All Summer – De hele zomer – Claire Kilroy****

1001004005459102Claire Kilroy werd geboren in Dublin in 1973 en studeerde Engels aan het Trinity College. Ze werkte vier jaar bij de televisie aan de BBC dramareeks Ballykissangel, gesitueerd in Ierland, voordat zij terugkeerde naar Trinity in 2000 om een Master te voltooien in creatief schrijven. Haar eerste roman, All Summer, werd in 2003 gepubliceerd door Faber & Faber en werd bekroond met de 2004 Rooney Prize voor Ierse Literatuur. Noor Koch vertaalde in 2008 All Summer voor Ambo/Anthos – Amsterdam als De hele zomer. 

Anna Hunt wordt wakker in een hooischuur met een koffer vol geld en geen idee hoe ze daar aankwam. Ze heeft haar geheugen verloren en is op de vlucht. Voor wie of wat ze vlucht, weet ze niet zeker.Van slechts een ding is ze wel zeker: op een of andere manier is ze verbonden met het gestolen schilderij Meisje in de Spiegel dat momenteel gerestaureerd wordt in de National Gallery.
Claire Kilroy’s debuutroman is een literaire thriller gesitueerd in het moderne Ierland, op verschillende locaties van het westen van Ierland tot de buitenwijken van Dublin.
Het is een meeslepend verhaal dat tegelijk mystificeert en verheldert, met een ingewikkelde cirkelstructuur om de lezer gefascineerd te houden en uitvoerige karakterontwikkeling.
Het is geen toeval dat het gestolen schilderij in het verhaal Meisje in de Spiegel is, op die manier de verkenning van het uiterlijke voorkomen en de innerlijke identiteit in de roman onderstrepend. De roman, als een gebarsten spiegel, weerspiegelt verdraaide, omgekeerde en dubbelde beelden van de hoofdpersonen, met name van degenen die betrokken zijn bij de misdaad. Geen roman die je in één ruk uitleest omdat feit en verbeelding, heden en verleden er constant door elkaar lopen. Het is een literaire exploratie van het fenomeen: dissociatieve fugue: plots vertrek van huis of werkplek met amnesie voor verleden en soms aannemen van nieuwe identiteit, zo geeft het motto aan.

“Het meisje in de spiegel is zich er niet van bewust dat ze wordt bespied. Ze is afgebeeld in een schemerige kamer en staat met haar rug naar de kijker. Uit haar zwierende kleding is duidelijk af te leiden dat ze ineens stil is blijven staan. Haar oog is op iets gevallen. Op haar spiegelbeeld? Dat is het eerste probleem waar het schilderij de restaurator voor stelt. Het meisje is stil blijven staan voor een grote vergulde lijst waarin een jong gezicht is te zien. Ogenschijnlijk is dat haar spiegelbeeld. De meisjes zijn identiek gekleed. Hun haar is goudbruin. Het ene meisje houdt haar gezicht schuin naar rechts, het andere schuin naar links. Waarom lijkt het gezicht in de lijst dan toch meer een portret van een heel ander meisje, en helemaal niet op een spiegelbeeld. De restaurator zet zijn bril af en wrijft in zijn ogen. Het is de gelaatsuitdrukking van het meisje in de lijst die hem van zijn stuk brengt. Een meisje dat naar haar eigen spiegelbeeld kijkt, zou er niet zo onbewogen bij staan. Ze zou toch zeker haar voorhoofd fronsen of haar lippen tuiten of haar haren goed doen? Geen enkele vrouw die de restaurator kent kijkt op die manier naar zichzelf. Niet met zo’n vage, lege blik alsof ze haar eigen gezicht niet eens herkent.” blz. 97

Advertenties

Auteur: Blauwkruikje

Master of Germanic Philology - KULeuven - Belgium - Nature, fiction, theater, poetry, philosophy and art lover. Photo: Ostend (B) - Japanese Deep Sea Garden

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s