Eredoctor Philippe Claudel: “Ik oordeel nooit te snel” | Nieuws – Ck – Campuskrant – KULeuven

Naar aanleiding van haar Patroonsfeest bekroont de KU Leuven jaarlijks een aantal personen met bijzondere verdiensten op wetenschappelijk, maatschappelijk of cultureel vlak. Op 2 februari 2015 worden eredoctoraten uitgereikt aan Philippe Claudel, Carl Folke, Rakesh Jain en Brainard Guy Peters. De Chileense presidente Michelle Bachelet zal haar eredoctoraat later dit jaar in ontvangst nemen. (1)

2971775433_1_3_KEzCoZbuAls alumnus Letteren gaat mijn aandacht natuurlijk vooral naar de auteur en filmregisseur Philippe Claudel, in deze blog onderwerp van Quelques-uns des cent regrets (1999), J’abandonne (2000), en Il y a longtemps que je t’aime (2008). Ik las van hem ook Meuse l’oubli (1999 ) vertaald als Rivier van vergetelheid (2006) en Les âmes grises (2003) vertaald als Grijze zielen (2004). Claudel, Franse ‘meesterstilist en humanist’, vandaag eredoctor KULeuven, in een interview met Katrien Steyaert voor de Campuskrant:

Geen antwoorden, maar vragen. Die heeft een goede schrijver volgens Philippe Claudel. “Het belangrijkste is dat boeken een gemeenschap van lezers creëren die zich samen buigen over onze complexe wereld.”

Van een man die al meer dan dertig fel gesmaakte en literair uitgepuurde publicaties op zijn palmares heeft, vraag je je af waarom hij pas op zijn 37ste debuteerde. En of dat een bewuste keuze dan wel noodzaak was. “Het ging redelijk natuurlijk”, antwoordt Claudel. “Ik was altijd een grote lezer: Dürenmatt, Sciascia, Borges, Kadare of Gracq. Die leesactiviteit heb ik altijd geassocieerd met schrijven. Ik genoot er als kind al van om werelden en personages te scheppen. Beetje bij beetje werd het een essentieel deel van mijn leven omdat literatuur een plek is waar ik kan nadenken. Maar wat ik had geschreven voor mijn 37ste was simpelweg te slecht.”

Uw debuut, Meuse l’oubli uit 1999, zingt de lof van België.

“Ja, België zit in mijn hart en mijn verbeelding. Belgen hebben ironie en nemen zichzelf niet te serieus – dat kan ik niet altijd zeggen van mijn landgenoten. Dankzij onder meer de Vlaamse Primitieven en Simenon zijn Antwerpen, Brugge en andere plekken voor mij meer dan een gewoon landschap. De fysieke ruimte overstijgt zichzelf en krijgt vorm als artistieke en literaire ruimte.”

Kerfstok

Claudel, één van Frankrijks belangrijkste literaire exportproducten, probeert in zijn ogenschijnlijk eenvoudige, maar diepgaande teksten zijn licht te laten schijnen op de verwerking van littekens. Ook de Leuvense omgang met 1914 interesseert hem ontzettend. “Waarom neemt de Eerste Wereldoorlog een eeuw na datum nog zo obsessief veel plaats in in de constructie van onze herinneringen? Volgens mij heeft het te maken met ongerustheid over het leven vandaag. Alsof we liever achterom kijken en herdenken dan de realiteit onder ogen zien. Na l’homme révolté en l’homme engagé is er nu l’homme inquiet. Die ongerustheid kan zelfs de vorm aannemen van totale ontzetting, zoals recent in Parijs.”(2)

    1.Patroonsfeest 2015: KULeuven reikt vijf eredoctoraten uit

    2.Katrien Steyaert: Eredoctor Philippe Claudel: “Ik oordeel nooit te snel” 

Auteur: Blauwkruikje

Master of Germanic Philology - KULeuven - Belgium - Nature, fiction, theater, poetry, philosophy and art lover. Photo: Ostend (B) - Japanese Deep Sea Garden

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s