CSA De Plukheyde – Kampenhout

Waar onze biogroentjes groeien

Foto door Pixabay op Pexels.com

Biologische pluk- en oogsttuinen worden steeds populairder.

Community Supported Agriculture (CSA): dat zijn groenten, fruit en dierlijke producten van een landbouwbedrijf in de buurt.

Door zijn ecologische manier van werken, zorgt de CSA-boer voor jouw gezondheid en voor de gezondheid van het milieu en de bodem.

Door je voorafbetaling eet je als deelnemer elke dag lekkere, verse producten en neem je tegelijk verantwoordelijkheid op. Je geeft de professionele landbouwer bestaanszekerheid en zorgt mee voor het voortbestaan van duurzame landbouw.

Bekijk de reportage over hoe CSA in zijn werk gaat bij CSA-tuinder Koen Tierens:

De Plukheyde, waar onze wekelijkse biogroentjes groeien.

De Schone van Boskoop

Al eerder had ik het over onze pruimelaar. Nu eind september, begin oktober is onze oude appelaar aan de beurt. In de lente een lust voor het oog met zijn wit-roze bloempjes, nu in de herfst zwaar van de vruchten. De Schone van Boskoop is een oude appelsoort die ook wel goudreinette, goudrenet, Reinette de Montfort of Belle de Boskoop genoemd wordt. Het is een populaire eet-en keukenappel , een sterke groeier die een mooie brede kruin vormt. De vruchten zijn meestal iets hoger dan breed, het vruchtvlees is sappig, zoet, verfrissend zurig.

Vorige week plukte ik 100 kg appels waarvan we 85 kg  naar de sapmobiel brachten. Resultaat:  51 liter lekker bio-appelsap in drieliterboxen.  Verder ging appelmoes en rode kool  als wintervoorraad  in de diepvries. Appeltaartjes en appelcakes zullen volgen want de Belle de Boskoop bewaart relatief goed in de juiste omstandigheden.

En er is meer. Door appels te laten persen bij De Sapmobiel steunen we ook het behoud van onze hoogstamboomgaarden.  Twee vliegen in één klap dus: gezond sap en steun aan een gezond doel.

Pruimelaar

Nostalgie in driekwartsmaat

Reine Victoria – foto: frie peeters

Hij droeg vorig jaar geen vruchten, de 30-jarige pruimelaar in de boomgaard. Dus gaf ik hem in de herfst op een vorstvrije dag een flinke snoeibeurt, oud en ziek hout weg uit zijn kruin en wilde scheuten bij de stam eveneens. De zachte lente spaarde zijn bloesems en kijk, vandaag beloont hij ons opnieuw met een overvloedige opbrengst. Het gaat om een oude pruimensoort Reine Victoria, afkomstig uit Alderton in Sussex, Engeland en in 1844 in de handel gebracht. In zijn buurt stond een welig uitgegroeide Reine Claude maar die ging tegen de grond na een felle storm; een schimmelziekte had huis gehouden in zijn wortelgestel. De Reine Victoria is altijd al mijn lieveling geweest, aangenaam van smaak en lekker in fruitsalades, op fruittaartjes, als pruimencompote en in dessertjes met crème anglaise. In mijn grootmoeders diepe kom uit de jaren 1925, staan ze te blinken en ik denk terug aan  de tijd toen we – mijn moeder (1926-1977) en mijn grootmoeder (1902-1979) – in de zomerse nadagen van augustus de pruimen ontpitten, weckglazen spoelden, de weckketel in de gaten hielden, confituur roerden en dat alles volgens de jaarlijkse vaste rituelen van moeder op dochter op kleindochter.

Vandaag hoorde ik op radio 1 in De zomer van 2016 – Lies Steppe en liedjes over dromen  de pruimelaarpoëzie van Buurman, de Belgische rockgroep uit Limburg, die in dit lied hun melancholie wegzingen in trage walsmaat:

Hier op dit heilig stuk grond
waar een pruimelaar stond
mis ik u zo

Hier waar de tovenaar sprak
en verbeelding regeerde
over wat er ontbrak

Kom geef mij uw hand
vraag mij ten dans nu het nog kan
Kom geef mij uw hand
en wals deze laatste wals met mij

en nu, nu de tovenaar zwijgt
en er niets overblijft
dan melancholie

Kom geef mij uw hand
vraag mij ten dans nu het nog kan
Kom geef mij uw hand
en wals deze laatste wals met mij

Kom geef mij uw hand
vraag mij ten dans nu het nog kan
Kom geef mij uw hand
en wals deze laaste wals met mij

En hier op dit heilig stuk grond
waar een pruimelaar stond

Zo mooi, zo van-de-dag, deze Pruimelaar van Buurman !

Burnt | John Wells

Burnt-2015-John-Wells.155-poster-450

Als oud-lerares van COLOMAplus, waar het HUIS van GASTRONOMIE en ONTHAAL  regelmatig zorgt voor uiterst fijne recepties, studiedaglunches en Superclubetentjes (tafelen met oud-collega’s) kwamen de filmvrijkaarten van KNACK CLUB voor de foodie-film Burnt me als verrassend interessant in de schoot vallen. Bovendien hadden  het artikel over de nieuwe Michelingids 2016 en de sterren die in ons land aan de hemel (blijven) schitteren, vallend of gevallen zijn, mijn aandacht getrokken. Nu ja, met de feesten in het verschiet is watertanden bij beelden en verhalen over culinaire kunst in elk geval geen al te dure zonde. Misschien, dacht ik, is er hier of daar wel een inspirerend ideetje te halen dat mijn kerstkokkerellen wat ‘schwung’ inblaast.

In Burnt is chef-kok Adam Jones (Bradley Cooper) een rockster in de keuken. De culinaire wereld ligt aan zijn voeten maar door zijn wilde leven met drank en drugs verliest hij zijn tweesterrenrestaurant in Parijs. Enkele jaren later duikt het enfant terrible op in Londen om er het beste restaurant ter wereld te openen. Hiervoor moet hij zijn oude gewoontes opgeven en moet hij zich omringen met de besten uit het vak, waaronder de getalenteerde Helene (Sienna Miller) en zijn oude vriend Michel (Omar Sy). Zijn terugkomst wekt echter ook de belangstelling van oude vijanden die zijn comeback niet evident maken.

Een blik op de recensies gaf me niet veel hoop een interessante prent te gaan zien. De scores stegen amper boven de paar sterren uit. Durf je dan nog wel zeggen dat de film je een leuke, amusante en boeiende filmavond bezorgde? Ik herinner me de roman Troost van Ronald Giphart nog. Geen grootse literatuur maar best wel leuk. Daar vroeg ik me toen bij af of het  psychologiserende relaas  de ‘reality’ van de topchefkeukens  weergaf.

In Burnt  is Adam Jones ‘an arrogant prick’ die alleen zichzelf in de weg staat in zijn nieuwe ambitie om de prestigieuze Michelinsterren aan de Londense restauranthemel van een oude vriend te doen twinkelen. Een moeilijke jeugd en een drugs, drank en gevangenisverleden verklaren zijn autoritaire, ongeremde basale driften. Dat levert harde scènes op maar de troost van rivaal Reece (Matthew Rhys) en gedelgde schulden voeren naar een keerpunt.  Begeleidend arts en analytica Dr. Rosshilde (Emma Thompson) komt gevat en cool uit de hoek en souschef Hélène (Sienna Miller), pareert, als zelfverzekerde alleenstaande moeder,  prima Adams arrogantie. De chemie tussen Hélène en Adam zorgt voor een vleugje romance en of met ‘we do what we do’ uiteindelijk de derde Michelinster wordt gehaald … ? Alleszins schoven gedurende 110 minuten de heerlijkste culinaire hoogstandjes aan mijn blikveld voorbij en bekroop me zowaar een gevoel van mededogen en ontroering bij de wijze waarop Bradly Cooper de rol van Adam Jones invult.

 

Brouwerswandeling in Haacht-Station – Recreatieve wandelroute | RouteYou

Brouwerswandeling in Haacht-Station – Recreatieve wandelroute | RouteYou.

De Belgische bierproductie wordt gedomineerd door grote concerns als AB Inbev (’s werelds grootste kwantitatieve brouwer) en Alken-Maes, waardoor het aantal kleine brouwerijen afneemt. Vooral oudere brouwerijen van regionaal belang verdwijnen. Door veranderende smaakopvattingen verdwijnen ook sommige traditionele bieren of worden de recepten hiervan aangepast. Anderzijds worden regelmatig nieuwe, kleinschalige brouwerijen opgericht. In totaal zijn er (anno 2013) circa 130 brouwerijen in het land, die ongeveer 1000 verschillende bieren produceren.

Het aandeel van de speciaalbieren is de laatste jaren toegenomen. Begin jaren 90 hadden deze een aandeel van 10% op de Belgische markt. Anno 2013 was dat 30%. Het aantal bieren is toegenomen van ongeveer 750 tot meer dan 1200. De toename is vooral te danken aan de kleine brouwerijen. Brouwerij Haacht is een familiebedrijf, waar in 1898 Eugène De Ro zijn eerste bier van hoge gisting brouwt. Tegenover deze brouwerij bevindt zich Het Brouwershof, een vooroorlogs herenhuis dat gebouwd werd in opdracht van de heer Kerkhofs, eerste brouwmeester van Brouwerij Haacht. Na diens overlijden werd de woning onder meer bewoond door de stichter van de brouwerij. Momenteel is dit herenhuis een drukbezochte brasserie. Brouwerij Haacht is de derde grootste brouwer van het land en gekende merken zijn de pils Primus, en het abdijbier Tongerlo.

Het is bij Brasserie Het Brouwershof dat een mooie luswandeling (± 5.5 km) start die verschillende dorpsgrenzen overschrijdt (Boortmeerbeek, Wespelaar, Buken, Kampenhout). Een echte lente-aanrader want klein hoefblad, bosanemoon, bosviooltje en speenkruid staat in bloei. Bovendien kan de wandelaar na de wandeling in Het Brouwershof terecht voor een culinaire of andere opkikker. Warm aanbevolen!

1 Bier in België, Wikipedia

Poëzie op tafel

Bij een bezoek aan ‘Countryside, the authentic way of living’ in de Expohallen van Gent ontdekte ik het standje van  ‘Wit + Goed’. Hun bijdrage aan de feestelijk gedekte tafel in Hal 1 was leuk en origineel: elke gast een gedichtje naast z’n bord op o.a. papieren servetringen.

Meer info: http://www.clodette.be

De Rheingau en de Ahr, plekjes voor levensgenieters

Wie in deze periode naar de Rheingau en de Ahrvallei trekt, kan er deelnemen aan wijnproeverijen en een voorraadje Riesling en Spätburgunder inslaan. Het zijn ook  prachtige wandelregio’s. Onze uitstap liep op de heenreis langs de Ahrvallei  met een lunchstop  in hotel – restaurant “Zum Rebstock” in Dernau en verder naar het stadje Bingen am Rhein voor een koffiestop. Nu Hildegard von Bingen door Benediktus XVI op 7 oktober in de heiligenkalender werd opgenomen, zal dit stadje en de Hildegardabtei nog meer belangstelling gaan genieten. Via het nabije Rüdesheim, waar we per veerpont de Rijn overstaken, reden we tot Kiedrich. Daar logeerden we een paar dagen in “Het Nassauerhof ” en proefden er van het plaatselijke weingut “Barbeler-Wilhelm”enkele witte en rode wijnen. Ook de federweißer was er lekker! Wie Kiedrich zegt, zegt ook Kloster Eberbach. Deze oude cisterciënzerabdij werd volledig gerenoveerd en de wijngaard is nu een staatsweingut. Er werd een Gästehaus – hotel in ondergebracht, een Klosterschänke en een bezoekerscentrum. Ook in het Poorthuis kun je terecht voor een hartige hap. In het nabije Eltville kun je een stuk van de Rieslingroute langs de Rijn wandelen en de burcht en de rozentuinen bezoeken. Onze terugreis liep opnieuw door de Ahrvallei, maar deze keer zouden we het stadje Ahrweiler aandoen. De zon was van de partij en dan zien de bebloemde vakwerkhuizen er nog leuker uit natuurlijk. De “Eifelstube” in de Ahrhutstraße werd ons plekje voor de lunch. Nadien een bezoekje aan de kerk en de winkelstraatjes. Van Ahrweiler ging het vlot terug richting België  maar ter hoogte van Keulen kregen we af te rekenen met helse stortbuien. Aachenerland was een beetje een anticlimax na de ‘stuben’ en de ‘schänken’. Maar het lekkere ‘reben’ – vocht zat in onze wagenkoffer. Dat wordt beslist de begeleider  van menig gezellig vrienden- en familiemaal!

Enkele adressen:

http://www.hotel-rebstock-dernau.de/

http://www.hotel-nassauerhof.de/content/e234/index_ger.html

 http://weingut-barbeler-wilhelm.de/

http://kloster-eberbach.de/gastronomie/tafeln-in-der-klosterschaenke.html

http://zum-engel.de/

http://www.weinschaenke-schlossgroenesteyn.de/

%d bloggers liken dit: