Leonard Cohens ideeën over het leven, democratie en de toekomst in het 1993 MTV interview

This world is full of conflicts and full of things that cannot be reconciled. But there are moments when we can … reconcile and embrace the whole mess, and that’s what I mean by ‘Hallelujah’. – Leonard Cohen

Democracy

It's coming through a hole in the air
From those nights in Tiananmen Square
It's coming from the feel
That this ain't exactly real
Or it's real, but it ain't exactly there
From the wars against disorder
From the sirens night and day
From the fires of the homeless
From the ashes of the gay
Democracy is coming to the USA
It's coming through a crack in the wall
On a visionary flood of alcohol
From the staggering account
Of the Sermon on the Mount
Which I don't pretend to understand at all
It's coming from the silence
On the dock of the bay,
From the brave, the bold, the battered
Heart of Chevrolet
Democracy is coming to the USA

It's coming from the sorrow in the street
The holy places where the races meet
From the homicidal bitchin'
That goes down in every kitchen
To determine who will serve and who will eat
From the wells of disappointment
Where the women kneel to pray
For the grace of God in the desert here
And the desert far away:
Democracy is coming to the USA

Sail on, sail on
O mighty Ship of State
To the Shores of Need
Past the Reefs of Greed
Through the Squalls of Hate
Sail on, sail on, sail on, sail on

It's coming to America first
The cradle of the best and of the worst
It's here they got the range
And the machinery for change
And it's here they got the spiritual thirst
It's here the family's broken
And it's here the lonely say
That the heart has got to open
In a fundamental way
Democracy is coming to the USA

It's coming from the women and the men
O baby, we'll be making love again
We'll be going down so deep
The river's going to weep,
And the mountain's going to shout Amen
It's coming like the tidal flood
Beneath the lunar sway
Imperial, mysterious
In amorous array
Democracy is coming to the USA

Sail on, sail on

I'm sentimental, if you know what I mean
I love the country but I can't stand the scene
And I'm neither left or right
I'm just staying home tonight
Getting lost in that hopeless little screen
But I'm stubborn as those garbage bags
That Time cannot decay
I'm junk but I'm still holding up
This little wild bouquet
Democracy is coming to the USA 

Leonard Cohen

www.leonardcohen.com

Is de protestsong passé ?

foto: charlestontoday.net

Bestaan er nog protestsongs, worden ze nog gezongen, geschreven? Dat was de vraag die Annemie Peeters in De Bende van Annemie(Radio1) zichzelf en een deskundige terzake vanochtend stelden. Verrast was ik want gisteravond deelde ik op mijn facebook een interview met Joan Baez in RollingStone, protestzangeres en lief van Bob Dylan in de zestiger zeventiger jaren. Zij opende de San Francisco Vrouwenmars vorige maand met de Spaanse  versie van We Shall Overcome  nl. No Nos Moveran of We Shall Not Be Moved. Ze droeg Dylan’s nummer Forever Young op aan Barack en Michelle Obama en zei: “Women, we need to be empathetic when there is no empathy. We need to be kind when kindness is not at the forefront.” Vrouwen, we moeten empatisch zijn waar de empathie ontbreekt. We moeten vriendelijk zijn waar de vriendelijkheid ontbreekt. Baez is zesenzeventig en is nog steeds on tour in Europa en de wereld.

De interviewer blijkt in het weer voortekenen te ontwaren want hij stelt haar de vraag hoe vaak ze in de gutsende regen (de mars in San Francisco startte in heftig donderweer) optrad en dat telde op, al bood het podium natuurlijk altijd de nodige shelter. Op de vraag of Trump het linkse kamp in America samendrijft, luidt haar antwoord dat je zoiets niet zomaar uit je hoed tovert. Het staat als het ware in de sterren geschreven en de mensen hebben het zien aankomen. De quintessence van het protest is dat we moeten zorgen voor elkaar en op dat punt is rechts tamelijk hard uit de hoek gekomen; dat kwam aan bij velen.

Hoe belangrijk is de protestsong vandaag nog? De oude anthems  doen het nu niet meer we moeten op zoek naar nieuwe, de tijden zijn veranderd maar muziek brings out the light in donkere tijden. Samen met Josh Ritter werkt ze aan een song I Carry The Light. Op de vraag hoe en welke thema’s ze uitkiest voor haar activisme antwoordt ze eenvoudig dat de mensen eruit moeten pikken wat hen het meest emotioneel beweegt. Haar advies aan de huidige activisten is keep your eyes on the prize wat zoveel betekent in dit geval als maak het verschil maar blijf menselijk, ook dus voor Donald Trump.

Heeft ze slotbedenkingen voor het huidige verzet? Waar geen empathie is, moeten we die lacune compenseren met een overvloed aan empathie; dat is de enige manier om te slagen. Vecht. Kom naar buiten, jullie hebben elkaar. Dat is authentiek, niet nep. Wees dapper. Dapperheid is besmettelijk.

Ook al hebben internet, facebook, twitter als dragers van verzet veel van de protestsong overgenomen een goede protesthymne doet het nog steeds (Lady Gaga bij de opening van de Super Bowl). Bij Wannes Van de Veldes Oorlogshelden (naar Bob Dylans Masters of War), Joan Baez’ We Shall Overcome, Van Morrisons I Shall Sing, e.a.  pleegde ik deze log en vertoefde in retro-sferen d.i. forever young.

Vibes speak louder than words.

%d bloggers liken dit: