All Summer – De hele zomer – Claire Kilroy****

1001004005459102Claire Kilroy werd geboren in Dublin in 1973 en studeerde Engels aan het Trinity College. Ze werkte vier jaar bij de televisie aan de BBC dramareeks Ballykissangel, gesitueerd in Ierland, voordat zij terugkeerde naar Trinity in 2000 om een Master te voltooien in creatief schrijven. Haar eerste roman, All Summer, werd in 2003 gepubliceerd door Faber & Faber en werd bekroond met de 2004 Rooney Prize voor Ierse Literatuur. Noor Koch vertaalde in 2008 All Summer voor Ambo/Anthos – Amsterdam als De hele zomer. 

Anna Hunt wordt wakker in een hooischuur met een koffer vol geld en geen idee hoe ze daar aankwam. Ze heeft haar geheugen verloren en is op de vlucht. Voor wie of wat ze vlucht, weet ze niet zeker.Van slechts een ding is ze wel zeker: op een of andere manier is ze verbonden met het gestolen schilderij Meisje in de Spiegel dat momenteel gerestaureerd wordt in de National Gallery.
Claire Kilroy’s debuutroman is een literaire thriller gesitueerd in het moderne Ierland, op verschillende locaties van het westen van Ierland tot de buitenwijken van Dublin.
Het is een meeslepend verhaal dat tegelijk mystificeert en verheldert, met een ingewikkelde cirkelstructuur om de lezer gefascineerd te houden en uitvoerige karakterontwikkeling.
Het is geen toeval dat het gestolen schilderij in het verhaal Meisje in de Spiegel is, op die manier de verkenning van het uiterlijke voorkomen en de innerlijke identiteit in de roman onderstrepend. De roman, als een gebarsten spiegel, weerspiegelt verdraaide, omgekeerde en dubbelde beelden van de hoofdpersonen, met name van degenen die betrokken zijn bij de misdaad. Geen roman die je in één ruk uitleest omdat feit en verbeelding, heden en verleden er constant door elkaar lopen. Het is een literaire exploratie van het fenomeen: dissociatieve fugue: plots vertrek van huis of werkplek met amnesie voor verleden en soms aannemen van nieuwe identiteit, zo geeft het motto aan.

“Het meisje in de spiegel is zich er niet van bewust dat ze wordt bespied. Ze is afgebeeld in een schemerige kamer en staat met haar rug naar de kijker. Uit haar zwierende kleding is duidelijk af te leiden dat ze ineens stil is blijven staan. Haar oog is op iets gevallen. Op haar spiegelbeeld? Dat is het eerste probleem waar het schilderij de restaurator voor stelt. Het meisje is stil blijven staan voor een grote vergulde lijst waarin een jong gezicht is te zien. Ogenschijnlijk is dat haar spiegelbeeld. De meisjes zijn identiek gekleed. Hun haar is goudbruin. Het ene meisje houdt haar gezicht schuin naar rechts, het andere schuin naar links. Waarom lijkt het gezicht in de lijst dan toch meer een portret van een heel ander meisje, en helemaal niet op een spiegelbeeld. De restaurator zet zijn bril af en wrijft in zijn ogen. Het is de gelaatsuitdrukking van het meisje in de lijst die hem van zijn stuk brengt. Een meisje dat naar haar eigen spiegelbeeld kijkt, zou er niet zo onbewogen bij staan. Ze zou toch zeker haar voorhoofd fronsen of haar lippen tuiten of haar haren goed doen? Geen enkele vrouw die de restaurator kent kijkt op die manier naar zichzelf. Niet met zo’n vage, lege blik alsof ze haar eigen gezicht niet eens herkent.” blz. 97

Vergeet ze niet ! – bijenweek 1-5 juni 2015

Terwijl ik met wat opruimwerk in de tuin doende was en met het oude hout van een vlierstruik eenvoudige bijenverblijfjes op de zonnigste plekjes aanlegde, ontdekte ik een hele strook bosaardbeien, zo dacht ik. Vorige herfst waren me al enkele plantjes met aarbei-achtige bladeren en -knopjes onder de vlierstruiken opgevallen. Geen echte bosaarbeien blijkt nu, na wat opzoekwerk, maar wel schijnaardbeien (Potentilla indica) afkomstig uit Zuidoost-Azië en niet echt lekker. Ze vormen wel een leuke bodembedekker tegen onkruid. Of mijn bijenverblijfjes klanten zullen trekken, valt nog af te wachten. Het zijn supereenvoudige hoopjes van oude vliertakken met kopse gaatjes (5 -10 cm). In dood hout van oude houtstapels knagen sommige bijen ook graag hun eigen nestgang. De planten in de onmiddellijke omgeving (vlier, madeliefjes, boterbloemen, paardenbloemen, wingerd, druif, braam, boswilg, klimop, lavendel, lonicera, appel, peer, pruim, kers) gonzen in elk geval van de hommeltjes, wespen en (wilde) bijen. In mijn omgeving blijft het voor de bijtjes een strijd tegen de pesticiden en herbiciden die op de akkers in de omgeving worden gebruikt.

Deze diashow vereist JavaScript.

How to Love | Intimiteit | Legendarische zenboeddhistmonnik en leraar Thich Nhat Hanh over “Interzijn” | Brain Pickings

9200000015511660Bij Brain Pickings ontdekte ik onlangs hoe Maria Popova Thich Nhat Hanhs boekje FidelityHow to love – naar het Nederlands vertaald als Intimiteit voor BBNC uitgevers, Amersfoort, 2013 – voorstelde als een must read. Een advies dat ik alleen maar kan onderschrijven. Het is een kleinood van mindfulness-lering. Ik wil in dit verband meteen ook melding maken van de Stichting Leven in Aandacht. Zij bevordert studie en beoefening van het boeddhisme, met name in de traditie van zenleraar Thich Nhat Hanh, Vietnamese zenmonnik, in het Nederlandse taalgebied.

Wat betekent liefde precies? We hebben er definities aan gegeven; we hebben haar psychologisch onderzocht en beschreven in filosofische context; we hebben er zelfs een wiskundige formule voor bedacht. En toch, iedereen die ooit van ganser harte deze sprong in vertrouwen heeft genomen, weet dat de liefde een mysterie blijft – misschien hét mysterie van de menselijke ervaring. Leren om te voldoen aan dit mysterie met de volle authenticiteit van ons wezen – ervoor opkomen met de absolute helderheid van intentie – dat is de dans van het leven. Dat is wat de legendarische Vietnamese Zen Boeddhistische monnik, leraar, en vredesactivist Thich Nhat Hanh (b 11 oktober 1926.) onderzoekt in How to LoveIntimiteit – een dunne, eenvoudig geformuleerde verzameling van zijn onmetelijk wijze inzichten over het meest complexe en meest lonende menselijk potentieel.

Immers, volgens de algemene praktijk van boeddhistische leringen dient Nhat Hanh gedestilleerde infusies van helderheid toe, duidelijkheidshalve gebruik makend van eenvoudige taal en metaforen die de meest elementaire zorgen van de ziel vatten. Een actieve inzet is de belangrijkste vereiste zonder te bezwijken voor het Westers pathologisch cynisme, ons gebrekkig mechanisme van zelfbescherming  dat gemakkelijk alles wat oprecht en waar is afdoet als simplistisch of naïef – zelfs als, of juist omdat we weten dat alle waarheid en oprechtheid juist eenvoudig is op grond van haar waarheids- en oprechtheidskarakter. (vertaling, BK)

What does love mean, exactly? We have applied to it our finest definitions; we have examined its psychology and outlined it in philosophical frameworks; we have even devised a mathematical formula for attaining it. And yet anyone who has ever taken this wholehearted leap of faith knows that love remains a mystery — perhaps the mystery of the human experience.Learning to meet this mystery with the full realness of our being — to show up for it with absolute clarity of intention — is the dance of life.That’s what legendary Vietnamese Zen Buddhist monk, teacher, and peace activist Thich Nhat Hanh (b. October 11, 1926) explores in How to Love (public library) — a slim, simply worded collection of his immeasurably wise insights on the most complex and most rewarding human potentiality.Indeed, in accordance with the general praxis of Buddhist teachings, Nhat Hanh delivers distilled infusions of clarity, using elementary language and metaphor to address the most elemental concerns of the soul. To receive his teachings one must make an active commitment not to succumb to the Western pathology of cynicism, our flawed self-protection mechanism that readily dismisses anything sincere and true as simplistic or naïve — even if, or precisely because, we know that all real truth and sincerity are simple by virtue of being true and sincere.*

How to Love: Legendary Zen Buddhist Teacher Thich Nhat Hanh on Mastering the Art of “Interbeing” | Brain Pickings.

%d bloggers liken dit: