Het Kunstuur 3 – Mechelen****

De derde editie van Kunstuur in Mechelen trok in de pers veel aandacht omdat museumeigenaar Hans Bourlon erin slaagde ‘Olympia’ van René Magritte, dat sinds een kunstroof uit de privéwoning van de eigenaar in Jette in 2009 en anderhalf jaar later terug in zijn bezit kwam, nu te bewonderen is in Mechelen.

De Slacht (1925) – Roger De Troyer

Toen ik op Koningsdag met een groepje oud-collega’s een bezoek aan deze kleine maar erg aantrekkelijke tentoonstelling bracht met voornamelijk Vlaams werk uit privébezit, was het verhaal van de kunstroof mij volkomen onbekend. Het concept van de gebroeders Bourlon daarentegen wél: de verhalenvertellers, bekende en minder bekende Vlamingen, verschijnen in beeld en in een unieke belichting, met op de achtergrond muziek van Dirk Brossé, kan de bezoeker een uur kunst genieten. De verhalenvertellers hebben het over hun affiniteit met een schilderij en de bezoeker kan zich laten inspireren door hun visie.

De Communicanten (1893) – Emiel Claus

Je persoonlijke affiniteit met de tentoongestelde werken hoeft hier niet onder te lijden ook al blijft er niet zoveel tijd om lang bij een kunstwerk stil te staan; een fotootje nemen (zonder flitslicht) kan helpen om nadien je favoriete werken nog eens te bekijken.

Moeder en kind (1907) – Léon De Smet

De format van Het Kunstuur is in elk geval een enige en welgekomen kans om minder bekende werken uit de periode 1850-1950 te leren kennen. Er zitten – naar mijn bescheiden mening – juweeltjes tussen. Warm aanbevolen dus.

Meer info: Het Kunstuur – 17 oktober 2021 – 30 april 2022

Urne met relikwie Margaretha van Oostenrijk 1480-1530, Landvoogdes der Nederlanden, teruggevonden

foto: wikimedia.org

U hoorde, zag of las het wellicht al in de media: in de Sint Pieter-en-Pauluskerk, een jezuïetenkerk aan de Veemarkt in Mechelen, werd de urne met de maag en ingewanden van Margaretha van Oostenrijk teruggevonden. In 1981 werd de kerkvloer heraangelegd en bij die werken zou een arbeider  de urne  voor het Maria-altaar hebben begraven, waar de bevloeringswerken nog aan de gang waren, maar zonder aanduiding of markering.

Op woensdag 14 december 2016 vond de archeologische prospectie plaats op de plek die tevoren door de grondradar was aangeduid. Na het verwijderen van de marmeren tegel en het doorboren van de betonnen ondervloer kon een endoscopische camera in de holte worden gebracht. En eindelijk kregen we zekerheid: op het beeldscherm zagen we de urne of wat ervan restte: een soort vaas met een veelhoekig deksel en een handvat. De loden urne leek erg geoxideerd en vertoonde barsten en gaten.

De stad Mechelen gaat nu bekijken wat er verder gaat gebeuren. Het lijkt alleszins aangewezen om de plek waar de Maag van Margaretha begraven ligt, prominenter aan te duiden voor bezoekers en toeristen. Het is tenslotte het enige fysieke overblijfsel van Margaretha van Oostenrijk in de Nederlanden, de landen waarover zij 500 jaar geleden regeerde. bron: canvas.be

%d bloggers liken dit: