Pink Ribbon Belgium – De Roze Mars

We zetten ons met velen weer schrap voor een maand Stuur borstkanker wandelen! Ambassadrice van de Roze Mars dit jaar is presentatrice Evi Hanssen.

Zelf neem ik voor de 4de maal deel en probeer zo mijn steentje bij te dragen: dat betekent dagelijks minstens een paar uur stappen. Via de scoreborden kan iedereen die deze blog leest mijn individuele stapscore nagaan onder de naam Frieda Peeters. Klikken op mijn foto brengt je dan op mijn pagina met stapscore en mogelijjkheid tot sponseren.

Elke wandeling houdt altijd weer iets wonderlijks in petto en gisteren – de eerste wandeldag – vond ik dit steentje.

Hoop, het thema van mijn blog! De aanmoediging presenteerde zich bij een klein Mariakapelletje op mijn weg. Het was precies het gevoel dat me bezighield: de hoop dat ik deze editie tot een goed einde zou kunnen brengen want die eerste stapdag voelde ik me helemaal niet zo lekker nadat ik de vorige ochtend mijn vierde COVID – prik had gekregen: moe en een beetje grieperig, net als bij de derde prik. De wandeling verliep echter zonder problemen en vandaag was het ongemak van gisteren helemaal verdwenen. Dank aan een 13-tal fb-vrienden die mij door hun likes hun sympathie betuigden.

Met goede hoop vangt mijn wandelchallenge aan. Goede hoop en kracht wens ik ook alle bekende en onbekende getroffenen toe omdat ik in het verleden van heel nabij beleefd heb, hoe slopend kanker kan zijn.

Mijn Roze Mars na 7 dagen

Het is nu de zevende dag van mijn deelname aan de Roze Mars en het dagelijks 7 tot 9 kilometer stappen lukt nog altijd prima. Deze uitdaging heeft iets van een pelgrimage. Het doel is met z’n allen zoveel mogelijk stappen zetten naar 31 oktober 2020 toe maar behalve het doel bereiken, heeft deze uitdaging ook enkele prettige neveneffecten: ’s ochtends gaan de kleine huishoudelijke klusjes sneller aan kant om ’s middags een paar uur te kunnen gaan wandelen. Bij thuiskomst genieten van een kop lekkere warme chocomelk en het wandeltraject voor de volgende dag kiezen of aanmaken, bewust worden van het revalidatieproces van velen dat best wel wat moeite kost. Stap voor stap bouwen aan eigen weerstand.

Foto door Ave Calvar Martinez op Pexels.com

De eerste dag waren we met z’n vijven onderweg en werden we door een heftige plensbui verrast. Paraplu’s en regenjassen boden onvoldoende bescherming. We compenseerden nadien de koude en nattigheid met warme appeltaart, ijs en koffie en een gezelige babbel, alles coronaproof.

De tweede dag was het regenweer nog niet geweken en stapte ik met de wandelclub een door de begeleiders van die dag uitgezet traject dat wegens te modderige, onverharde paden iets korter werd gehouden dan de normale 7 kilometer.

Zaterdagmiddag ging ik dan alleen op pad en had nog steeds mijn wandelponcho nodig om het gedurende een paar uur droog te houden. Het hoeft geen betoog dat ik mezelf afvroeg of ik dit weer de rest van de maand zou kunnen blijven het hoofd bieden.

Zondagmiddag echter brak de zon door. Samen met een wandelmaatje van de wandelclub verkenden we een wandeltraject dat zij had uitgezet en waarlangs we, later dit jaar, de deelnemers aan de wandeling zouden begeleiden.

Maandag, dinsdag en gisteren wandelde ik weer alleen volgens zelf uitgezette trajecten in mijn onmiddellijke omgeving. Onze gemeente en de aangrenzende gemeenten hebben oneing veel pittoreske, landelijke wegen ontsloten en Toerisme Vlaams – Brabant heeft met het Dijle en Demerwandelnetwerk eigenlijk de hele regio tot een prachtig wandelgebied omgevormd. Dagelijks ontdek ik schilderachtige wegen, wegeltjes en plaatselijke landschappen die elke wandeling meer dan de moeite waard maken. Het gaat dan niet meer om de prestatie maar om de verrassing die om de hoek op je wacht.

Waar staan we dan na zeven dagen stappen?

Ik zette 98 487 stappen
Legde 64 km af
Bereikte LEVEL 6
Sta in de ranking op plaats 1055 van 8357 deelnemers

SAMEN STAPTEN WE al 5.8 keer de wereld rond.

Registreren kan nog steeds. Elke stap telt!

www.derozemars.be

%d bloggers liken dit: