Whodunnits, televisieseries en filmtoerisme

Eén van mijn passies is Duitse krimi’s kijken als SOKO Leipzig, Der Staatsanwalt, Ein Fall für zwei, Die Spezialisten, Letzte Spur Berlin, Wilsberg … Maar sinds vorige herfst komen Canvas en één-tv met werk van eigen bodem dat deze series overklast. La trêve, Ennemi public en Beau Séjour  halen ook bijzonder hoge kijkcijfers, zo blijkt en al moet ik af en toe wel de ondertiteling inschakelen om te begrijpen wat er gebeurt- het Limburgs uit het Maasland, hindert niet maar ik beheers het niet- ook de verschillende Duitse accenten in de genoemde series zijn voor mij slechts begrijpbaar via die Untertiteln.

Whodunnits kijken is tegelijk spannend en ontspannend vooral als de red herring niet te opvallend opgevoerd wordt. De Duitse series leveren niet altijd de hoogste suspense maar hebben toch meestal een intrigerende plot. Het zijn geen vervolgseries zoals de genoemde Belgische misdaadreeksen. Elke aflevering is een afgewerkt feuilleton er zijn geen cliffhangers dus die je doen haken naar de volgende aflevering. Dat deze krimi’s in verschillende steden en regio’s in Duitsland gesitueerd zijn waardoor ze ook een zekere toeristische attractiviteit hebben, is deel van hun charme. Tv- en filmmakers spreken in dit verband van Film Induced Tourism (FIT) of “Tourist visits to a destination or attraction as a result of the destination’s being featured on television, video, or the cinema screen” (Hudson & Ritchie, 2006). Dat geldt ook voor de Belgische tv-series. Beau Séjour is een bekend hotel in Lanklaar en de Maasstreek,  in Ennemi Public vormen onze Ardennen het indrukwekkende decor:

De serie werd opgenomen van oktober tot einde december 2015 verspreid over verschillende locaties in Wallonië, in een herberg in Nollevaux (in de buurt van Paliseul), in Daverdisse (ten westen van de provincie Luxemburg), in de Abdij van Marche-les-Dames (voor de buitenopnamen van de abdij), het huis Stassart in Thirimont (Weismes), in de Ardense bossen in de buurt van Bertrix, Paliseul en Libramont en in de abdij van Val-Dieu (binnenopnamen). Ze kreeg positieve kritieken van de Franstalige pers en het publiek en won drie internationale onderscheidingen, de Coup de coeur-prijs op de MipDrama Awards in Cannes, de prijs voor beste acteur voor Angelo Bison op het Festival Séries Mania in Parijs en een eervolle vermelding op de Prix Europa in Berlijn – Wikipedia

On location verfilmingen kunnen zelfs celebrity-filmtoerisme voor gevolg hebben dat op de idolatrie voor bekende figuren focust, waarbij een reis In the footsteps of … naar bijvoorbeeld het huis of de streek van het idool wordt ondernemen. Een fenomeen dat zijn oorsprong vond in de literatuur die lezers aanzette tot het reizen naar de plekken waar de auteur had geleefd of waar zijn verhalen zich afspeelden. De 20ste en 21ste eeuwse media riepen het filmtoerisme in het leven. Zo pakt de Vlaams-Brabantse stad Halle graag uit met politiecommissaris Witse.

“We zijn dan binnen beginnen nadenken over een manier om het WITSE-effect te laten afstralen op de toeristische troeven van onze stad. Het uitgangspunt van onze WITSE-strategie is dat de reeks gedurende de voorbije 9 jaar niet alleen onze stad meer naambekendheid heeft bezorgd, maar ook de miljoenen kijkers doorheen onze stad en streek heeft rondgeleid. Het gegeven van WITSE als gids wordt centraal in onze aanpak” – Johan Vencken, voorzitter Toerisme Halle (2012)

Wanneer een serie of een film een toeristische bestemming als locatie uitkiest kan dat dus een positief effect hebben op het imago van die bestemming. Denk ook aan de toeristische ontsluiting van de Limburgse fruitstreek door een serie als  Katarakt. Schoolvoorbeeld van destination branding.

Nog geen echte idolen maar toch opmerkelijk in hun soort zijn in Beau Séjour, Lynn Royen alias Kato, het karakter dat de reeks een magisch-realistisch trekje geeft en in Ennemi Public, Stéphanie Blanchoud, die schittert in de rol van Chloé Muller, de politievrouw die de voorwaardelijke vrijlating van kindermoordenaar Béranger begeleidt en die een innemend geheim kantje heeft dat ze tot vorige week niet prijsgaf. Dat Ennemi Public en La trêve in 2016 de Jury Award van de Internationale Pers en Beau Séjour de Publieksprijs kregen op het Séries Mania-festival, hoeft niet te verwonderen. Het zijn topseries.

Ook Duitsland neemt meer en meer deel aan internationale festivals voor tv-producties en dat bevestigt dat ‘made in Germany’ het goed doet. Tv-series, meestal twee-of drieledig, die ik op de Duitse zenders ARD en ZDF zag zoals Unsere Mütter, unsere Väter (2013), Nackt unter Wölfen (2015), Tannbach – Schicksal eines Dorfes (2015), handelend over de Duitse geschiedenis gedurende en ommiddellijk na WO II en NSU German History X (2016), over de golf van racisme in Duitsland in het begin van het tweede millennium en de radicalisering van een deel van de Duitse jeugd, Die Himmelsleiter (2015), een tv-film over het smokkelen, het stelen en de bloeiende zwarte markt in het in puin liggende Keulen dat in 1947/48 toch ook weer voorzichtig de draad van het beroemde karnaval probeert op te nemen, brengen Duitslands recente geschiedenisbeleving en politieke realiteit op indringende wijze in beeld. Ennemi Public, duidelijk geïnspireerd op de Belgische Dutroux-affaire, een ondertussen internationaal geworden thema van kinderverdwijningen en -misbruik, is daarom ook ontegensprekelijk Belgisch.

En last but not least was er vorige maand de canvas-serie Midnight sun of Midnattssol, een mix van misdaadverhaal, psychologische thriller en ecologisch drama,  die zich afspeelt in Zweeds Lapland,  in het mijnstadje Kiruna. Prachtige fotografie en verbazingwekkend mooie locaties. Voeg daarbij de mystieke flair van de inheemse bevolking, de sterke plot van elke aflevering met weliswaar erg tragische gebeurtenissen (16+), het optreden en de psychologie van de mysterieuze zichzelf verminkende Franse politieagente Kahina Zadi (Leïla Bekhti) en haar helper de Sami politieagent Anders Harnesk (Gustaf Hammarsten) en je hebt de ingrediënten voor een topserie, met hoog FIT-gehalte, opgenomen in vijf verschillende talen.

Advertenties

Auteur: Blauwkruikje

Master of Germanic Philology - KULeuven - Belgium - Nature, fiction, theater, poetry, philosophy and art lover. Photo: Ostend (B) - Japanese Deep Sea Garden

1 thought on “Whodunnits, televisieseries en filmtoerisme”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s