Paukenist Luk Artois en het Leuvens Alumni Orkest o.l.v Hans Casteleyn concerteren in ‘1001 verhalen’

Een symfonieorkest is als een roofdier: als je het gaat porren , weet je nooit precies hoe het reageert – Riccardo Chailly

Advertenties

Dit weekend brengt het Leuvens Alumni Orkest in de Aula Pieter De Somer werk van Maurice RAVEL (1885-1937) Ma mère l’Oye, balletsuite – Michel DAUGHERTY (°1954) Raise the Roof, concerto voor pauken en orkest met solist Luk Artois, pauken – Nikolaj RIMSKI-KORSAKOV (1844-1908), Sheherazade, symfonische suite.

Ravel schreef zijn Sprookjes van Moeder de Gans voor de kinderen van een bevriend koppel. Hij las deze sprookjes vaak voor aan deze kinderen. In 1911 maakte hij er een orkestversie van en later een ballet. Het is de balletversie die we te horen krijgen. Ze bestaat uit een prelude en zes sprookjestaferelen. De delen lopen zonder onderbreking in elkaar over.

Paukenist Luk Artois maakt zich klaar voor ‘Raise the Roof’

Daugherty schreef zijn concerto voor pauken en orkest in 2003, in opdracht van het Detroit Symfony Orchestra. Raise the Roof, uit zijn dak gaan of de pannen van het dak spelen is hier wel een beetje letterlijk te nemen want de componist haalt de pauken voor één keer naar de voorgrond: ze zijn de basis waarop hij een grote akoestische constructie optrekt. De paukenist speelt soms lange expressieve melodieën en maakt gebruik van een heel scala aan uitvoeringstechnieken. Raise the Roof werd nog nooit eerder in België uitgevoerd. Het Leuvens Alumni Orkest en Luk Artois brengen dus de Belgische première van dit stuk.

Na de pause worden we vergast op Nikolaj Rimsky-Korsakov en diens Sheherazade. De componist schreef deze symfonische suite in de winter van 1887-1888 geïnspireerd door de de oosterse verhalenbundel Duizend-en-één-nacht, een raamvertelling waarin verschillende verhalen passen zoals ze door de schrandere vrouw van sultan Shartar, Sheherazade, verteld worden. Het eerste deel waarin duidelijk wordt hoe vertrouwd Rimsky -Korsakov met de wereldzeeën was als lid van de Russische marine is het vooral het bekende derde deel waarin de soloviool van Roosmarij Clerxc ons binnenvoert in de gestalte van Sheherazade, wulps, sensueel, flemend en hypnotiserend gedurende het romantische liefdesverhaal van een prins en een prinses. Roosmarij Clercx (viool) en Jozefien Vanherpe (cello) werden met hun Dubbelconcert, Johannes Brahms trouwens ook winnaars van Speel het hard 2019.

Meer info: Luk Artois en het LAO

Met dank aan de samenstellers van het programmaboekje

O Magnum Mysterium – M. Lauridsen

O magnum Mysterium, 
et admirabile sacramentum 
ut animalia viderent Dominum natum 
jacentem in praesepio. 
Beata Virgo cuius viscera  
meruerunt portare 
Dominum Iesum Christum. 
Alleluia!

∼

O groot Mysterie 
en wonderbaarlijk sacrament 
dat dieren de pasgeboren Heer mogen aanschouwen 
liggend in een kribbe. 
Gelukkige Maagd, wier schoot het waard was 
Christus de Heer te dragen. 
Alleluia!

De Amerikaanse componist Morten Lauridsen (°1943) is de zoon van Deense immigranten. Hij groeide op in de staat Oregon. Sinds 1972 is hij hoogleraar compositie aan de University of Southern California (Thornton School of Music). Lauridsen heeft een groot aantal geestelijke composities op zijn naam staan. Zijn O magnum Mysterium, en Lux aeterna staan op het repertoire van katholieke (kerk)koren over de gehele wereld. Zijn werk heeft een sterk mystiek karakter.

Lauridsen werd meermalen onderscheiden. In 2007 ontving hij de National Medal of Arts uit handen van de Amerikaanse president George. W. Bush. bron: wikipedia

The French Connection – Leuvens Alumni Orkest o.l.v Hans Casteleyn*****

Terwijl zondagmiddag  in Leuven de kerstmarkt langzaam volliep vond in de Rector De Someraula het jaarlijkse winterconcert van het LAO plaats. Altijd weer een muzikale ervaring die zoals Wim De Vilder in zijn inleiding aangaf ‘de platgetreden paden verlaat’.

Onder de leiding van dirigent Hans Casteleyn werden we vergast op stukken van Franse componisten of componisten ‘with a French Connection’.

We luisterden in het eerste deel naar de ouverture LE CARNAVAL ROMAIN op.9 (1844) van Hector Berlioz. Als één componist het predicaat ‘romantisch’ verdient dan zeker hij., lezen we in het programmaboekje. Berlioz leefde gepassioneerd, stortte zich in stormachtige liefdes, kende succes en momenten van extase maar evengoed diepe ellende en afwijzing. Zijn kunstenaarschap zag hij als een grootse roeping. Le carnaval is een virtuoos showstuk, kleurrijk en vol verrassende wendingen. Mooi is de delicate, romantische liefdesmelodie die een ritmische Italiaanse springdans onderbreekt. Eerst horen we ze als solo voor de althobo of Engelse hoorn, dan voor de strijkers en tenslotte voor het hele orkest.

Vervolgens was Gabriel Fauré aan de beurt met de DOLLY-SUITE op. 56 (1894-1997). Fauré is als zachte componist de tegenvoeter van Berlioz. De DOLLY-SUITE  is een reeks stukjes voor piano vierhandig opgedragen aan het dochtertje van de zangeres Emma Bardac, een intieme vriendin van de componist. Het meisje heette Hélène maar werd Dolly genoemd. We genoten van BERCEUSE, MI-A-O, LE JARDIN DE DOLLY, KITTY-VALSE, TENDRESSE en LE PAS ESPAGNOLE.

Het sluitstuk van het eerste deel werd het CONCERTO DA ESPERIMENTO voor fagot en orkest (ca. 1845) van Gioacchino Rossini. Voor deze driedelige ‘esperimento’ of meesterproef  werd de solo-contrafagottist bij het Koninklijk Concertgebouw Orkest  (Amsterdam), SIMON VAN HOLEN (B), uitgenodigd. We waren getuige van een adembenemende vertolking van fagottist en orkest.

Simon Van Holen met het Leuvens Alumni Orkest

Na de pauze volgde de SYMFONIE in d (1888) van CESAR FRANCK. Geen betere ambassadeur voor een Europa zonder grenzen dan de Nederlands-Belgisch-Frans-Duitse César Franck leren we uit de biografische notities. Door zijn afkomst bevindt deze componist zich op het snijvlak van de Germaanse en de Romaanse cultuur. Deze Symfonie zou zowat de Franse noblesse met de Duitse Tiefsinn verzoenen. Ik vond de uit twee delen en een finale bestaande symfonie heel moeilijk te verhapstukken: donker, melancholisch en met met erg wisselende stemmingen.

Met een klein maar fijn ‘toemaatje’ van Debussy bracht Hans Casteleyn ons echter weer helemaal in balans. 😊

Meer info over de solist: www.simonvanholen.be