Herman De Coninck-prijs 2015: verovert Leonard Nolens uw hart?

Doorsta je

Blijf bang.
Blijf bang en blijf bij je.
Maar blijf van nature gedwongen
de blikseminslag van je vrijheid te strikken
met blote fikken.
Doorboor met een tongkus je schrik.

En pak je.
Pak je bijeen.
En recht nu je rug als een straat
van de nor naar de zon en benader het nadir.
Wees voetpunt en opvlucht,
wees licht als een reis zonder koffers.

Doorsta je. Bestempel je toekomst
met omgangsvormen van afscheid
en neem het met zwier en bedachtzaam vertier.
Je hebt hier alleen maar te goed
wat je morgen te geef hebt.

Uit Leonard Nolens, Opzichtige stilte, p. 53, Querido (1)

(1) Herman De Coninck-prijs 2015: Verovert Leonard Nolens uw hart? – Boeken – Knack.be.

Herman De Coninckprijs 2015

1491656_753889164686477_5438467956649489379_nU kunt weer stemmen voor uw favoriete gedicht. Peter Verhelst, Leonard Nolens, Els Moors, Maud Vanhauwaert  en Geert Buelens zijn de vijf dichters die kans maken op de Herman de Coninckprijs 2015 voor de beste dichtbundel. Uit elk van de vijf genomineerde bundels maakt één gedicht kans op de Herman de Coninck Publieksprijs voor het mooiste gedicht. Het gedicht met de meeste stemmen komt op een mooie poster, vormgegeven door Gert Dooreman, die u op Gedichtendag, donderdag 29 januari, gratis in de deelnemende boekhandels aangeboden krijgt. Breng uw stem hier uit. Stemmen kan tot en met 23 januari 2015. U kunt ook de facebookpagina Herman De Coninckprijs een duim geven.

Het Poëziegeschenk Giro giro tondo, een obsessie van Ilja Leonard Pfeijffer kunt u cadeau krijgen van uw boekwinkel bij aankoop van ten minste € 12,50 aan poëzie tijdens de Poëzieweek (29-1-2015 t/m 4-2-2015).

 

Poëziezomer in Vlaanderen

Laat

Vertraag. 
Vertraag. 
Vertraag je stap. 
Stap trager dan je hartslag vraagt. 
Verlangzaam. Verlangzaam. 
Verlangzaam je verlangen 
En verdwijn met mate. 
Neem niet je tijd 
En laat de tijd je nemen - 
Laat.

Leonard Nolens(1947°)
uit: Laat alle deuren op een kier, Querido, 2004

via Poëziewandeling – Opbouwwerk IJzerstreek vzw poëzie en kunst in Beauvoorde.

Ook dit jaar brengen we verzamelde verhalen van kunstenaars, 
schrijvers en dichters. Ze geven hun ziel bloot. Ze vertellen ons 
hoe ze de liefde zien. Hun verhalen nemen drempels weg 
en verbinden mensen met elkaar. 
De lovestories gaan over succes, 
mislukking, uitdaging, bedreiging, vreugde, 
eindeloos verdriet, passie en eenzaamheid. Ze helpen ons bij 
onze nooit aflatende zoektocht naar authenticiteit waarmee 
we ons kunnen vereenzelvigen. We ontdekken 
graag de identiteit van gelijkgestemde zielen.

Zoals de traditie het wil, tonen we in Watou een inspirerende mix 
van aanstormend talent en grote namen. Jong geweld en bezadigde 
reflectie. Ze bevruchten elkaar.En als het goed is, 
helpen ze ons de liefde beter te begrijpen. 

We kiezen bewust voor langzaam. 
We maken tijd om te genieten: van elkaar, van wat kunstenaars, 
dichters en schrijvers ons bieden. We houden van de rust en de 
natuur, van een terrasje met een verrassend streekbier, van een 
rijk gevulde tafel. We nemen tijd om te reflecteren.

Tot slot kan ik u de wijze raad van de Poolse dichter 
Adam Zagajewski aanbevelen:“Tracht de verwonde wereld te bezingen.”

Geniet ervan.
We zien u graag.  

Jan Moeyaert
Intendant Kunstenfestival Watou 
Verzamelde verhalen #5 Zomer 2013

via Inleiding | HOME | Kunstenfestival Watou.

 

En is’t de liefde niet wat is ’t dan dat …

Fleurs_et_Mains1958 - P. Picasso

Bloemen

Je vroeg me die bloemen,je zei ze met aandrang.
En toen je bedoelde gebastaardeerde,
Maaksel, kweeksel, makelij
Van allebei mijn handen, klein,
Voor allemaal je zinnen, veel,
Toen wist ik wat mijn lot zou zijn.

Ik heb het nog niet klaargespeeld,
Dat kruisen van wortels en stuifmeel en stampers,
Maar als ik dood ben, ligt hier een boeket,
Het zal gaan geuren naar de wet
Die jij mij stelt, een welluidende bos
Van louter kleuren zonder mij.

uit: De liefdesgedichten van Leonard Nolens (2012)

Leonard Nolens ontving in 2012 de  Prijs der Nederlandse Letteren. In 2011 nam Ruth Joos op Radio 1 een zeer gewaardeerd interview van hem af. Hij sloot het interview af met het prachtige gedicht ‘Oogopslag’, eveneens opgenomen in de bundel ‘De liefdesgedichten van Leonard Nolens’ (2012) uitgegeven bij Querido.

Op de valreep nog Anna Equists ‘Een kooi van klank’

Anna EnquistZo ging het gisteren. Ik zou wat gaan shoppen in studentenstad Leuven. Wou vooral mijn poëziebundelbestand wat aanvullen maar maakte er een dagje uit van. Wou ook even nagaan of het klopt dat boekhandels te weinig aandacht besteden aan poëzie. En jawel, in de eerste boekhandel: een klein tafeltje met enkele bundels vooral verzamelbundels van o.a. Herman De Coninck Geef me nu eindelijk wat ik altijd al had ingeleid en geselecteerd door Kristien Hemmerechts , van Anna Enquist Gedichten 1991-2012, van Leonard Nolens De liefdesgedichten, en Jotie ’t Hoofts Verzamelde gedichten. Daarnaast ook enkele genomineerden van de Herman De Coninck – poëzieprijs 2013: de nieuwe bundel van Delphine Lecompte Schachten en Amuletten, Het vertrek van Maeterlinck van Michaël Vandebril, Xavier Roelens’ Stormen, olielekken, motetten. Ook Hugo Claus was aanwezig met Je buik van pimpelmees, een door zijn vrouw Veerle Claus uit zijn oeuvre.geselecteerd bundeltje liefdesgedichten  Er bleek in de betrokken boekhandel ook nog een piepklein plekje op de eerste verdieping te zijn vrijgehouden voor poëzie. Illustere afwezigen: Annemarie Estor en  David Troch. Bij navraag bleek buiten westen van David Troch al meer dan drie weken besteld maar niet meer verkrijgbaar, in herdruk. En De oksels van de bok van Annemarie Estor? Ja we bestellen niet zoveel poëziebundels want de verkoop kent dan een paar dagen in deze tijd van het jaar een piek en dan blijven we met die bundels zitten. Trouwens we vinden dat ze eigenlijk al proportioneel gezien te veel plaats innemen. Toen brak mijn spreekwoordelijke klomp! Ik kocht enkele bundels en vroeg of ik het Poëziegeschenk 2013 dan niet kreeg want het bestede bedrag overtrof ruim het aankoopminimum van 15€. Nu, die hadden ze niet meer, ze hadden er maar zeer weinig gekregen en die waren nu op. Een beetje teleurgesteld verliet ik de zaak mezelf verwijtend te lang gewacht te hebben met de aanschaf. Het Gedichtendagessay 2012 van Erik Spinoy prijkte nog in de etalage en werd voor 2.5 € aangeboden. Terwijl ik de winkelwandelstraat instapte om nog wat boodschappen te doen en al flanerend de tweede boekhandel passeerde, er ook even binnenliep en nog wat poëzie kocht, werd ik de gelukkige die de laatste ‘Een kooi van klank’ van het plastic staandertje mocht plukken. Een kleinnood van 10 prachtige gedichten. ‘Het Poëziegeschenk […] gaat over de rol  van muziek op gebieden waar woorden ofwel (nog) geen betekenis hebben, bijvoorbeeld in de omgang met een heel jong kind, ofwel hun betekenis zijn kwijtgeraakt, zoals na een verpletterend verlies.’


Begin
Er viel niets te noemen, tijd
hield zich stil. Het danste en bruiste
boven dof bonken. De donkere

holte zonder gebrek of verlangen
werd een huis voor een grenzeloos
wezen dat groeide, blind,

op de maat van mijn hartslag.
Zij was het.Woordeloos kon ze
het wiegende ritme ontvangen.

Ze luisterde naar dat kloppende
ruisen en hoorde daartegen
het haastige tikken van haar begin.



Pavane
Canon, sonate, koraal. Je bouwt
van geluid een vertrouwde woning;
de sarabande je hartslag, je adem.

De pavane past je als huid, het requiem
vormt een harmonisch tapijt. Geen huis
hechter, geen steviger bouwsel van tijd.

Ook zij had met muziek haar wanden
behangen. Werd ze op straat, tussen 
herrie en stank, door liedjes gewiegd?

Pergolesi en Prince. Op de zachte
matras van de stenen verging ze,
veilig en warm, in een kooi van klank.

Tot slot, het moet me van het hart: er is echt wat met de ‘Staat van de Poëzie’ want ook in de tweede boekhandel was het ‘zoeken’ naar het poëzieplekje en dat terwijl de Poezieweek nog niet ten einde was. Is de inkrimping van het poëziebestand in de boekhandels het onmiskenbare teken dat het om een te ‘elitair’ kunstgenre gaat? Beschouwen boekhandels poëzie nog als ‘waardevol’, vroeg ik me af. Besteden we op school  aan deze kunstvorm nog voldoende aandacht? Is het distributiesysteem afgestemd op onze tijd? Heeft het snel levende hedendaagse publiek geen behoefte meer aan het genre? Met Erik Spinoy ben ik geneigd te zeggen The future is not ours to see.

%d bloggers liken dit: