Letter to Mr. Herman Van Rompuy, President of the European Council – Forthcoming Visit of Chinese President Xi Jinping | Human Rights Watch

images (13)Dear President of the European Council,

We write on the occasion of the forthcoming visit of Chinese President Xi Jinping visit to Brussels on March 31, 2014. In light of European Union commitments to human rights, made unambiguous through the 2012 European Union EU Strategic Framework on human rights and democracy and Action Plan, we urge that you make the deteriorating human rights situation in China a central topic of discussion during this visit. We deplore the fact you have not been specific in past public statements about human rights violations in China and thus failed to engage in a public dialogue with both the people of China and Europe. At a time where courageous Chinese activists, journalists, and lawyers are demanding government accountability and implementation of rights enshrined in both Chinese and international law, it is quite simply unacceptable for you as President of the Council not to speak out as set out in the EU’s Strategic Framework.

via Letter to Mr. Herman Van Rompuy, President of the European Council Re: Forthcoming Visit of Chinese President Xi Jinping | Human Rights Watch.

Reuters : China says Tibet policy ‘correct’, no turning back

Amnesty International: Bezoek president Xi Jinping aan België: Amnesty-activisten voeren actie voor vrije meningsuiting.

De Morgen: Chinese president ontmoet Van Rompuy

Chinese President Xi Jinping en echtgenote Peng Liyuan in België

 

8c9b823c-b7e5-11e3-b66a-7d9d24999a92_web_scale_0.1424502_0.1424502__

De Chinese president Xi Jinping en zijn echtgenote Peng Liyuan (VTM nieuws) zijn ontvangen op het koninklijk paleis door het vorstenpaar en vertegenwoordigers van de regering. [via De Standaard] foto:AP

Kennen we Xi Jinping ? [bron: wikipedia]

Een Chinese leider die zich mengt onder het gewone volk, het is sinds Mao niet echt meer vertoond. Misschien liet Xi zich voor zijn wandelingen door het Peking van de gewone man wel inspireren door de immens populaire voormalige VS-ambassadeur Gary Locke, zelf van Chinese afkomst. Enkele jaren geleden werd die op een luchthaven op weg naar China gekiekt terwijl hij in een Starbucks zelf aanschoof voor een koffie. Op het Chinese internet verspreidde de foto zich razendsnel, als lichtend voorbeeld van een hooggeplaatst functionaris die zich nederig opstelt. Op een moment dat Chinezen zich steeds meer storen aan de alomtegenwoordige corruptie van arrogante bureaucraten, wil Xi zichzelf duidelijk profileren als een ander soort leider, als iemand die immuun is voor de verlokkingen van het luxeleven in Zhongnanhai, het Witte Huis van China. [via Goodbye Barack Obama, hello Xi Jinping – De Standaard]

De pers vandaag:

Knack: Elio Di Rupo verwelkomt Chinese president Xi Jinping in België

De Morgen: Chinese president is in ons land, eerste relletje al een feit

De Tijd: Xi Jinping op weg naar Pairi Daiza

La Libre (uitgebreid verslag): Le président chinois inaugure le pavillon des deux pandas de Pairi Daiza.

 

Hanami – Kersenbloesemfeest in Japan …

Lente in Tokio: Japanners verheugen zich over eerste kersenbloesems.

 

 

Sinds 11 maart 2011 is Hanami, de Japanse traditionele gewoonte om te genieten van de voorbijgaande schoonheid van bloemen, ook een memorabele Fukushima-datum.

 

President Barack Obama is in België

Op de luchthaven van Zaventem is gisteravond omstreeks 21.25 uur het presidentiële vliegtuig Air Force One met daarin de Amerikaanse president Barack Obama aangekomen. Hij werd opgewacht door koning Filip en premier Di Rupo en stapte na een kort gesprek in zijn limousine. [fotoreeks: Obama is in België – De Morgen.]

Obama overnachtte in ‘The Hotel’ in de Louisawijk dat met zijn hoogte van 94 meter het hoogste publieke uitkijkpunt van Brussel is.

images (9)-001

Vanochtend vliegt hij per he­li­kop­ter naar Wa­re­gem, waar hij samen met pre­mier Di Rupo en ko­ning Filip het Flan­ders Field Ame­ri­can Ce­me­te­ry be­zoekt. ‘Dat wordt een sterk mo­ment voor de re­la­ties tus­sen de Ver­e­nig­de Sta­ten en België’, met beide staats­hoof­den op de be­graaf­plaats, hon­derd jaar na de Eer­ste We­reld­oor­log, ver­wacht men op het pa­leis.Na Wa­re­gem trekt de pre­si­dent ver­vol­gens naar het Jus­tus Lipsi­us-ge­bouw in Brus­sel, voor een zeer korte Ame­ri­kaans-Eu­ro­pe­se top. Komen on­ge­twij­feld aan bod: de si­tu­a­tie in Oekraïne, de on­der­han­de­lin­gen over het vrij­han­dels­ak­koord tus­sen EU en VS, en de af­luis­ter­prak­tij­ken van de NSA.Aan het Schu­man­plein volgt een pers­con­fe­ren­tie, maar de enige echte toe­spraak houdt Obama voor twee­dui­zend ge­no­dig­den in de Bozar. Ook daar zal ko­ning Filip nor­maal ge­zien pre­sent te­ke­nen. Tus­sen­door ziet Obama ook An­ders Fogh Ras­mus­sen nog, se­cre­ta­ris-ge­ne­raal van de Navo.Nog geen vier­en­twin­tig uur na zijn aan­komst op Za­ven­tem vliegt Air Force One al­weer door naar Rome. [bron: Obama’s Belgisch avontuur kan beginnen: De Tijd.]

Reacties in de pers:

1d2f4e52-aa56-418c-b6c3-456f2f000d06

  •  Liveticker zum Ukraine-Konflikt (Der Spiegel)

Das Bild zur Pressekonferenz: Auf dem EU-USA-Gipfel in Brüssel betonten US-Präsident Obama, EU-Ratspräsident Van Rompuy und EU-Kommissionschef Barroso ihre Zusammenarbeit. “Die Welt ist sicherer und gerechter, wenn Europa und Amerika zusammenstehen”, sagte Obama.(foto: AP)

RAVAGE – M – Leuven*****

images (7)Precies 100 jaar geleden brak de Eerste Wereldoorlog uit. Die maakte op brutale wijze een einde aan de levens van meer dan vijftien miljoen soldaten en burgers. De oorlog was echter allesverwoestend: ook kunst en cultuur werden het slachtoffer van het geweld. Zo opent de tentoonstelling RAVAGE, kunst en cultuur in tijden van conflict in M-Leuven. De curatoren Eline Van Assche en Ronald Van de Sompel namen de brand van augustus 1914 in Leuven als uitgangangspunt.

download (2) Hierbij ging o.a. de prachtige gotische universiteitsbibliotheek aan de Naamse straat en alle kostbare manuscripten en boeken die ze bevatte, in de vlammen op.

‘Elke dag opnieuw blijkt hoe kwetsbaar cultuur is tijdens conflicten. Dit actuele thema heeft een lange geschiedenis. We tonen hoe kunstenaars door de tijden heen geïnspireerd zijn door dit thema. Misdaden tegen de cultuur worden al eeuwen door hen verbeeld. In de kunstgeschiedenis vind je voorbeelden terug van klassieke en populaire kunst, zowel in realistische als symbolische weergaven. Daarom worden de reflecties en interventies van hedendaagse kunstenaars naast kunstwerken uit het verleden geplaatst. De werken van oude meesters en hedendaagse kunstenaars gaan in de museumzalen van M met elkaar in dialoog’, aldus de organisatoren bij de presentatie van de tentoonstelling aan de pers (18 december 2013).

Ravage toont aan de hand van vijf thema’s hoe kunstenaars deze vernietigingen en plunderingen verbeelden:  de verwoeste stad, de ruïne, de doelbewuste vernieling, propaganda en kunstroof.

De bezoeker kan er een Large (90’) of Small (60’) audioparcours lopen en op de iPads in de zalen extra achtergrondinformatie bij de schilderijen natrekken.

De scenografie van deze tentoonstelling is bijzonder geslaagd.  Je wordt door 11 zalen geloodst waar de werken thematisch en esthetisch doordacht werden aangebracht en leert hoe ‘de vijand’ in tal van conflicten de vernieling van de kunst en cultuur van een volk gebruikt(e) om dat volk in het hart te treffen. Hedendaagse kunstwerken als Mona Hatoums, Bunker, 2011 en Lamia Loreiges, Beirut,  Autopsy of a city, 2010 of Michaël Rakowitz’, May the arrogant not prevail, 2010 en Cai 5g_cai-guo-qiang-black-fireworks-project-for-hiroshimaGuo-Qiangs, Black Fireworks: Project for Hiroshima, 2008 net als Emily Jacirs, EX-LIBRIS, 2010-2012 herinneren de toeschouwer eraan dat het hier nietClapping stones, 2005 alleen om het verre verleden gaat. Ook in het Syrië en Afghanistan (Lida Abduls video Clapping with stones, 2005) van vandaag gaat deze ravage door. Het parcours eindigt op de tweede verdieping, waar de curatoren gebruik hebben gemaakt van de architecturale setting van het museum om met EX-LIBRIS, 2010-2012 van de Palestijns-Amerikaanse Emily Jacir ook meteen als orgelpunt, de blik te vestigen op de sites van enerzijds de in de vlammen opgegane universiteitsbibliotheek uit 1914 en anderzijds op het nieuw opgerichte neo-renaissancistische gebouw uit 1921-1928 aan het Mgr. Ladeuzeplein.

Deze tentoonstelling is een eye-opener, is wetenschappelijk gefundeerd en bevat topwerken die ons niet alleen introduceren in het conflictverleden van de martelarenstad Leuven en andere Belgische steden maar onze blik opentrekken op een wereldfenomeen. Samen met de 17de eeuwse kunstenaar Frans Francken II zou je alle beeldenstormers van deze wereld wel de allegorische ezelsoren willen opzetten.

De tentoonstelling loopt nog tot 1 september. Alle informatie en een virtuele impressie van wat de tentoonstelling te bieden heeft, vindt u hier.

De actieve welvaartsstaat opnieuw bekeken – Dr. Frank Vandenbroucke – VAM

“Het is onverminderd de taak van democratische socialisten om de keuze voor de toekomst duidelijk te maken, en, onverschillig of de marges breed of smal zijn, voor hun keus instemming en macht te verwerven. Dan alleen leidt inzicht tot uitzicht.”
met deze quote van Joop Den Uyl als uitgangspunt hield Dr. Frank Vandenbroucke in 1999 in Amsterdam een lezing met de titel “De actieve welvaartsstaat. Een Europees perspectief.” Hoe bekijkt hij vandaag echter diezelfde actieve welvaartsstaat ? In zijn boekje, De actieve welvaartsstaat herbekeken, of The Active Werlfare State Revisited, Die Keure, 2013 haalt hij twee belangrijke pijnpunten van het beleid aan: pensioenen en kinderarmoede.

Hebben we redenen om vandaag de welvaartsstaat nog te verdedigen? Ja, vindt hij, want ze organiseert solidariteit tussen jongeren en ouderen, en ze organiseert solidariteit met wie getroffen is door tegenslag, zoals ziekte. Maar er zijn nog argumenten: een verstandig ingerichte welvaartsstaat kan sociale èn economische efficiëntie in de hand werken. Zonder de schokdemper van de welvaartsstaat zouden de economische gevolgen van de jongste crisis overigens veel ernstiger geweest zijn. Maar welvaartsstaten zijn niet overal even doelmatig in het opvangen van inkomensschokken en het verzekeren van de levensstandaard, en ze zijn niet overal even doelmatig in het voorkomen van armoede en bestaansonzekerheid. En zelfs waar ze doelmatig zijn, moet er voortdurend aan gesleuteld worden, of de welvaartsstaat wordt slachtoffer van zijn eigen succes.

Deze twee vragen – hoe hebben we tijdens het voorbije decennium gesleuteld aan onze Belgische welvaartsstaat, en wat leren we daaruit? – behandelde Frank Vandenbroucke in een uiterst heldere lezing die via bijzonder verduidelijkende grafieken aantoonde waar de huidige pijnpunten in ons welvaartsmodel zich precies situeren. Hij pleit om naar Deens model fors in te zetten op activeringsbeleid. Tegenover een uitkering staan ook plichten. Je moet actief op zoek gaan naar werk. We moeten mensen activeren. Maar we moeten ons ook vragen stellen over de sociale efficiëntie van ons beleid. We geven relatief veel uit aan uitkeringen. Toch leveren we niet zo’n goede prestatie op het vlak van de financiële bestaanszekerheid van gezinnen met kinderen. De cijfers over de financiële zekerheid van deze laatste groep in BelgIë zijn confronterend. Ze maken zijn pleidooi voor een kordaat activeringsbeleid en een herziening van de kinderbijslag erg overtuigend.

images (5)Frank Vandenbroucke was als minister onder meer verantwoordelijk voor Sociale Zaken, Pensioenen en Werkgelegenheid (in de federale regering) en voor Onderwijs, Vorming en Werk (in de Vlaamse Regering). Hij is op dit ogenblik hoogleraar aan de KULeuven, en werd door de UA aangesteld in de nieuwe Leerstoel Herman Deleeck. Hij bekleedt ook de Joop den Uyl-leerstoel aan de Universiteit van Amsterdam.

Voor geïnteresseerden een werkstudie van Dr. Frank Vandenbroucke uit 2012 zoals gepubliceerd op de website van het Centrum voor Sociaal Beleid Herman Deleeck: The Active Welfare State Revisited – Working paper CSB

As sweet as it gets – Michaël Borremans – BOZAR – Brussels****

Geen geweld, geen seks en geen politiek. ‘As sweet as it gets’ is de retrospectieve tentoonstelling van Michaël Borremans in de Brusselse Bozar. 

The Avoider (2006)Het werk van Michaël Borremans zit boordevol verwijzingen naar de grote meesters van de kunstgeschiedenis: Velaquez, Goya, Manet. Een subtiele mengeling van trefzekere gebaren ontleend aan de grote meesters en de vrije lichtere touches die kenmerkend zijn voor de Belgische schilderkunst. (foto links: The Avoider – 2006)

The protagonists of these works, derived from pictures in magazines or scientific books, are captured while engaging in activities whose exact nature seems both mundane and mysterious (“they’re just sitting there breathing,” Borremans told an interviewer), but the artist manages to freight these protagonists, and the air around them, with great emotional tension. Similarly, his apparently sober palette of beiges, browns and greys images (2)sometimes gives way to a small flourish of brighter color–a white bow or a ruddy-cheeked face–that breaks into and energizes the whole image. Such sleights of hand, by which paint discreetly but completely incarnates mood, are the crux of Borremans’ art, and are what makes him one of the finest contemporary painters in Europe, an heir to the suspended enigmas of Manet and Velazquez and the indoor atmospherics of Chardin and Vermeer. (Michaël Borremans: Paintings by Jeffrey Grove) (foto rechts: The Whistler – 2009)

De titels van de werken zijn niet lukraak gekozen. Ze werpen licht op de betekenis van het werk en voegen er tegelijk een poëtische dimensie aan toe. Vaak verwijzen ze naar zijn persoonlijke herinneringen. Over zijn werken hangt een waas van melancholie; hij drukt er zijn gevoelens en gemoedstoestanden in uit en creëert daartoe een geheimzinnige, romantische sfeer via personages die geen ogen hebben of op de rugzijde afgebeeld worden. Borremans’ universum is erg raadselachtig. Het beweegt zich tussen realisme en surrealisme en respecteert de logica en de verhoudingen niet. The Swimming pool (2001)Veel schilderijen en tekeningen doen denken aan scènes uit theater en film, decorontwerpen en tentoonstellingsruimten vol poppetjes of marionetten die soms erg onverschillig staan tegenover het monumentale beeld in de scène (foto links: The Swimming pool – 2011). Achter elk schilderij lijkt wel een verhaal schuil te gaan dat de toeschouwer zelf naar believen mag construeren. De personages staan bewegingloos stil in de tijd. Ook in zijn films gebeurt niet zoveel. Het zijn tableau vivants die naadloos aansluiten bij zijn schilderijen en tekeningen.

De tentoonstelling loopt nog tot 3 augustus en reist dan naar Tel Aviv en Dallas. Meer informatie vindt u hier.

%d bloggers liken dit: