Seta – Zijde | Alessandro Baricco*****

Seta, 1996, van Alessandro Baricco of Zijde, 1997, in de Nederlandse vertaling van Manon Smits, is een pareltje van vertelkunst. Deze novelle werd in 2007 verfilmd door Francois Girard met hoofdrollen voor Keira Knightley en Michael Pitt.

 

 

Alessandro Baricco start als volgt: Dit is geen roman. En ook geen verhaal. Dit is een geschiedenis. Ze begint met een man die naar de andere kant van de wereld gaat, en ze eindigt met een meer dat daar maar ligt te liggen, op een winterige dag. De man heet Hervé Joncour. Hoe het meer heet is onbekend. (blz. 5)

Zuid-Frankrijk, Lavilledieu, 1861. Door een onverklaarbare ziekte onder zijderupsen in Egypte en Syrië moet Hervé Joncour zijn zijderupsenhandel naar Japan verplaatsen. Daar raakt hij onder de bekoring van een geheimzinnige vrouw, door wie hij bij het afscheid een briefje in zijn handen gedrukt krijgt met de tekst: `Kom terug, of ik ga dood.’ Vanaf dat moment bloeit er een even vreemde als intense relatie op tussen de Franse zijdehandelaar en de vrouw met de niet-oosterse ogen.

In 65 hoofdstukjes van één tot anderhalve bladzijde worden we in de ban gehouden van een geheimzinnige vrouwelijke bekoorlijkheid;  een delicate, 19de eeuwse poëtische geschiedenis ‘die je niet even samenvat zonder eraan afbreuk te doen’ volgens de Volkskrant. Een exotisch, zinnelijk verfijnd sprookje dat je naar een sensueel verrassende pointe voert. Een mininovelle die helemaal volgens de regels van de kunst  werd geconcipieerd. Wat van groot belang is, en het verhaal in kwestie zijn fascinerende kracht geeft, is het feit, dat het gebeuren, dat de ommekeer veroorzaakt in het leven van de hoofdfiguur Hervé Joncour, niets toevalligs in zich draagt. De mens zelf is in deze novelle de smeder van zijn lot tegen alle beter weten in.  De novelle  is strak geconcentreerd op het kleine symbolische gebeuren,  waar in één OGENblik het ganse leven van een mens wordt gevangen. De novelle beeldt dat gebeuren uit met korte, snelle, suggestieve details (bvb. de reis, de symboliek van de kleurrijke en de zwarte vogels, de blauwwitte bloempjes). Ieder detail is belangrijk en het verloop zit gevat in een vertrouwd frame:  een langzame start, een plotse opgang naar een climax, een snelle afwikkeling.

‘Toen ik een jongetje was, nam mijn vader me mee naar een plek als deze, hij gaf me zijn boog in de hand en beval me op één van hen te schieten. Dat deed ik, en een grote vogel met blauwe vleugels plofte op de grond, als een dode steen. “Lees de vlucht van je pijl als je je toekomst wilt weten”, zei mijn vader tegen me.’ (blz. 44)

‘Hervé Joncour voelde het water op zijn lichaan druppelen, eerst op zijn benen, en toen langs zijn armen en op zijn borst. Water als olie. Een vreemde stilte, om hem heen. Hij voelde de lichtheid van een zijden sluier die op hem neerdaalde. En de handen van een vrouw – van een vrouw – die hem afdroogden terwijl ze zijn huid streelden, overal,: die handen en die stof die was geweven van niets; Hij verroerde zich niet, zelfs niet toen hij voelde hoe de handen van zijn schouders naar zijn nek gingen en de vingers – de zijde en de vingers – tot aan zijn lippen reikten, en ze één keer beroerden, langzaam, en weer verdwenen.’ (blz. 48)

Auteur: Blauwkruikje

Master of Germanic Philology - KULeuven - Belgium - Nature, fiction, theater, poetry, philosophy and art lover. Photo: Ostend (B) - Japanese Deep Sea Garden

1 thought on “Seta – Zijde | Alessandro Baricco*****”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s