of de literatuur nog een toekomst heeft – van #boeken en #bomen dream dream #dream — The Sausage Machine

In een Noors woud groeit ze en groeit en groeit een bibliotheek vol fictie, de Framtidsbiblioteket. Poëzie. Storytelling. Geen ‘sprookjesbos’, neen, een groots kunstwerk van Katie Paterson. This is the place for the making of true history. Nature. Slow space. Slow time. Mysterieus. Inspirerend. Fascinerend. Zoals alleen een kunstenaar het kan bedenken. Jaar na jaar […]

of de literatuur nog een toekomst heeft – van #boeken en #bomen dream dream #dream — The Sausage Machine

Dorheid

Foto door icon0.com op Pexels.com

De voorbije dagen hoorden we dat de dorheid in de natuur weer zijn intrede doet, het grondwaterpeil is sterk gedaald, niet essentieel waterverbruik moeten we dus vermijden. Ook in de tuin verschijnen tekenen van drorre droogheid, sommige planten en heesters sterven af. Hoe een en ander ook samenhangt met onze leefstijl en hoe we daar met z’n allen iets aan kunnen doen door ons bewust te worden van de kostbaarheid van water en onze leef- en verbruiksgewoonten aan te passen, zou ondertussen duidelijk moeten zijn. Als de mens zich terugtrekt, herstelt de natuur zich snel, constateerden we de voorbije weken gedurende de lockdown.

Na drie maanden bevinden we ons nauwelijks in rustiger water wat de coronacrisis betreft, al zijn de desastreuze sociale en economische gevolgen ervan nog niet helemaal te overzien, of daar dienen zich de nefaste gevolgen van de klimaatverandering eveneens in volle extreemheid aan: stormen, tyfoons, overstromingen,  droogte, voedseltekort, migratie … Het verband tussen de ene en de andere crisis is ondertussen ook niet meer te ontkennen.

En toch blijven sommigen naïef optimistisch; ze ontkennen de feiten of redeneren ‘het zal onze tijd wel duren’, ‘zo’n vaart loopt het niet meteen’, ‘onheilsprofeten zijn er altijd geweest’…

Onlangs las ik ‘dorheid kan een gave zijn’. Is een gave dan niet altijd iets positiefs? En is die dorheid dan niet veeleer een dode leegte en niet meteen een geschenk?

Misschien is ze juist dit: een stille schreeuw naar verlossing, naar doortocht uit onmenselijke fysieke en mentale extremen, naar dieper, eenvoudiger, bewuster en zorgzamer leven. Maar de ‘de vette vleespotten van Egypte’ ondanks de eraan verbonden ‘slavernij’ blijven verlokkelijk, het business as usual, dat willen de machtigsten zo snel mogelijk terug, alle machteloosheid van het geleden leed ten spijt.

Ontzetting en angst zijn in alle tijden de begeleiders van verandering en vernieuwing geweest, de waarschuwingen van profetische mensen werden niet in dank afgenomen. Zwartkijkers, angstaanjagers werden ze genoemd en ze werden vaak ten dode toe gebagatelliseerd.

Toch hoorden we deze dagen ook het adagio ‘do not waste a good crisis,’ ga niet bij de pakken zitten maar herbron, onthaast, hoop, pak aan, vertrouw op de Geest van de Waarheid en laat je inspireren tot een andere en nieuwe levensstijl met blik op de toekomst van onze kinderen en kleinkinderen.

Ik wens het ons allen in deze zonnige dagen voor Pinksteren !

5 jaar Laudato Si’ – Franciscus

Gele lis

Anders en beter na corona, nu of nooit ~ 7 punten

#1 We moeten ook de wortels bestrijden

Alles is met elkaar verbonden. Dat is niet enkel het thema van de Laudato Si’-week, het is vandaag ook onze feitelijke ervaring. We zijn deel van het ecosysteem, niet de meesters ervan. Neem nu bijvoorbeeld de manier waarop we dieren behandelen.

Wetenschappers wijzen erop dat de uitbraak van Covid 19 en het verlies aan biodiversiteit met elkaar te maken hebben.

We kunnen ons niet beperken tot het bestrijden van het virus. We moeten ook de wortels van het probleem bestrijden en de manier veranderen waarop we de natuur behandelen.

#2 Corona als generale repetitie

Er zijn veel gelijkenissen tussen de coronacrisis en de klimaatcrisis, ook al is het ene acuut en gaat het andere trager.  We zien het massale leed dat de pandemie veroorzaakt. Maar wat op ons afkomt, is vele malen erger. In die zin is deze crisis een leerzame ervaring en een voorbode.

Corona toont de schaal van de vernietiging die we kunnen verwachten als we niets ondernemen.

#3 Radicale verandering van levensstijl is mogelijk

De gezondheidsmaatregelen hebben op korte tijd een radicale verandering van onze levensstijl gevraagd om de besmettingscurve af te vlakken. En dat is gelukt. Gezamenlijke individuele verandering is mogelijk en werkt! Nu was het met het oog op de gezondheid van iedereen. Dan kan het ook voor de gezondheid van de aarde waarop we leven.

#4 Naar een persoonlijke keuze van het hart

We kunnen niet zeggen dat we een passie hebben voor sociale rechtvaardigheid als we niet dicht bij de slachtoffers staan. Dat vraagt een persoonlijke keuze, en tegelijk moeten we alles en iedereen meenemen in een gezamenlijke verandering om een gemeenschappelijk probleem aan te pakken.

Het is ook wat Laudato Si’ zegt: we moeten het samen doen, maar we hebben ieder individu nodig, en daar komt een verandering van het hart bij te pas, een bekering. En die bekering is radicaal. Het is niet zomaar een deeltje van mezelf dat bijgestuurd wordt. Neen, het is stoppen, omdraaien en helemaal een andere richting uitgaan.

#5 Maak de juiste politieke keuzes

Maar tegelijk moeten we dat ook verwachten van de verkozen politici. We moeten onszelf ook zien als actieve deelnemers in een democratisch proces, en onze ervaringen in lijn brengen met politieke keuzes die over de toekomst van de mensheid gaan. Zoveel mensen leven onder waardigheidsgrens, we spreken dan zelfs nog niet over de armoedegrens.

Hoe is het mogelijk dat er de voorbije decennia op gezondheidszorg is bespaard? Geld dient toch om maatschappelijke doelen te bereiken? Miljoenen mensen verliezen nu hun job. Wat moet er voor hen gebeuren? Dat zijn de vragen die belang hebben.

#6 Geen bedrijven redden die aarde vernietigen

Rationele dwazen, zo noemt men de verdedigers van een economie die geen rekening houdt met de natuur of de draagkracht van de aarde. Europa denkt volop na over herstel na de crisis. We gaan toch niet opnieuw investeren in een economisch groeimodel dat de aarde vernietigt?

Neem nu bijvoorbeeld de bedrijven die olie winnen uit fracking. Het zijn toch deze bedrijven niet die met steunmaatregelen moeten gered worden van een faillissement?

#7 Resetknop voor een betere wereld

Nooit eerder in de geschiedenis werd zo’n massa geld vrijgemaakt als nu. De wereld heeft daarmee een soort resetknop, een kans en een verantwoordelijkheid om dit enorme kapitaal te investeren in een betere wereld op alle vlakken: sociaal, ecologisch, energie, industrie, economie…

De beslissende keuzes worden nu gemaakt.

Tegen eind 2021 zullen we het model van de toekomst hebben vormgegeven: hoe we zullen samenleven, hoe onze economie en ons klimaatbeleid er zal uitzien, enzovoort. We kunnen maar hopen dat dit zal gebeuren vanuit een grondige reflectie over wie we zijn als mens, als gemeenschap.

Als coördinator van Ecokerk volgt Karel Malfliet de Laudato Si’ Week op de voet. Wordt dus vervolgd.  – bron: Netwerk rechtvaardigheid en vrede (NRV)

%d bloggers liken dit: