Mijn Roze Mars na 7 dagen

Het is nu de zevende dag van mijn deelname aan de Roze Mars en het dagelijks 7 tot 9 kilometer stappen lukt nog altijd prima. Deze uitdaging heeft iets van een pelgrimage. Het doel is met z’n allen zoveel mogelijk stappen zetten naar 31 oktober 2020 toe maar behalve het doel bereiken, heeft deze uitdaging ook enkele prettige neveneffecten: ’s ochtends gaan de kleine huishoudelijke klusjes sneller aan kant om ’s middags een paar uur te kunnen gaan wandelen. Bij thuiskomst genieten van een kop lekkere warme chocomelk en het wandeltraject voor de volgende dag kiezen of aanmaken, bewust worden van het revalidatieproces van velen dat best wel wat moeite kost. Stap voor stap bouwen aan eigen weerstand.

Foto door Ave Calvar Martinez op Pexels.com

De eerste dag waren we met z’n vijven onderweg en werden we door een heftige plensbui verrast. Paraplu’s en regenjassen boden onvoldoende bescherming. We compenseerden nadien de koude en nattigheid met warme appeltaart, ijs en koffie en een gezelige babbel, alles coronaproof.

De tweede dag was het regenweer nog niet geweken en stapte ik met de wandelclub een door de begeleiders van die dag uitgezet traject dat wegens te modderige, onverharde paden iets korter werd gehouden dan de normale 7 kilometer.

Zaterdagmiddag ging ik dan alleen op pad en had nog steeds mijn wandelponcho nodig om het gedurende een paar uur droog te houden. Het hoeft geen betoog dat ik mezelf afvroeg of ik dit weer de rest van de maand zou kunnen blijven het hoofd bieden.

Zondagmiddag echter brak de zon door. Samen met een wandelmaatje van de wandelclub verkenden we een wandeltraject dat zij had uitgezet en waarlangs we, later dit jaar, de deelnemers aan de wandeling zouden begeleiden.

Maandag, dinsdag en gisteren wandelde ik weer alleen volgens zelf uitgezette trajecten in mijn onmiddellijke omgeving. Onze gemeente en de aangrenzende gemeenten hebben oneing veel pittoreske, landelijke wegen ontsloten en Toerisme Vlaams – Brabant heeft met het Dijle en Demerwandelnetwerk eigenlijk de hele regio tot een prachtig wandelgebied omgevormd. Dagelijks ontdek ik schilderachtige wegen, wegeltjes en plaatselijke landschappen die elke wandeling meer dan de moeite waard maken. Het gaat dan niet meer om de prestatie maar om de verrassing die om de hoek op je wacht.

Waar staan we dan na zeven dagen stappen?

Ik zette 98 487 stappen
Legde 64 km af
Bereikte LEVEL 6
Sta in de ranking op plaats 1055 van 8357 deelnemers

SAMEN STAPTEN WE al 5.8 keer de wereld rond.

Registreren kan nog steeds. Elke stap telt!

www.derozemars.be

Ensimismamiento – ver-innerlijking – Ellen Marie in Hof ter Loonst – Kampenhout

The drawings play with the fragile space between movement and stillness. They reflect the timeless moment that lies in between inner peace and outer chaos – Ellen Marie

Ellen Marie is een Belgische kunstenares die op twintigjarige leeftijd naar Spanje trok. Ze studeerde in 2017 af aan de Barcelona Academy of Art waar ze het traditionele teken- en schilderprogramma volgde en na haar studies ook les gaf.
Na haar eerste solotentoonstelling “Metamorphosis” die in maart 2019 in het Vlaams Brabantse Perk plaatsvond, werkte ze zes maanden in afzondering in een Spaans buitenverblijf.
Op 6 september opende ze daar haar expositie ”Ensimismamiento” wat letterlijk betekent het in zichzelf keren of ‘ver-innerlijking’; een reeks houtskooltekeningen van dansende en in elkaar verstrengelde figuren.
Helaas teisterden in september hevige stormbuien en overstromingen de hele regio dagenlang, waardoor de tentoonstelling letterlijk in het water viel.
Daarom besloot ze om de werken naar België te brengen en ze daar een tweede keer voor te stellen op een unieke locatie in de gemeente waar ze opgroeide namelijk Hof ter Loonst in Kampenhout.

Hof ter Loonst – Kampenhout

Het 12de eeuwse Hof ter Loonst bood van begin november tot vanavond een onderkomen aan een prachtige reeks houtskooltekeningen. Een verzorgde Engelse brochure met uitleg over de werken kon de bezoeker helpen bij de onstaansgeschiedenis en de interpretatie van de tekeningen.

De projectie van een videointerview liet je kennismaken met de kunstenares en haar werk.

Indrukwekkend is het werk Samsara, 2019. De figuren op deze tekening lijken uit een droom te komen. Ze baden in een melancholische sfeer en hun verstrengelde lichamen vormen een horizontale acht. De acht, het symbool voor oneindigheid, leidt meteen naar de betekenis van de titel van het werk. Saṃsāra verwijst immers naar de cyclus van dood en wedergeboorte van de wereld. Deze nymfen, in het ongewisse over de ware reden van hun bestaan, vertellen het verhaal van de hele mensheid. Tijdelijk verloren in een draaikolk van lijden en onwetendheid wordt de ontsnapping aan saṃsāra de laatste bestemming van elk individu.

In haar eerste schetsboeken reeds begon Ellen Marie het beeld van verstrengelde lichamen te exploreren. Zoekend naar een weg om haar visie openbaar te maken, oefende en verfijnde ze haar vaardigheden om dit werk tot leven te kunnen brengen. Volkomen intuïtief, zonder plan, spendeerde ze maanden om deze figuren samen te vlechten. Hoewel dit werk een mijlpaal in de kunstenares’ ontwikkeling betekent, zal het thema zich wellicht verder ontwikkelen en verbreden in volgende tentoonstellingen.

Samsara , September 2019

Ellen Marie’s zoektocht naar vrijheid vormt duidelijk het centrale thema van haar werk. Voor haar is ook elk individu, bewust of onbewust daarnaar op zoek.

Swallowtail, July 2019

Swallowtail, July 2019 experimenteert met medium en oppervlaktestructuur. Het waterig effect geeft het werk een mythische dimensie die herinnert aan de geboorte van Aphrodite uit zeeschuim. Of ze nu opgeslokt wordt door de golf of eruit losbarst, de vrouw geeft zich over in totale extase.

Dancer XIV, July 2019 – Hathor, July 2019 – Dancer XII, July 2019

Hathor, July, 2019. Tijdens een van haar bezoeken aan Musée d ‘Orsay in Parijs, kwam Ellen Marie het schilderij Le Remords van Louis Baader tegen. Diep ontroerd door de uitstraling van Orestes, de centrale mannelijke figuur, nam ze elk detail in zich op. Toen zij terugkeerde naar Barcelona en les gaf aan de Academie, kwam een model genaamd Hathor op een dag twee uur poseren. Hij vertoonde zo’n grote gelijkenis in lichaamstype met de figuur in het schilderij van Baader dat Ellen Marie, gestimuleerd tot inspiratie, hem dezelfde houding als Orestes gaf. Eenmaal terug in de studio ontwikkelde ze de eerste schetsen van die sessie tot dit persoonlijke werk.

Fracture, May 2019

Dit werk, verdraaid en losgekoppeld, staat volledig op zichzelf. Het breekt met de overeenkomst die er, toevallig of niet, tussen de andere werken van de tentoonstelling tot stand is gekomen. Het is dus een cruciaal werk binnen de serie.

Op de bovenverdieping bevond zich nog een serie tekeningen van mannelijke dansers die het resultaat is van de samenwerking tussen Ellen Marie en Santiago Bernardi, een hedendaagse danser en goede vriend. Gefascineerd door zijn liefde voor de dans en vrijheid van expressie vroeg ze hem voor haar te modelleren.

Meer info: www.ellenmarie.eu

Leonard Cohens ideeën over het leven, democratie en de toekomst in het 1993 MTV interview

This world is full of conflicts and full of things that cannot be reconciled. But there are moments when we can … reconcile and embrace the whole mess, and that’s what I mean by ‘Hallelujah’. – Leonard Cohen

Democracy

It's coming through a hole in the air
From those nights in Tiananmen Square
It's coming from the feel
That this ain't exactly real
Or it's real, but it ain't exactly there
From the wars against disorder
From the sirens night and day
From the fires of the homeless
From the ashes of the gay
Democracy is coming to the USA
It's coming through a crack in the wall
On a visionary flood of alcohol
From the staggering account
Of the Sermon on the Mount
Which I don't pretend to understand at all
It's coming from the silence
On the dock of the bay,
From the brave, the bold, the battered
Heart of Chevrolet
Democracy is coming to the USA

It's coming from the sorrow in the street
The holy places where the races meet
From the homicidal bitchin'
That goes down in every kitchen
To determine who will serve and who will eat
From the wells of disappointment
Where the women kneel to pray
For the grace of God in the desert here
And the desert far away:
Democracy is coming to the USA

Sail on, sail on
O mighty Ship of State
To the Shores of Need
Past the Reefs of Greed
Through the Squalls of Hate
Sail on, sail on, sail on, sail on

It's coming to America first
The cradle of the best and of the worst
It's here they got the range
And the machinery for change
And it's here they got the spiritual thirst
It's here the family's broken
And it's here the lonely say
That the heart has got to open
In a fundamental way
Democracy is coming to the USA

It's coming from the women and the men
O baby, we'll be making love again
We'll be going down so deep
The river's going to weep,
And the mountain's going to shout Amen
It's coming like the tidal flood
Beneath the lunar sway
Imperial, mysterious
In amorous array
Democracy is coming to the USA

Sail on, sail on

I'm sentimental, if you know what I mean
I love the country but I can't stand the scene
And I'm neither left or right
I'm just staying home tonight
Getting lost in that hopeless little screen
But I'm stubborn as those garbage bags
That Time cannot decay
I'm junk but I'm still holding up
This little wild bouquet
Democracy is coming to the USA 

Leonard Cohen

www.leonardcohen.com

%d bloggers liken dit: