainende, maar ook kritische en diepgravende. En dat dat perfect kan in een gratis model. We gaan zelfs laten zien dat je echt niet de lezer onder de advertenties moet begraven om dat te bereiken’, zegt Van Loon. (bron: Simon Demeulemeester in Knack 12/11/2013)

Een maand na de lancering van Newsmonkey haalt de nieuwssite ongeveer 12.000 unieke bezoekers per dag. Niet zo veel, maar wel geheel volgens schema, zegt managing director Patrick Van Waeyenberge. (bron: Jan Debackere in De Morgen 11/02/2014)

Via De Standaard online ‘a genuine cry for freedom’ :

%d bloggers liken dit: