Rilke on What It Really Means to Love | Brain Pickings

DSC00105

” Auch zu lieben ist gut: denn Liebe ist schwer. Liebhaben von Mensch zu Mensch: das ist vielleicht das Schwerste, was uns aufgegeben ist, das Äußerste, die letzte Probe und Prüfung, die Arbeit, für die alle andere Arbeit nur Vorbereitung ist.[…] Das Aufgehen und das Hingeben und alle Art der Gemeinsamkeit ist nicht für sie (die noch lange, lange sparen und sammeln müssen), ist das Endliche, ist vielleicht das, wofür Menschenleben jetzt noch kaum ausreichen.” – R.M. Rilke

Das Aufgehen und das Hingeben … merging and surrendering, het opgaan in en de overgave, nog niet voor jou mijn jonge vriend. Communio is pas voor het einde, is misschien wel dat waarvoor zelfs een mensenleven niet volstaat.

Met dank aan Maria Popova voor deze prachtige Brain Picking:

[…] geen enkele definitie van liefde stelt de lichtende poëtische precisie van Rainer Maria Rilke in de schaduw in deze passage uit de klassieker ‘Brieven aan een jonge dichter’ – zijn correspondentie met de 19-jarige kadet-officier en ontluikende dichter Franz Xaver Kappus. In de zevende brief aan zijn jonge vriend, geschreven in mei 1904 […], overweegt Rilke de ware betekenis van liefde en de bijzondere zegeningen en lasten van jeugdige liefde:

“To love is good, too: love being difficult. For one human being to love another: that is perhaps the most difficult of all our tasks, the ultimate, the last test and proof, the work for which all other work is but preparation. For this reason young people, who are beginners in everything, cannot yet know love: they have to learn it. With their whole being, with all their forces, gathered close about their lonely, timid, upward-beating heart, they must learn to love. But learning-time is always a long, secluded time, and so loving, for a long while ahead and far on into life, is — solitude, intensified and deepened loneness for him who loves. Love is at first not anything that means merging, giving over, and uniting with another (for what would a union be of something unclarified and unfinished, still subordinate — ?), it is a high inducement to the individual to ripen, to become something in himself, to become world, to become world for himself for another’s sake, it is a great exacting claim upon him, something that chooses him out and calls him to vast things. Only in this sense, as the task of working at themselves (“to hearken and to hammer day and night”), might young people use the love that is given them. Merging and surrendering and every kind of communion is not for them (who must save and gather for a long, long time still), is the ultimate, is perhaps that for which human lives as yet scarcely suffice.”

[bron: Rilke on What It Really Means to Love | Brain Pickings.]

Advertisements

Auteur: Blauwkruikje

Master of Germanic Philology - KULeuven - Belgium - Nature, fiction, theater, poetry, philosophy and art lover. Photo: Ostend (B) - Japanese Deep Sea Garden

1 thought on “Rilke on What It Really Means to Love | Brain Pickings”

  1. Mooi ja, had hem ook al opgemerkt – Rilke, aan hem kan ik nooit voorbij … Gelukkig heb jij hem ook hier ‘vastgelegd’ zodat ik hem nog eens opnieuw kan herontdekken! Prachtige rozenfoto – had er ook eentje ‘in mind’. Valentijn he. Komt.

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s