The Kite Runner***

 

Gisteren ‘The Kite Runner’ gezien, voorbereid door de lijvige brochure van Amnesty International USA – Human Rights Education Program, dat met dit curriculum van de gelegenheid dankbaar gebruik maakte om het filmpubliek te sensibiliseren in verband met de schending van de ‘Rechten van de Mens’ in Afghanistan. Marc Forsters bewerking van de roman van Khaled Hosseini is een beklijvende prent geworden waarvan vooral het eerste deel (voor de Russische invasie plaatsvindt) sterk aangrijpende scènes bevat.

Het verhaal : Amir en Hassan zijn gevoed door dezelfde min en groeien samen op in de hoofdstad van Afghanistan, Kabul. Als blijk van hun verbondenheid kerft Amir hun namen in een granaatappelboom: ´Amir en Hassan, de sultans van Kabul´. Maar sultans zijn ze alleen in hun fantasie, want Amir hoort tot de bevoorrechte bevolkingsgroep en Hassan en zijn vader zijn arme Hazaren, in dienst van Amirs vader. Bij de jaarlijkse vliegerwedstrijd in Kabul is Amir de vliegeraar, degene die het touw van de vlieger in handen heeft. Hassan is zijn hulpje, de vliegervanger. ´Voor jou doe ik alles!´ roept Hassan hem toe voordat hij wegrent om de vallende vlieger uit de lucht op te vangen. Die grenzeloze loyaliteit is niet wederzijds. Er gebeurt iets vreselijks met Hassan, en Amir verraadt zijn trouwe metgezel beïnvloed door de haatdragende Assef. Na de Russische inval vluchten Amir en zijn vader naar de Verenigde Staten. Amir bouwt er een nieuw bestaan op, maar hij slaagt er niet in Hassan te vergeten. De ontdekking van een schokkend familiegeheim voert hem uiteindelijk terug naar Afghanistan, dat inmiddels door de Taliban is bezet. Daar wordt Amir geconfronteerd met zijn verleden. Zijn voornemen om zijn oude schuld jegens Hassan in te lossen, sleept hem tegen wil en dank mee in een huiveringwekkend avontuur.

De vliegeraar, voorheen De vliegeraar van Kabul  (oorspronkelijke titel: The Kite Runner) is de debuutroman van de Afghaans-Amerikaanse schrijver en arts Khaled Hosseini. De eerste druk verscheen in 2003 bij uitgeverij Riverhead Books, New York. In 2003 verscheen de Nederlandse vertaling door Miebeth van Horn bij de Bezige Bij.images (5) Eind 2007 waren er in Nederland een miljoen exemplaren van verkocht. In 2007 is er een verfilming uitgekomen (in Nederland in 2008). Deze film is in Afghanistan zelf verboden, zowel in de bioscopen als op DVD, wegens passages die kwetsend zouden kunnen worden geacht voor de islamitische zeden: in het boek en in de film komt een homoseksuele verkrachting voor (de plaatselijke tiran Assef verkracht de jongen Hassan, de vriend van de hoofdpersoon Amir) bovendien zouden sluimerende ethnische spanningen kunnen oplaaien (de Hazaren hebben een ondergeschikte positie in de film; Assef is zeer haatdragend tegenover hen). Vier jonge Afghaanse acteurs zijn al eerder uit voorzorg naar de Verenigde Arabische Emiraten overgebracht. (bron: Wikipedia)

‘I want to thank the Human Rights Education Program at Amnesty International USA for this comprehensive guide to The Kite Runner film. I think they have done a terrific service to the students, and I am grateful to them for bringing to light the nuances and many complexities of Afghan society and Afghan life via this guide.’ Khaled Hosseini

 

Advertenties

Meester-lijk

Net de opening bijgewoond van de tentoonstelling MEESTER-LIJK van de leraars van het Colomaplusinstituut in Mechelen. Een groepje leerkrachten van de middelbare school Colomaplus sloeg de handen in elkaar om een tentoonstelling op te zetten van eigen werk. Deze school heeft namelijk ook een afdeling Fotografie en Architecturale en Beeldende Kunst en Publiciteit in het curriculum zitten. Maar niet alleen de lesgevers uit de kunstafdelingen blijken er artistiek en creatief aangelegd te zijn, ook een heel stel collega’s uit de andere afdelingen komen op deze tentoonstelling verrassend artistiek uit de hoekDiane Bertrand, Jos Caes, Paul Collijs, Carl Cruysberghs, Inneke de Laat, Kristien De Laet, Sara Dewilde, Lieve Lauwers, Gina Patteet, Pieter Plasschaert, Martine Reynaert, Jef Schrijvers, Annemie Van Aerschot, Louisiane Van der Vorst, Wim Vanderwegen en Jan Vannieuwenborg tonen er keramiek, fotografie, schilderwerk, smeedwerk en ambachtelijk restauratiewerk van schilderijen. Je kan er nog terecht op zaterdag 1 en zondag 2 maart van 14u. tot 18u.
 

 

Vang me als ik val (Nicci French)

Heb de voorbije dagen gedurende de luttele vrije uren die ik heb een literaire thriller van het echtpaar French gelezen ‘Vang me als ik val’. Ik kende de auteurs alleen uit recensies, had nog niets van hen gelezen. Normaal is de thriller een genre dat ik eerder op tv of in de bioscoop geniet. In de rekken van de lokale bibliotheek griste ik dit boek enkele weken geleden mee, snel want het was tegen sluitingstijd. Ik heb het een tijdje laten liggen omdat ik thrillers lezen tot op heden nog altijd teveel easyreading vind, iets voor als je een zee van tijd hebt en echt niets dringerders te doen hebt. En zie, bij een kopje thee na een drukke werkdag sloeg ik deze roman open, las aandachtiger de achter- en binnenflap dan ik in de bieb had gedaan en raakte na enkele bladzijden, helemaal niet van plan te gaan lezen, zo in de ban van het verhaal dat ik het in één ruk heb uitgelezen. Ik had nochtans dringerder taken af te handelen. Wat spanningsopbouw betreft een volle tien dus. De psychologie van de personages is levensecht en zeer accuraat, ook daarvoor ben ik geneigd om ze de hoogste score toe te kennen. Hun vertelstijl is natuurlijk en leest als een trein, een sneltrein zowaar. Het principe van de wisseling van vertelperspectief verruimt je lezersblik op de beide hoofdfiguren Holly en Meg. Het realiteitsgehalte van deze roman bezorgde me een huivering. De manier waarop Meg zeer intuïtief achter de ware toedracht van de gebeurtenissen komt en de stuwkracht en vaart die het verhaal vanaf dat ogenblik krijgt, verraden meesterschap. Misschien had ik het boek alleen nog in zijn originele Engelse versie moeten lezen om de fantastische leeservaring volmaakt te laten wezen maar de vertaling door Molly van Gelder en Eelco Vijzelaar zat toch ook helemaal goed.