Herfstwandeling langs de Ninglinspo (Aywaille) – Recreatieve wandelroute | RouteYou

De Ninglinspo is een zijriviertje van de Amblève nabij het Luikse plaatsje Nonceveux bij Remouchamps in de gemeente Aywaille. Het vormt de benedenloop van de Hornay die nabij het plaatsje Vertbuisson in de gemeente Theux ontspringt. De Ninglinspo is de enige bergrivier van België. Zij stroomt door een gebied dat sinds 1949 geklasseerd is. Het is een plaats die haar schoonheid puurt uit het wilde karakter ervan. Waarschijnlijk één van de meest aantrekkelijke plaatsen van Hoog-België. De natuur is er uitzonderlijk, er is de mogelijkheid om te baden en je kan er genieten van prachtige uitzichten. De loop van de Ninglinspo is ca. 3,5 km lang, heeft een gemiddeld verval van 7,5% en overbrugt een hoogteverschil van 200 meter. bron: wikipedia

En wat is er leuker voor kinderen en wandelaars om spelenderwijs, op het ritme van deze prachtige bergrivier, zijn uitgeslepen baden en de natuur te bewonderen? De plek staat op de monumentenlijst van bijzonder Waals erfgoed. Meerdere bewegwijzerde wandelingen beginnen op de parkeerplaats en leiden via bruggetjes en bospaden langs prachtige uitzichtpunten. Wandeling nummer 21 volgt de Ninglinspo tot bovenaan. Volg van aan de parking de blauwe rechthoek. Onderweg komt men baden tegen met de namen «Cascade de la chaudière” (185m), « Bain des Naïades » (215m), « Bain d’Hermès » (220m), « Bain de la Loutre » (295m), « Bain du Cerf » (305m), « Bain de Diane » (310m) of nog « Bain de Vénus » (330m) ! Een onvergetelijke tocht !  bron: http://www.ourthe-ambleve.be

Geologische wandelgids van het gebied: http://aow.kuleuven.be/geologie/ninglinspo/

Bewegwijzering: blauwe rechthoek 21

Vertrek & aankomst: GPS-coördinaten: 50.468609, 5.74354.

Parkeerplaats: Auberge du Ninglinspo, Sedoz 5, 4920 Sougné-Remouchamps (Aywaille)

Bron: Herfstwandeling langs de Ninglinspo (Aywaille) – Recreatieve wandelroute | RouteYou

Wiskunde aan de toog | Paul Levrie en Rudi Penne | VAM

Hoe vriend en vijand verrassen met prachtige priemgetallen en andere wonderlijke wiskunde.

Wiskunde roept bij vele mensen gevoelens van afkeer en nare herinneringen op, of in het beste geval een geeuwreflex. Hetzelfde lot zou beeldende kunst beschoren zijn, moesten op school vooral technieken aangeleerd worden om een tuinhek te schilderen, zonder de leerlingen te laten genieten van bijvoorbeeld Dali, Ensor of Rodin. Wiskunde kan verrassen, is raadselachtig, soms zelfs duizelingwekkend mooi, en levert onbeperkt puzzelplezier. Kortom, een ideaal onderwerp voor aan de toog.

Een greep uit de onderwerpen die geschikt zijn om je date te imponeren:
Waarom heeft de slechtste schutter bij een truel de grootste overlevingskans?
Welk evolutionair nut heeft de mens geprikkeld om “oneindig” uit vinden?
Waarom is 17 het leukste priemgetal? Of lijdt u aan heptadecafobie? Wist je dat er altijd minstens 2 facebookgebruikers zullen bestaan met evenveel vrienden op fb?

Priemgetallen-186x300

Maar vooral: waarom is het een goed idee om het woord ‘priemgetallen’ in de titel van een boek te steken? Daarover vertellen een paar lovende recensies in The New Scientist en Doorbraak
en de blogtekst op hun weblog. Zeer de moeite om dit wiskundeduo via hun boek te leren kennen. Veel leesplezier!

Rudi Penne (sinds 1995) en Paul Levrie (sinds  1987) geven les aan de opleiding industrieel ingenieur in Antwerpen, toenmalige Katholieke Industriële Hogeschool Antwerpen, daarna aan de Karel de Grote-Hogeschool, en sinds de inkanteling aan de faculteit Toegepaste Ingenieurswetenschappen van de Universiteit Antwerpen. Verder werkt Paul deeltijds als onderzoeker aan de KU Leuven. 
Sinds 2008 bloggen Paul en Rudi voor het tijdschrift EOS. Hun blog, Wiskunde is sexy, heeft de bedoeling vriend en vijand te laten zien hoe leuk en interessant wiskunde wel is. 
In 2013 schreven ze vanuit datzelfde oogpunt het boek De Pracht van Priemgetallen, dat intussen aan zijn vijfde druk toe is. Hiermee hebben ze in 2014 een van de 12 jaarprijzen wetenschapscommunicatie gewonnen van de Koninklijke Vlaamse Academie van België voor Wetenschappen en Kunsten

Kunsthal in Amsterdamse Citroëngarage: ‘Dit kan voorbeeld zijn voor Brussel’ | Brusselnieuws

foto: brusselnieuws.be
foto: brusselnieuws.be

Het Brussels gewest heeft vijf architectenbureau’s geselecteerd die een ontwerp mogen maken voor de Citroënsite aan het kanaal. De oude garage moet tegen 2017 een museum worden voor moderne kunst. Een van de vijf ontwerpteams komt uit Nederland. In Amsterdam is een oude citroëngarage vorig jaar omgebouwd tot kunsthal, de expertise van onze noorderburen kan hier nog van pas komen, zo meldt brusselnieuws.be.

Op de website van Citroën Yser lezen we over de geschiedenis van het buitengewone gebouw aan het Ijzerplein. Brussel was het eerste  filiaal buiten Frankrijk dat door André Citroën werd opgericht:

Het complex aan het IJzerplein, is een constructie die bestaat uit twee aangrenzende bouwvolumes die zich uitstrekken over een grondoppervlakte van 16.500 m² en die bijna een volledig bouwblok innemen.

De toonzaal geeft uit op het IJzerplein en het garagegedeelte met onderhoudswerkplaatsen, magazijnen voor opslag van onderdelen, pompstation en kantoren wordt begrensd door de Akenkaai, de Willebroekkaai en de Ruimingskaai. Men kan zich moeilijk een meer centrale, in het oog springende plaats voorstellen voor de vestiging van een dergelijk bedrijf.

Vanuit stilistisch oogpunt past het gebouw volkomen in de functionalistische logica van de industriële architectuur uit het interbellum. IJzer en glas zijn de enige bouwmaterialen. Decoratie is totaal afwezig. De schaal en het rigoureuze concept bezorgen een grote expressiviteit aan dit gebouw, dat meer dan eens werd afgebeeld in het publicitair materiaal van Citroën.

De toonzaal van 17 op 76 meter was oorspronkelijk 25 meter hoog en werd geconcipieerd als een monumentale vitrine in de vorm van een soort arena, uitgevend op de hoek van het IJzerplein en de Willebroekkaai. De afwerking met glasroosters accentueerde (vóór de verbouwing) de aërodynamische vorm van het bouwvolume. De coconvorm of komeetvorm van de showroom is als het ware de monumentale uitdrukking van de avant-gardistische technieken die Citroën als vrijwel eerste autoconstructeur (meer bepaald vanaf 1934) toepaste, zoals in de beroemde “traction-avant”, in modellen waarvan de motor achter de versnellingsbak lag, aërodynamisch, zelfdragend koetswerk in staal, enz.

Belangrijk is de verbinding tussen de toonzaal, het architectonisch pronkstuk, en het reusachtige achtergelegen technisch gedeelte (goed voor 90 procent van de oppervlakte) via een soort centrale, hangende stalen ” straat ” van 12 meter breed. Dit gedeelte, het eigenlijke rechthoekige garagegebouw van 102 op 130 meter, beschikt over drie ingangen, één per straat waarop de achterbouw uitgeeft. De interne structuur van deze langs drie zijden beglaasde hal bestaat uit geklinknagelde metalen spanten met vakwerkpatroon, die worden gedragen door samengestelde, stalen pijlers.

Zowel door de grote beglaasde kappen als door de zijwanden in glasdallen, gevat in een karakteristiek patroon van vierkante vensterroeden, wordt een maximale zenithale en laterale lichtinval gewaarborgd 

Dag van de Trage Weg 2015 in Berg (Kampenhout) – Recreatieve wandelroute | RouteYou

Kampenhout zet al geruime tijd in op de opwaardering van de trage wegen binnen de gemeente. Hiervoor werd de gemeente opgedeeld in zeven gebieden waarbinnen de trage wegen stelselmatig geopend en verbeterd werden. Momenteel is het laatste deelgebied in Berg aan de beurt. Om deze trage wegen in de schijnwerper te plaatsen nam de gemeente deel aan de Dag van de Trage Weg op zaterdag 17 oktober 2015.

Een boeiende wandeling met een passage doorheen het natuurreservaat Torfbroek waar we geïnformeerd werden over de grote plannen om in het Torfbroek een natuurinrichtingsproject te starten. Het gaat om een samenwerking tussen het Agentschap voor Natuur en Bos, de Vlaamse Landmaatschappij, Natuurpunt, het gemeentebestuur en particulieren. Door dit natuurinrichtingsproject zullen de verschillende zeldzame planten, waarvan er een twintigtal op de Rode Lijst van bedreigde soorten staan, meer kansen op overleving krijgen.

Vertrek & aankomst: Sint-Sevaaskerk, Bergstraat, 1910 KAMPENHOUT

OV: Lijn Brussel Haacht 270 – 660

Parkeerplaats: kerkplein

Bron: Dag van de Trage Weg 2015 in Berg (Kampenhout) – Recreatieve wandelroute | RouteYou

Wandelknooppuntenlus in de Druivenstreek (Overijse) – Recreatieve wandelroute | RouteYou

Druif

In 1865 bouwt Felix Sohie met zijn broers de eerste serres in Hoeilaart. Het startsein voor een periode van welvaart in de streek. De Sohies worden op de voet gevolgd door de broers Danhieux in Overijse. De serrebedrijven van de pioniers groeien uit tot florissante familiebedrijven. Zo schitteren na enkele jaren duizenden serres op de heuvelruggen van de Brabantse gemeenten. Statige serristenvilla’s getuigen ook vandaag nog van de welstand die de “glazen dorpen” brachten.

Vandaag telt de Druivenstreek een dertigtal beroepsdruiventelers. Jonge telers verenigen de traditionele druiventeelt met frisse ideeën en moderne technieken. En er zijn ook heel wat enthousiaste amateurtelers en telers in bijberoep.

In “150 Zoete Zomers” nemen druivengemeenten Overijse, Tervuren, Hoeilaart en Huldenberg en vereniging de Sterredruif je mee langs pittoreske plekjes en glooiende landschappen in de Druivenstreek. En… je duikt in de geschiedenis van de tafeldruif. Want om haar druiven staat de Druivenstreek natuurlijk bekend. Voor de ‘Route Royal’ werden dan weer kunstenaars van de streek en andere hedendaagse kunstenaars uitgenodigd om hun liefde voor de druif in kunst te gieten.

Deze wandellus combineert kunst, cultuur en natuur.

Vertrek & aankomst: Bezoekerscentrum Druif, Waversesteenweg,2, 3090 OVERIJSE

OV: OVERIJSE KERK: Lijn 341-344-348-349-547-549-553-830

Parkeerplaats: Justus Lipsiusplein, 3090 OVERIJSE

Bron: Wandelknooppuntenlus in de Druivenstreek (Overijse) – Recreatieve wandelroute | RouteYou

Geschichte vom alten Kind – Het verhaal van het oude kind – Jenny Erpenbeck****

oudekindJenny Erpenbeck (°1967, Berlijn) winnaar van de Europese literatuurprijs 2015 met haar roman  ‘Een handvol sneeuw’ debuteerde in Duitsland in 1999 met Geschichte vom alten Kind dat door Elly Schippers vertaald werd voor Van Gennep als Het verhaal van het oude kind (2003). Haar recente roman ‘Gehen, ging, gegangen’,  over het vluchtelingenprobleem, werd genomineerd voor de shortlist van de Duitse Boekenprijs 2015. Uit de lokale bibliotheek nam ik haar debuutverhaal mee.

Een fascinerend en intelligent ontwikkelingsverhaal dat de lezer op grote afstand houdt en mysterieus, verrassend eindigt. 

In Duitse recensies las ik over dit werk:

Die Geschichte basiert auf einer wahren Begebenheit, die Jenny Erpenbecks Großmutter, die DDR-Schriftstellerin Hedda Zinner, Anfang der 80er Jahre erlebte. Ein Mädchen, das mit Hedda Zinner in Briefkontakt stand, entpuppte sich erwachsene Frau, die sich unter falschem Namen als 14jährige in ein Kinderheim hatte einweisen lassen. Um ermessen zu können, wie eine solche Zurückversetzung in die Lebenswelt einer Jugendlichen praktisch zu bewerkstelligen ist, ließ sich die 1967 geborene Jenny Erpenbeck selbst als 27 jährige, ohne daß ihre Mitschüler das Schauspiel durchschauten, in die elfte Klasse eines Berliner Gymnasiums einschulen.

Eine gesellschaftliche Situation, in der, bei gleichzeitiger Infantilisierung der Kultur, die reale Kindheit und Jugend immer mehr zu verschwinden drohen, verleiht Jenny Erpenbecks Geschichte vom alten Kind eine Aktualität, die weit über ihre spektakuläre Authentizität hinausgeht. Die Geschichte läßt sich zugleich als mutige Antwort auf eine spezielle, »ostalgische« Seelenlage lesen: fasziniert von der Tragik des Falles sympathisiert sie einerseits mit dem Wunsch, die Zeit anzuhalten, andererseits entmystifiziert sie die trügerische Sehnsucht nach Aufgehobensein im Kollektiv. – lyrikwelt.de

Wie auch immer. Man kann “Die Geschichte vom alten Kind” als literarischen Nullpunkt verstehen, den sich Erpenbeck freigeräumt hat, um sich fulminant aus dem Schatten der Schriftstellerdynastie herauszuschreiben, der sie entstammt. Oder als den Punkt, auf dem 1999 inmitten einer überhitzten Debütantenszene eine Debütantin steht und sich trotzig, wie das alte Kind, abwendet von dem Leben, das die anderen so gierig in ihre Texte saugen – hin zu Brecht und Kafka, zum Beginn einer jungen Literaturliteratur. Man kann vieles mit diesem schmalen Buch machen. Nur so leicht wieder vergessen kann man es nicht. – FAZ.net

Wie meer wil weten over de inhoud, het thema leeftijd en leeftijd als enscenering, de worsteling van het meisje met haar lichaam, het belangrijkste concept van het verhaal en  parallellen met literatuur over leeftijdsgestaltes leze Johanna Schroms ‘Analyse von Jenny Erpenbecks roman  Geschichte vom alten Kind’

Knooppuntenwandeling Den Battelaer – Heffen – Recreatieve wandelroute | RouteYou

Den Battelaer is een oud overstomingsgebied tussen de Zenne en het kanaal Leuven-Dijle. Ooit stroomden rivieren meanderend door dit landschap tussen Mechelen en Rumst. Dijle en Zenne stromen samen en even verder komt de Nete deze rivier vervoegen en wordt het de Rupel. Vanaf de 10de eeuw begon onder invloed van kloosters het indijken en ontstonden polders. Die werden honderden jaren kleinschalig beheerd door plaatselijke landbouwers. Gras was de voornaamste teelt, want dat was de brandstof voor de paarden, de auto avant la lettre. Het land was nat en afvoer van water ging moeilijk. Langzaam aan werd de eb- en vloedwerking sterker, rechttrekken van de rivier en inpoldering versterkten dat proces. Dijken moesten verhoogd en verbreed tot het eigenlijk niet meer ging. Enkele serieuze overstromingen dwingen de overheid tot maatregelen: het Sigmaplan. Aan het Zennegat ontstond een afgesneden bocht doordat de Dijle rechtgetrokken werd: een oude Dijlearm. Natuurpunt zette daar een project rond op. Ondertussen zijn de Sigmawerken aan de gang en wordt heel dit gebied een gecontroleerd overstromingsgebied. Want door de rivier meer ruimte te geven worden de pieken van het hoogwater bij vloed afgevlakt. Een bescherming tegen overstroming. Aan de Oude Dijlearm zal het vloedwater twee keer per dag door grote buizen binnenstromen, en zo ontstaat een slikken en schorrengebied. Voor water- en moerasvogels zal dit een schitterend natuurgebied worden. We kijken er naar uit! Den Battelaer zelf is een mooie samenwerking tussen een natuurvereniging en een overheid. Het OCMW van Mechelen gaf de percelen in Den Battelaer aan Natuurpunt in beheer. Samen met andere natuurgebieden realiseren ze zo een groene gordel rond Mechelen. bron: Natuurpunt vzw

Vertrek & aankomst: parking De Zennehoeve, Hooiendonkstraat, 109, 2801 HEFFEN

Bron: Knooppuntenwandeling Den Battelaer – Heffen – Recreatieve wandelroute | RouteYou

%d bloggers liken dit: