Het Jubelparkmuseum: een dubbelbezoek

download‘Dat de tentoonstelling Henry Van de Velde. Passie. Functie. Schoonheid een jong publiek aanspreekt, ligt niet alleen aan de persoonlijkheid van de architect, wiens bewogen carrière nog steeds een inspirerend voorbeeld is voor jonge kunstenaars, maar vooral aan de turbulente tijd waarin hij leefde. Stel je een kunstenaar voor die, nog voor de Europese eenmaking, in vijf verschillende landen werkte,dwars doorheen twee wereldoorlogen reisde en ook persoonlijk een heel spannende weg aflegde: van schilder tot architect. Elke kunstenaar is kind van zijn tijd en deze tentoonstelling gaat dan ook niet alleen over Van de Velde, maar over zijn hele omgeving, te beginnen bij zijn fantastische echtgenote, Maria Sèthe, zijn invloedrijke vrienden, zijn studiegenoten en collega’s, zijn recensenten en opdrachtgevers en te eindigen bij zijn politieke mede- en tegenstanders.Zowel artistiek als politiek en sociaal blijft dit verhaal na 150 jaar erg actueel en zal ongetwijfeld jonge en zoekende mensen fascineren’,  zo stellen de samenstellers van de brochure HENRY VAN DE VELDE De bewogen carrière van een Europees kunstenaar. Toen ik gisterenmiddag naar het Jubelparkmuseum trok in de wetenschap dat als ik niet nu dan waarschijnlijk nooit deze overzichtstentoonstelling zou zien, stond ik inderdaad versteld dat er zoveel jonge bezoekers – in kleermakerszit, schetsboek op de knieën – de objecten  zaten te tekenen. Een prachtige tentoonstelling overigens, die de veelzijdigheid van de kunstenaar,  zijn passie voor eenvoudige functionaliteit en schoonheid in elk ontwerp blootlegt of het nu om een schilderij, een meubelstuk, een affiche, een boekcover, een verpakkingslijn voor een fabrikant, textiel, een juweel, tafelporselein en couverts of een gebouw gaat.  Gewoon geniaal mooi. Magnifiek. [foto: deredactie]

En omdat ik via KNACK CLUB vrijkaarten won voor een andere tentoonstelling in hetzelfde ruime Jubelparkgebouw, trok ik ook naar zaal 78  om er de RAMAYANA-miniaturen te gaan bekijken. ‘De Ramayana is naast de Mahabharata een van de twee grote klassieke hindoeïstische heldendichten van India. Het behoort tot de hoogtepunten van de wereldliteratuur en de basisversie werd meer danheader_ramayana    tweeduizend jaar geleden door de legendarische dichter Valmiki samengesteld. De Ramayana werd oorspronkelijk in het Sanskriet opgesteld en beschrijft in zeven boeken (kanda) van 24.000 coupletten (shloka) het verhaal van Rama en zijn vrouw Sita. De held van het verhaal is Rama, kroonprins van Ayodhya, die door een intrige aan het hof samen met zijn vrouw Sita en zijn halfbroer Lakshmana gedurende veertien jaar naar het woud wordt verbannen. De mooie en deugdzame Sita wordt er op een listige manier ontvoerd door de tienhoofdige demonenkoning Ravana, die op het eiland Lanka (Sri Lanka) woont. Samen met Lakshmana begint Rama aan een lange en moeilijke zoektocht naar zijn geliefde vrouw Sita. Na vele avonturen en zware beproevingen slaagt Rama er uiteindelijk in Ravana te overwinnen en Sita te bevrijden, mede dankzij de hulp van het apenleger, onder leiding van de apengeneraal Hanuman. De Ramayana is een verhaal over moed, trouw, vriendschap, liefde en rechtvaardigheid en heeft een diepe religieuze betekenis. De Indiërs zien Rama als een godheid en vereren hem nog steeds als een van de tien incarnaties van de hindoegod Vishnu, die meerdere gedaanten aanneemt om op aarde te komen.’ [bron:KMKG]  Om de beeld- en kleurensymboliek van de miniaturen beter te kunnen begrijpen, kocht ik de met zorg gelay-oute catalogus RᾹMᾹYANA Indian Miniature Art from the National Museum New Delhi – Dr. Daljeet & Dr. V.K. Mathur waarin de 100 tentoongestelde miniaturen  van erg verhelderende commentaren en toelichtingen worden voorzien. Een must, naar mijn bescheiden mening, om ten volle te kunnen genieten van ‘een miniatuurkunst waarin de Indiase kunstenaars als grootmeesters mens en natuur op een unieke manier schilderden.’

Europalia India, een dagvullend programma

scannen0002 (2)Als Knack Club je verwent met vrijkaarten, dan valt er meestal wel wat leuks te beleven.’Indomania deze keer, een tentoonstelling in het kader van Europalia India in BOZAR | Brussel. De tentoonstelling vertelt over Westerse kunstenaars die naar India reizen. Hun kunstwerken weerspiegelen en vormen onze ideeën over het verre land India. Wie met scholieren of kroost deze tentoonstelling wil bezoeken, kan gebruik maken van een handig begeleidingsboekje dat via een stripparcours en een heleboel vragen de jongeren chronologisch doorheen de tentoonstelling loodst. Hans Op de Beeck met de film Before the rain (a village) is er o.a aanwezig met een prachtig verstild document van een Indisch dorp anno 2013. Je leert er de fascinatie van het echtpaar Eames – Amerikaanse ontwerpers – voor de lota kennen; de wijze waarop Le Corbusier een masterplan voor de moderne stad Chandigahr ontwikkelde, een stad waarvoor de stenen en het beton volledig op  vrouwenhoofden werd aangedragen; hoe Maurice Béjart er zijn dansers voor de productie Bahkti  in de Indische  dans inwijdde; hoe de fotograaf Henri-Cartier Bresson er de hongersnood in beeld bracht; hoe India  voor de moderne kunstenaars Robert Rauschenberg en Howard Hodgkin een complete wending in hun oeuvre teweeg bracht; hoe ook dans-choreografen Anne Teresa De Keersmaeker en Wim Vandekeybus zich door India lieten inspireren. Kortom wie deze tentoonstelling bezoekt, wordt zich bewust van onze Indo-europese verbondenheid en dit niet alleen op taalgebied.  En last but not least diescannen0003 (2) andere tentoonstelling in dit kader, eveneens in BOZAR namelijk, ‘India belichaamd’. Het betreft hier de hoofdtentoonstelling. Prachtige kunstwerken uit India  die de bezoeker wijzen op de belangrijkheid van het lichaam in de Indiase cultuur en het samengaan van de verschillende religies: hindoeïsme, jaïnisme en boeddhisme. En een primeur in de inkomhal: het beeldhouwwerk Large Mountain, 1994 van Anish Kapoor.

‘I am, perhaps, a painter who does sculpture. Bidimensional space is the space of mind, while threedimensional space is the space of the body. I’ve the feeling of having entered into a dialogue between the two’ – Anish Kapoor

Een lunchpauze nemen als je beide tentoonstellingen plant, kan op de 10de verdieping van het MIM (Muziekinstrumentenmuseum) Hofberg 2, dat je een prachtig panorama van Brussel biedt. Nog tot 26 januari!

%d bloggers liken dit: