Winterwandeling in Averbode Bos & Heide – Recreatieve wandelroute

Bron: Winterwandeling in Averbode Bos & Heide – Recreatieve wandelroute

Eten, hoe gezond is dat ? – prof. dr. ir. Christophe Matthys – VAM

Gezond eten. Er wordt veel over gesproken maar weten we eigenlijk nog wat gezond eten is? Dagelijks worden we overstelpt met allerlei nieuwe inzichten omtrent voeding. Je kan er weemoedig van worden of je kan ook de trendy toer opgaan waardoor je het al helemaal niet meer weet. Wat moet je doen met kinderen en al die verschillende voedingsgrillen?

Tijdens deze voordracht probeerde Christophe Matthys het publiek handvaten aan te reiken om te weten hoe we in het dagelijkse leven een gezond voedingspatroon kunnen volgen en hoe we het kaf van het koren kunnen scheiden omtrent de vele nieuwtjes die over voeding verschijnen.

Het Vertrouwen in de voedingswetenschap lijkt geschaad zo ging de spreker van start. De markt wordt overspoeld met kookboeken die allemaal wat anders aanbevelen en ook nog behoorlijk goed verkopen. Hoe gaan we daar best mee om ?

In Voeding en de media toonde hij via krant- en tijdschriftartikels aan dat er zeer paradoxale en vaak niet wetenschappelijk bewezen claims gemaakt worden in verband met wat gezond en schadelijk is met betrekking tot onze voeding. Wetenschappelijk voedingsonderzoek moet correct geïnterpreteerd worden en dat is niet altijd het geval. In deze blijken echter ook wetenschappers en de academische communicatie over voedingsonderzoek niet altijd zuiver op de graat, niet altijd eerlijk te zijn.

De Factoren die impact hebben op wat we eten gaan van individuele tot sociale en fysieke omgevingsfactoren. Zo heeft vb. obesitas type 2  te maken met de productie van en de omgeving waarin voeding geproduceerd wordt. Op het individuele niveau is vb. de berekening van de BMI geen betrouwbare maat. Het is veeleer de buikomtrek die hier de juiste graadmeter is.

Zijn frisdrank en suikers de grote boosdoeners? Ze zorgen in elk geval voor de toename van het vetpercentage  in ons lichaam. Het is belangrijk dat hier rekening wordt gehouden met de dosis-response. De inname van veel frisdrank en snelle suikers geeft korte, snel verbruikte energie waardoor het hongergevoel ook weer snel op gang komt en er meer wordt gegeten dan strikt nodig is. Sensorische effecten stimuleren de honger, vezelrijke voeding onze darmflora. Maximaal 10% van de totale energietoevoer mag uit suiker- en vetrijke zoetwaren en huishoudelijk suiker worden gehaald. Voor iemand die 2.000 kcal per dag nodig heeft (een niet zo actieve vrouw bijvoorbeeld), stemt de ideale hoeveelheid toegevoegde suikers overeen met 200 kcal of 50 gram suiker (1 g = 4 kcal).

Wat met de zogenaamde superfoods? De superfoods (paarse producten, kokosvet, kokosbloesemsuiker, … ) zijn nutriëntrijk maar de geclaimde gezondheidseffecten ervan zijn nog niet wetenschappelijk onderbouwd. Van noten weten we dat ze op het verzadigingssysteem werken en van cacao dat de specifieke flavonoïden in cacao (flavanolen) een gunstig effect hebben op hart en bloedvaten en diabetes zouden kunnen voorkomen maar er is nog veel onduidelijk. Bijvoorbeeld hoeveel chocola is nodig voor een gunstig effect, welk soort en welk cacaopercentage? Superfoods online bestellen is altijd riskant. Ze kunnen gevaarlijke stoffen bevatten. Professor Matthys zweert eerder bij de gezonde superfoods nl. groenten en fruit bij voorkeur uit eigen streek.

Bestaat het ideale dieet?  Neen! Het trendy ‘Nordic diet’ en het mediterraan dieet moeten in hun context worden gezien. Het zijn streekgebonden diëten. Ze zijn wat ze zijn: de eetgewoonten van de mediterrane volkeren of van de scandinavische volkeren.  Zo’n streekgebonden dieet hebben wij eveneens en dat is best lekker. En wat de vleesconsumptie betreft: eerder een kleine maar kwalitatieve hoeveelheid.

Beetje fysieke activiteit hoort erbij. Samen met een gezond eetpatroon moet er ook voldoende fysieke beweging zijn. We laten ons best niet inpakken door allerlei mediaslogans betreffende onze voeding want die zijn vaak onwetenschappelijk en zeer paradoxaal. Met de slagwoorden VEZEL-VOCHT-BEWEGING en een voedselpatroon waar we ons goed bij voelen komen we al heel ver.

Professor Christophe Matthys beëindigde z’n voordracht met een media-artikel over calorieverbranding dat hij toetste aan de  wetenschappelijke realiteit. Een hilarische slotnoot gevolgd door een daverend applaus.

We kregen ook nog enkele tips:

www.gezondheidenwetenschap.be

www.voedingscentrum.nl

Christophe Matthys startte als wetenschappelijk medewerker aan de Vakgroep Maatschappelijke Gezondheidkunde, Universiteit Gent in september 1998, waar hij later deel uitmaakte van het assisterend academisch personeel. In juli 2007 werd hij benoemd tot docent humane voeding aan het Institute of Food, Nutrition and Human Health, Massey University, Nieuw-Zeeland. In juli 2008 keerde hij terug naar de Vakgroep Maatschappelijke Gezondheidkunde, Universiteit Gent waar hij als postdoctoraal onderzoeker aan de slag ging. Tussen april 2009 en september 2011 werkte hij als senior scientific project manager voor ILSI Europe, een internationale vzw die onderzoek uitvoert voor de voedingsindustrie. Sinds oktober 2011 is hij benoemd als deeltijds hoofddocent humane voeding aan de KU Leuven. Hij is deeltijds ook wetenschappelijk coördinator van het Competentiecentrum Klinische Voeding van de UZ Leuven Campussen.

ARTEFACT 2018 -This Rare Earth – Stories from Below

Artefact in STUK, Naamsestraat 96, LEUVEN is elk jaar weer een expo festival vol belevenissen waarin hedendaagse kunst, wetenschap en maatschappelijke uitdagingen elkaar vinden. Centraal staan hedendaagse kunstpraktijken die zich op poëtische, kritische en onderzoekende wijze verhouden tot een complex onderwerp, een ‘wicked problem’, een thema dat ons allen verbindt of verdeelt.

Met This Rare Earth — Stories from Below  duikt Artefact ondergronds, speurend naar de geologische materialen die zich onder de aardkorst verbergen. Er wordt op zoek gegaan naar de verhalen die verteld worden door die geologische materialen, conflictmineralen en -metalen en zeldzame aardelementen. De kunstwerken onderzoeken de politieke, economische en ecologische implicaties van hun circulatie; van ontginning, verwerking en handel tot gebruik, afval en recyclage. En ze verbinden het aardse met het kosmische: ‘as above, so below’.

Specifieke aandacht gaat uit naar praktijken van kunstenaars die op een zeer directe en geëngageerde wijze omgaan met het thema. Ze kaarten op innovatieve manier on(der)belichte facetten aan, creëren nieuwe narratieven of reiken alternatieve concepten aan. Zo dragen ze stuk voor stuk bij tot een ander begrip van of perspectief op de verbondenheid tussen mens en mineraal, tussen lichaam, aarde en kosmos.

Ik bracht zo’n drieënhalf uur door op de expo en liet me begeesteren door diverse kunstenaars. Bij de start o.a. door Otobong Nkanga (NG) en haar Taste of a Stone, 2016.

Taste of a Stone, 2016 by Otobong Nkanga

En in dezelfde zaal de houtdrukprints Geologic Intimacy, 2013 van Llanna Halperin (US). De inscriptie verwijst naar het eigenaardige feit dat wij als mensen ook een collectie stenen kunnen herbergen. Lichaamsstenen zoals gal- of nierstenen doen de grens tussen het biologische en geologische vervagen. In het lichaam is elke steen een biologisch element, maar buiten het lichaam behoort het tot de wereld van de geologie. We zijn als vulkanen die nieuwe landmassa creëren, op microschaal.

Geologic Intimacy, 2013 by Ilanna Hesperin

Met Future Fossil Spaces, 2015 wil Julian Charrière (CH) ons wijzen op het contrast tussen de eeuwenlang geologische processen die vb. tot het lithium onder de zoutkorst van de  Salar de Uyuni zoutvlakte in Bolivië hebben geleid en de snelheid waarmee  natuurlijke omgevingen vernietigd worden. Voor Artefact 2018 creëerde Maarten Vanden Eynde (BE) het nieuwe werk The Power of None, een installatie die op een veelzijdige manier de hedendaagse impact van silicium, maar ook zijn historiek en mogelijke toekomst, probeert te traceren. Aangrijpend is ook de film Kunnnersuit; Kvanefjed, 2016 van Autogena (DK) en Portway (UK) die een gemeenschap portretteert die verdeeld wordt door de kwestie van uraniumontginning. De film bestudeert de moeilijke beslissingen en afwegingen waar een cultuur mee wordt geconfronteerd wanneer ze wil breken met haar koloniale verleden en haar eigen identiteit wil vastleggen in een globaliserende wereld.

Op de binnenkoer van het STUK wacht de bezoeker de bijzondere ervaring van The Intimate Earthquake Archive, 2017 van Sissel Marie Tonn (DK) die twee soorten archieven (de digitale seismische data en het waarnemende lichaam) samenbrengen. Bezoekers doen een speciale vest aan en verplaatsen zich tussen boorkernen die radiosignalen uitzenden met data uit het archief. Elk van hen brengt de dataset over van een van de 12 sterkste artificiële aardbevingen in Groningen. De vesten ontvangen die signalen en laten een compositie van trillingen over ons lichaam lopen, op dezelfde manier als de seismische golven over het land bewogen.

Saskia Sassen in The Congo Tribunal by Milo Rau

Lange tijd bracht ik door in de zaal waar de film The Congo Tribunal , 2015-2017 van regisseur Milo Rau (CH) deel uitmaakte van een installatie, gecreëerd voor Artefact in co-productie met Stroom Den Haag  met o.a  25u30m aan opnames van de rechtbankzittingen in Bukavu en Berlijn, een webgame en VR-installatie die toelaat een specifieke case, besproken in het tribunaal, op een andere manier te ervaren, een onderzoeksruimte met het webarchief en een selectie leesmateriaal, en een korte documentaire over de impact van het project in Congo.

Al meer dan 20 jaar woedt een complexe en vernietigende burgeroorlog in een gebied dat zo groot is als West-Europa. Aangewakkerd door de Rwandese genocide in 1994, heeft de Congolese oorlog, ook gekend als de Derde Wereldoorlog, al meer dan zes miljoen levens geëist. Waarnemers zien in de strijd niet alleen een gevecht over de politieke dominantie in Centraal Afrika maar ook een van de meest beslissende economische gevechten om een aandeel te verwerven in het tijdperk van de globale wereldmarkt. De aanleidingen voor het aanhouden van deze oorlog zijn niet langer gebaseerd op etnische verschillen maar op de jacht op ruwe materialen die essentieel zijn voor onze 21e-eeuwse technologie. Zal de toekomst van de globale gemeenschap hier beslist worden?

Tenslotte The Egg or the Hen, Us or Them, 2011 van Egill Sæbjörnsson (IS). In dit werk presenteert Sæbjörnsson een andere kijk op wat schijnbaar een levenloze materie is. Het gewicht, de tastbaarheid en andere kenmerken van de stenen maken dat ze niet alleen aanwezig zijn in de wereld maar dat ze ook invloed hebben op die wereld. En terwijl speelsheid en experiment, humor en ernst elkaar afwisselen, opent zich een geheel nieuwe microkosmos voor onze ogen.

The Egg or the Hen, Us or Them, 2011 by Egill Sæbjörnsson

Het expo festival loopt nog tot 1 maart. Meer info vindt u hier.

Jusqu’ à la garde – Xavier Legrand

Dit zenuwslopende scheidingsdrama is het regiedebuut van de Franse acteur Xavier Legrand. Jusqua’ à la garde won zowel de prijs voor Beste Regie als die voor Beste Debuut op het filmfestival van Venetië vorige zomer. Het is met een KNACK CLUB-vrijkaart (♥) dat ik donderdagavond de prent in avant-première in BOZAR Brussel kon gaan zien. Na de projectie volgde nog een kort onderhoud met de regisseur en de producer waarin Legrand uit de doeken deed hoe hij tot het thema van de film kwam en zijn acteurs coachte.

Tijdens de scheidingsprocedure van haar man besluit Miriam (Léa Drucker) de volledige voogdij over hun 11-jarige zoon Julien (Thomas Gioria) aan te vragen, om hem te kunnen beschermen tegen haar gewelddadige ex Antoine (Denis Ménochet). Wanneer de rechter echter besluit om een gedeelde voogdij toe te kennen, voelt Julien zich verscheurd tussen zijn ouders, en is hij vastbesloten om er alles aan te doen om het ergst denkbare te voorkomen. Hun volwassen dochter Joséphine (Mathilde Auneveux) heeft eerder al de band met haar vader verbroken.

Xavier Legrand inspireerde zich op de wereld van de klassieke Griekse tragedie die hoofdzakelijk over conflicten tussen bloedverwanten gaat (Antigone, Phaedra, Oedipus …) en vatte het idee op om, afgaande op de actualiteit in Frankrijk, waar om de drie dagen een vrouw sterft door huiselijk geweld, die tragiek naar een hedendaags theaterstuk te verplaatsen. De theatertekst werd uiteindelijk filmscript en film. De 11-jarige Julien typecasten en voorbereiden op zijn toch wel zware rol is met de grootste omzichtigheid en begeleiding gebeurd. De dramaturgie voert langzaam via een expositio waarin we de personages, de tijd, de ruimte en de motor van de handeling leren kennen naar een absolute climax waarna de onontkoombare ondergang van de gewelddadige protagonist Antoine volgt. Legrand slaagt erin om hierbij elk cliché te vermijden.

Jusqua’ à la garde is hard en confronterend en voert een narcistische protagonist op die zijn hele entourage ontwricht en meesleept van de eis tot gedeelde voogdij naar een persoonlijke, onontkoombare ‘garde à vue’ of ‘hechtenis’.

Enkele recensies:

Technically, Custody was made in a sober and realistic style. In lieu of a traditional score, Legrand pays attention to the sounds that surround the characters, which can sometimes seem alarming and menacing in the film’s complex sound design. Production designer Jeremie Sfez’ locations underline the anonymous, working-class setting of the story, which in turn suggests that it’s not the only such story happening in France today. – The Hollywood Reporter

This low-key, yet high-impact study of domestic abuse builds from a joint-custody hearing to a terrifying confrontation with a violent ex. – Toronto Film Review

Regie: Xavier Legrand
Cast: Denis Ménochet | Léa Drucker | Thomas Gioria | Mathilde Auneveux
Genre: Thriller / Drama
Herkomst: Frankrijk
Speelduur: 94 minuten

Vleugje Beethoven op Valentijnsavond

 

Patroonsfeest eert uitblinkers met een eredoctoraat – Campuskrant KU Leuven

Stoet der togati – KU Leuven – Patroonsfeest 2018
Ter gelegenheid van het Patroonsfeest reikt de KU Leuven dit jaar eredoctoraten uit aan neurochirurg Alim Louis Benabid, nanowetenschapper Thomas Ebbesen, Zuster Rosemary Nyirumbe en journalist Martin Wolf.

Sinds 1954 is het een jaarlijkse traditie om op het Patroonsfeest eredoctoraten uit te reiken aan personen die zich hebben onderscheiden op academisch, maatschappelijk of cultureel vlak. Dit jaar gaat de eer dus naar de hoger vermelde personen. De Campuskrant had een gesprek met hen:

  1. Alim -Louis Benabid, de Franse neurochirurg door wie al meer dan 150.000 parkinsonpatiënten een beter leven kregen.
  2. Thomas Ebbesen: de nanowetenschapper die de fysica vernieuwde met inzichten over licht en materie.
  3. Zuster Rosemary Nyirumbe: de Oegandese zuster die voormalige kindsoldaten hoop biedt.
  4. Martin Wolf: de journalist die als economisch commentator profeteert: “We moeten vechten voor onze beschaving.”

Het Patroonsfeest is de jaarlijkse feestdag van de KU Leuven. In 1834 koos de Katholieke Universiteit Maria als patroonheilige. Vanaf dan werd het Patroonsfeest gevierd op Onze-Lieve-Vrouw-Lichtmis, één van de Mariafeesten.

Lichtmis vindt plaats op 2 februari, veertig dagen na Kerstmis. Het is een feestelijke herinnering aan het zuiveringsritueel dat Maria als jonge moeder moest volbrengen volgens de Joodse wet.

In Vlaanderen worden op die dag traditioneel pannenkoeken gebakken. 🙂

 

 

%d bloggers liken dit: