Pruimelaar

Nostalgie in driekwartsmaat

Reine Victoria – foto: frie peeters

Hij droeg vorig jaar geen vruchten, de 30-jarige pruimelaar in de boomgaard. Dus gaf ik hem in de herfst op een vorstvrije dag een flinke snoeibeurt, oud en ziek hout weg uit zijn kruin en wilde scheuten bij de stam eveneens. De zachte lente spaarde zijn bloesems en kijk, vandaag beloont hij ons opnieuw met een overvloedige opbrengst. Het gaat om een oude pruimensoort Reine Victoria, afkomstig uit Alderton in Sussex, Engeland en in 1844 in de handel gebracht. In zijn buurt stond een welig uitgegroeide Reine Claude maar die ging tegen de grond na een felle storm; een schimmelziekte had huis gehouden in zijn wortelgestel. De Reine Victoria is altijd al mijn lieveling geweest, aangenaam van smaak en lekker in fruitsalades, op fruittaartjes, als pruimencompote en in dessertjes met crème anglaise. In mijn grootmoeders diepe kom uit de jaren 1925, staan ze te blinken en ik denk terug aan  de tijd toen we – mijn moeder (1926-1977) en mijn grootmoeder (1902-1979) – in de zomerse nadagen van augustus de pruimen ontpitten, weckglazen spoelden, de weckketel in de gaten hielden, confituur roerden en dat alles volgens de jaarlijkse vaste rituelen van moeder op dochter op kleindochter.

Vandaag hoorde ik op radio 1 in De zomer van 2016 – Lies Steppe en liedjes over dromen  de pruimelaarpoëzie van Buurman, de Belgische rockgroep uit Limburg, die in dit lied hun melancholie wegzingen in trage walsmaat:

Hier op dit heilig stuk grond
waar een pruimelaar stond
mis ik u zo

Hier waar de tovenaar sprak
en verbeelding regeerde
over wat er ontbrak

Kom geef mij uw hand
vraag mij ten dans nu het nog kan
Kom geef mij uw hand
en wals deze laatste wals met mij

en nu, nu de tovenaar zwijgt
en er niets overblijft
dan melancholie

Kom geef mij uw hand
vraag mij ten dans nu het nog kan
Kom geef mij uw hand
en wals deze laatste wals met mij

Kom geef mij uw hand
vraag mij ten dans nu het nog kan
Kom geef mij uw hand
en wals deze laaste wals met mij

En hier op dit heilig stuk grond
waar een pruimelaar stond

Zo mooi, zo van-de-dag, deze Pruimelaar van Buurman !

Zesde medaille: zilver voor de Red Lions

Begrijpelijke teleurstelling op de medailleceremonie

lions
Red Lions – foto: VTM

De Red Lions hebben een briljant parcours afgelegd sinds het begin van de Olympische Spelen in Rio. Ze hebben België een zilveren medaille geschonken in het hockey. Ze gingen voor goud in de finale tegen Argentinië en begonnen ijzersterk, maar nadien nam een efficiënt Argentinië de bovenhand (2-4).

België – Argentinië in een notendop:

  • Sleutelmoment: Bij een 1-2-achterstand in het begin van het tweede kwart laten Luypaert en Boon twee strafcorners onbenut. De Argentijnen tonen vijf minuten later hoe het wel moet én slaan een onoverbrugbare kloof.
  • Man van de match: Met nog 8 seconden op de klok in het derde kwart doet verdediger Gauthier Boccard de Belgische hoop weer oplaaien. Na een schitterende slalom tikt hij de 2-3 binnen, maar een gelijkmaker kwam er niet meer.
  • Opvallend: Op de Olympische Spelen van 1920 in Antwerpen veroverde de Belgische hockeyploeg de bronzen medaille (al namen er toen maar vier ploegen deel). 96 jaar later doen de Red Lions een plekje beter, maar opnieuw wordt de oppergaai niet afgeschoten.

Het cliché luidt dat je geen zilver wint, maar goud verliest. Volgens de sporzaredactie was dat de Belgische hockeyploeg tijdens de medailleceremonie aan te zien.

 

%d bloggers liken dit: