Wat rest – Peter van Kraaij****

Peter van Kraaij (1961) is film- en theaterregisseur. Bij het Kaaitheater in Brussel werkte hij een tijdlang nauw samen met Josse De Pauw. Samen maakten ze onder andere Het kind van de smid en de speelfilm Vinaya. Verder schreef en regisseerde hij voorstellingen bij De Tijd, Het Zuidelijk Toneel, Walpurgis en Toneelgroep Amsterdam, waar hij sinds 2007 vaste dramaturg is. In januari 2013 verscheen zijn debuutroman Wat rest.

downloadWat rest is een roman die al een hele tijd op mijn leeslijst stond. Mijn interesse werd gewekt door een Radio 1-interview van Ruth Joos met Peter van Kraaij kort na het verschijnen van de roman in 2013. Met films als Hotel Rwanda (2004), Shooting dogs (2005) en Sometimes in April (2005) werden we de voorbije tien jaar ook herhaaldelijk aan de gruwelijke feiten uit 1994 herinnerd. Maar in deze roman komt die gruwel van het massale verlies van verwanten en het daardoor veroorzaakte trauma net als de zorgende, verlangende liefde van de autobiografische verteller zo binnen dat je er als lezer niet onbewogen bij kunt blijven. Hij grijpt diep in zijn eigen ziel en in die van zijn Rwandese gezellin. Het is volgens Josse De Pauw dan ook ‘Een mateloze liefde die niet toereikend bleek [en] de toon die [de auteur] gevonden heeft om zijn verhaal te vertellen die maakt dat deze “tranche de vie” je alle hoeken van de kamer laat zien.’ Het is een boek dat je niet wil wegleggen omwille van zijn eerlijkheid, zijn existentiële strijd om erkenning in de liefde. Het is een boek dat helend werkte en daarom geschreven móest worden:

Ze was zwart. Ze was stil. Doodstil.
      Misschien was dat wel het enige wat ik na al die
jaren met zekerheid weet.
      En is wat volgt een vergeefse poging om het
leven te helen.
      Het hare hield ik mezelf voor.

 

Dear White People – Justin Simien ****

“My film isn’t about ‘white racism’ or racism at all. My film is about identity. It’s about the difference between how the mass culture responds to a person because of their race and who that person understands themselves to truly be. All explored through the microcosm of a success-oriented Ivy League college.” —Justin Simien

Met Knack Club vrijkaarten naar de film mogen, altijd een leuke verrassing. Deze keer naar UGC- De Brouckère in Brussel voor de avantpremière van Justin Simiens ‘Dear White People’. Na de controverse rond  onze ‘zwarte’ Minister van Buitenlandse Zaken  Didier Reynders vorige week, en de boude uitspraken van Bart De Wever inzake racisme en discriminatie in Vlaanderen, een Amerikaanse film die het onderwerp op een heel eigen wijze belicht.

Synopsis en prijzen

“Dear white people, het aantal zwarte vrienden dat je nodig hebt om geen racist te zijn is opgetrokken naar twee. Je wietleverancier Tyrone telt niet mee.”, zo opent de rebelse Sam haar provocerende programma op de campusradio.

Wanneer de blanke studentenvereniging het jaarlijkse Halloweenfeestje omdoopt tot een “vind je innerlijke neger” fuif, lopen de spanningen hoog op. Er zullen kanten gekozen moeten worden…

In zijn scherpe en humoristische filmdebuut vindt regisseur Justin Simien een nieuwe manier om over vooroordelen en stereotypen te spreken. Dear White People won onder andere de Special Jury Prize op Sundance 2014 en de prijs voor beste film op het San Francisco International Film Festival.

De internationale pers

‘Alle personages in de film worstelen met de verwachtingen die anderen van hen hebben. Voor zowel de blanke als de zwarte studenten geldt dat ze moeten uitmaken bij welke kliek ze horen. Sam heeft zich opgeworpen tot leider van het militante zwarte groepje, meer uit verwarring over haar afkomst dan uit overtuiging. De ambitieuze Coco sluit zich liever aan bij de blanke elite, in een poging door te breken als YouTube-ster. Troy, zoon van de decaan, wordt door zijn vader gezien als de nieuwe Obama. Alleen nieuwkomer Lionel valt nog niet in een hokje te plaatsen.’ – de VOLKSKRANT

‘Een fraai en urgent regiedebuut van Simien, waarin met name de charmante jonge acteur Tyler James Williams opvalt als de schuchtere, homoseksuele Lionel Higgins. Hij wordt door beide kampen buitengesloten. Dear white people laat zien dat de rassendiscriminatie, die pas in de jaren zestig formeel ophield te bestaan, in woord en daad nog altijd niet is uitgeroeid. Goed dat deze onderhoudende film vooroordelen en stereotypen haarfijn benoemt, zonder de pretentie ook te beschikken over de antwoorden.’ – DE TELEGRAAF

‘Barack Obama mag der erste schwarze Präsident in der Geschichte der Vereinigten Staaten sein, aber hat dies das Bild der Schwarzen in der Öffentlichkeit nachhaltig verändert? Nehmen wir diese Gruppe von afro-amerikanischen Studenten: Lionel (Tyler James Williams), Samantha (Tessa Thompson), Troy (Brandon P Bell) und Colandrea (Teyonah Parris) sind eingeschrieben an einem Ivy League College. Als weiße Studenten eine Motto-Party veranstalten, deren Thema mit der Verkleidung als Afro-Amerikaner der Verspottung eben dieser bedeutet, bringt dies die betroffenen Studenten auf die Barrikaden. “Genug!”, sagen sie. Es kommt zu Protestbewegungen, die auf intellektuelle Weise, z.B. in Form von Seminararbeiten, ausgefochten werden. Denn wusstest ihr schon, dass ein Film wie Gremlins – Kleine Monster Ausdruck weißer Angst vor schwarzer Kultur ist? Macht euch gefasst auf ähnlich erschütternde Enthüllungen!’ – MOVIEPILOT

‘A fresh and funny new voice on the scene in writer-director Justin Simien’ ‘Bolstered by an excellent cast that should find an especially appreciative audience among young black moviegoers’ ‘Simien’s stylized, confrontational approach enables him direct access to his characters’ thoughts, ambitions, hang-ups and concerns in a way that a more naturalistic piece couldn’t have managed’ ‘Dear White People (…) provokes admiration for having bothered to ask some of the hard questions without pretending to know any of the answers’ ‘A fine showcase for its actors: Fleshing out characters that could have been little more than one-note mouthpieces, Williams, Thompson, Parris and Bell all make strong, distinctive impressions, with Thompson perhaps the standout as the film’s sharpest and most enigmatic figure’ – VARIETY

‘Dear White People is sure to become both a cult hit and a staple on college campuses across the country’ – THE HUFFINGTON POST

‘A edgy premise and memorable cast make for a potent first impression’ ‘The cast has abundant opportunity to flex their range, led by Thompson’s conflicted student activist, whom she portrays with practiced composure’ ‘Simien intensifies the impact of both action and dialogue with a self-reflexive directorial style that creates a marginally heightened sense of reality, revealing more about characters’ motivations than would conventionally be expected’ – THE HOLLYWOOD REPORTER

‘A slyly provocative achievement and a serious calling card for its writer-director, Justin Simien’ ‘Kathryn Bostic’s lovely, understated musical score is a plus, but so is nearly every performance on screen’ ‘Thompson emerges as the heart and soul of “Dear White People”‘ ‘This is the best film about college life in a long time, satiric or straight, comedy or drama’ – THE CHICAGO TRIBUNE

‘As smart and fearless a debut as I have seen from an American filmmaker in quite some time’ ‘A clever campus comedy that juggles a handful of hot potatoes — race, sex, privilege, power — with elegant agility and only an occasional fumble’ ‘Samantha White, played with heartbreaking poise by Tessa Thompson’ – THE NEW YORK TIMES

‘A smart, hilarious satire of the Obama age’ – INDIEWIRE

‘Thoughtful and hilarious’ ‘Simien maintains a scrupulously light tone and deft touch’ ‘A satirical and timely conversation about race’ – THE WASHINGTON POST

‘A button-pushing word-of-mouth dynamo’ – THE WALL STREET JOURNAL

‘A confident and handsome first feature that’s bursting with ideas’ – THE GUARDIAN

‘A clever, provocative and incisive social satire’ ‘A topnotch cast, and the actors disappear into their complex characters’ ‘An auspicious debut for filmmaker Simien’ ‘Dear White People is an ambitious, insightful and witty undertaking on a hugely important subject’ – USA TODAY

Race tension and cultural expectations make a funny and explosive mix’ ‘Simien’s highly stylized dialogue is rich, sharp and funny. His loose script gives the actors lots of chances to let ’er rip’ “Dear White People” is a film of the moment, and an essential one at that’ – NY DAILY NEWS

Finse meisjes – Kira Wuck – Van der Hooght – prijs 2013

finse-meisjes-kira-wuck-9789057595455-voorkantKira Wuck (1978) is dochter van een Finse moeder en een Indonesische vader. Ze groeide op in Amsterdam, maar voelt zich thuis bij het absurdisme en de melancholie uit de noordelijke landen. Ze studeerde aan de Hogeschool Utrecht en aan de Schrijversvakschool in Amsterdam. Momenteel werkt ze aan haar eerste film. Met haar overrompelende optredens won ze het NK Poetry Slam en de jaarfinale van Festina lente. Finse meisjes is haar debuut.

  Finse meisjes zeggen zelden gedag
  maar zijn niet verlegen of arrogant
  je hebt alleen een beitel nodig om dichtbij te komen
  ze bestellen bier voor zichzelf
  reizen de hele wereld af
  terwijl hun mannen thuis wachten
  als ze boos zijn sturen ze je een rotte zalm

  Overwinteren doen ze op een bank onder de sneeuw
  als het lente wordt laten ze zich vollopen
  om de laag beschaving van hun huid te krabben
  ze hangen rond in bushokjes
  en soms naakt in een meer

  In de nachtbus zetten ze hun tanden in de rubberen stoelleuning
  als ze niet in slaap gevallen zijn

  uit: Wuck,K. 2012. Finse meisjes. Amsterdam: Podium.

  bron: Ons Erfdeel.be - 14 maart 2012
%d bloggers liken dit: