VSB-poëzieprijs 2014 | Antoine de Kom

we zullen allemaal een voor een
op onze eigen dag in zwarte
warme duisternis verdwijnen.
je mag dan wel tien instrumenten
om je nek bespelen – when
the saints go marching in. de heilige
theresia van lisieux stelt me voor raadselen. Ergens in
de filipijnen vroeg iemand
waarom het rozen regent
als bruine tantes ritmisch dansend
zonder string en in hun handen klappend op
het altaar goddelijk genot in
goddelijk genot veranderen. rozen die zwaar
geuren en zwoel de naaktheid
van hun dans bloter maken
dan bloot
dansen op ons neer.

Antoine de Kom

uit: Ritmisch zonder string, Querido, 2013

images (3)‘Kan je met levenslust in poëzie de werkelijkheid waarin we leven te lijf gaan’, vraagt Paul Demets zich af op de cultuurwebsite Cobra van de VRT. Hij had eerder Maria Barnas of F. van Dixhoorn gelauwerd willen zien maar ‘kan genoegen nemen met de prijs voor ‘Ritmisch zonder string’ van Antoine de Kom. ‘Het is merkwaardig hoe Antoine de Kom erin slaagt om zinnelijkheid en levenslust te vermengen met de tragiek van het menselijke bestaan in de brandhaard die deze wereld is. Hij maakt tekstlichamen  die zonder string ongehinderd aan het dansen slaan’, meent hij. Meer informatie over Antoine de Kom vindt u hier  u kunt er ook 5 audiogedichten uit de bundel beluisteren of lezen.

Poëziegeschenk 2014 | Buiten beeld | K. Schippers

downloadWie tijdens de Poëzieweek (30/1 – 5/2) voor € 12,50 aan poëzie koopt, krijgt bovendien in alle deelnemende boekhandels het Poëziegeschenk. Deze gelegenheidsbundel heet Buiten beeld en is geschreven door K. Schippers.

Bescheiden gedichten, en dat is een kenmerkende eigenschap van Schippers’ oeuvre. Van het debuut De waarheid als De koe tot en met Tellen en wegen 2011 gaan Schippers’ gedichten nooit over de geest van de dichter. Hij kijkt en deelt met zijn lezers wat hij de moeite waard vindt. En dat hoeft niet veel te zijn. Sterker nog, hoe kleiner en onooglijker de observatie, des te liever is het hem, al is het maar het adres van het Rijksmuseum, of het gegeven dat alles een kleur heeft. Schippers beperkt zich niet tot traditionele poëtische vormen; als een foto een geschiktere illustratie was voor het punt dat hij wilde maken, dan werd het een foto. Als hij de route van een vlieg over een tijdschrift wil beschrijven, dan zet hij een streep door de letters. En als een gedicht geen woorden nodig heeft omdat het ‘Vlielandse zandplaten’ heet en dus bestaat uit “zeewater, zand en plantjes”, dan blijft de bladzijde verder leeg. Schippers schrijft graag over beeldend kunstenaars die hem inspireerden. Nooit zal hij andermans ontdekking als de zijne presenteren. Hij deelt graag – voor het essayistische deel van zijn oeuvre ontving hij de P.C. Hooft-prijs. Naast beeldende kunst is vooral film het geliefdste medium. Hij maakte er enkele samen met Kees Hin, en het was ook onderwerp van essays en de roman Waar was je nou bekroond met de Libris Literatuurprijs. Waarschijnlijk is Marcel Duchamp de belangrijkste kunstenaar voor Schippers, niet alleen vanwege zijn ontdekking van de ‘readymade’ – het ultieme eerbetoon aan de schoonheid van de werkelijkheid – maar ook vanwege diens humor en het relativeringsvermogen. Want dat zijn de twee andere eigenschappen die je onmiddellijk aan het werk van K. Schippers verbindt. [bron: Poetry International.]

Beluister en lees hier het gedicht LUNCH uit de gelijknamige bundel.

Dichter Draagt Voor

Home | Dichter Draagt Voor.

Dichter draagt voor is een prachtig initiatief van Ramsey Nasr  in samenwerking met zijn broer- regisseur Shariff Nasr. Bedoeling is  ‘een jongere generatie te interesseren voor poëzie.’  

Ramsey Nasr, tweede stadsdichter van Antwerpen en stadsdichter van Rotterdam 2009-2013 was gisteren te gast bij Lieven Van Gils in Reyers laat en vestigde er de aandacht op de missie van een stadsdichter nl ambassadeur zijn van de Nederlandse poëzie en bij uitbreiding de Nederlandse taal. Heel onlangs ontstond er een controverse over deze functie in Antwerpen. Geheel onterecht naar mijn bescheiden mening. Daarom vind ik Dichter draagt voor één van die wapenfeiten ter zake die functie meer dan waard.

Film poems zijn niet nieuw ook de huidige Antwerpse stadsdichter Bernard Dewulf zocht het Schotse Swoon aan om zijn gedicht ‘Aan het water’ te verfilmen.

Het gedicht Gedachten op mijn kamer van 17 de eeuwse dichter W.G. van Focquenbroch wordt in Dichter draagt voor op briljante wijze uit het vergeetboek gehaald. Als we op deze manier de 17 de eeuwse Nederlandse poëzie aan onze jeugd kunnen presenteren, wat kan daar dan tegen zijn? Heel even slechts, dacht ik dat deze filmbeelden te fel interfereerden met mijn eigen verbeelding over een gedicht vb. Melopee van Paul van Ostaijen, en daardoor ruis veroorzaakten. Een carwash ervaring koppelen aan een gedicht als Melopee, vond ik  aanvankelijk een beetje gek. Maar naarmate ik ze alle eenentwintig bekeek, groeide de overtuiging dat ze op een fijne, artistieke wijze de sfeer, het gevoel en de basisgedachte van het betrokken gedicht ondersteunen en vertolken.

%d bloggers liken dit: