Herman De Coninckprijs en Publieksprijs 2017 is voor Peter Verhelst – Hannah van Binsbergen sleept de debuutprijs in de wacht

Verhelst is as we speak te gast als nieuwsman bij het Radio 1 – programma De bende van Annemie. Zijn gedicht prijkt op de poster van Gedichtendag 2017 en zijn bundel Zing Zing (Prometheus) sleepte de HDC-prijs 2017 in de wacht.De jury (waarin ook de dochter van Herman De Coninck, Laura, zetelde) schreef over de bundel:

“Een gulle bundel die de zintuigen overrompelt. In gulzige klanken en passionele beelden roept de dichter een vervreemdende wereld op die ondanks haar sprookjesachtige karakter nooit ver van de lezer afstaat. Verhelsts liefdesgedichten zullen veel lezers door elkaar schudden en beroeren zoals de liefde zelf. Wie deze bundel ten volle wil genieten, doet er goed aan de imperatieven uit de titel ter harte te nemen – de welluidende gedichten lenen zich er uitstekend voor.”

Prijs voor het beste debuut ging naar Hannah van Binsbergen  met Kwaad gesternte (Atlas Contact), ook genomineerd voor de VSB Poëzieprijs 2017.

575f93ff9a38c3-88637725Hannah van Binsbergens debuutbundel Kwaad gesternte laat volgens het nominatieverslag  ‘alle ingrediënten zien voor een belangwekkend dichterschap. Deze poëzie is filosofisch, thematisch rijk en meerstemmig zonder een overkoepelend perspectief te verliezen. Twijfelend en trefzeker tegelijk gaat Van Binsbergen in haar poëzie de dialoog aan met de romantiek van Baudelaire en de bewogenheid van de latere Gorter. Daarbij geeft ze een stem aan een jonge generatie (taal)kunstenaars die in een wereld vol marktwerking een sterk gevoel van onmacht ervaart – interessant genoeg met een grote controle over de taal.’

Stem voor je favoriete gedicht! – 4

peter_verhelst

Peter Verhelst is de vierde in de rij van de 5 dichters die dingen naar de Herman De Coninckprijs 2017, de winnaar kennen we op 24 januari. 5 gedichten dingen naar een ereplaats op de Gedichtendagposter. Wat is jouw favoriet? Doe mee en maak kans op een boekencheque of een uitnodiging voor twee om de prijsuitreiking bij te wonen in de Arenbergschouwburg in A’werpen.

Stem en win!

Herman De Coninck-prijs 2015: verovert Peter Verhelst uw hart?

Voor het vergeten

Zolang we niet vergeten, gaat niets verloren.

Laten we dus vergeten, maar alleen
zoals we door te praten iets uiterst traag kunnen laten verdwijnen – daar,
zie je het, zie je het nog nauwelijks, tegen de zon in?

Zolang we niet vergeten dat iets van ons niets verloren mag gaan, eindelijk –

zoals er een zwijgen bestaat dat tegelijk een vorm is van zingen
dat een vorm is van dragen, een lichaam zo te dragen
dat het door ons heen, alsof het uiterst traag voorover valt, iets als glas
onder vel, broos glas, misschien is dat het lichaam
dat als een wijnglas zingend
zwijgend gedragen wil worden, dat wij het zo in de lucht heffen
dat het almaar lichter wordt – daar, zie je het, zie je het nog, nauwelijks,
tegen de zon in?

– brengen de kleuren waarin het breekt ons misschien naar huis terug.

Uit Peter Verhelst, Wij totale vlam, p.21, Prometheus (1)

(1) Herman De Coninck-prijs 2015: Verovert Peter Verhelst uw hart? – Boeken – Knack.be.

Herman De Coninckprijs 2015

1491656_753889164686477_5438467956649489379_nU kunt weer stemmen voor uw favoriete gedicht. Peter Verhelst, Leonard Nolens, Els Moors, Maud Vanhauwaert  en Geert Buelens zijn de vijf dichters die kans maken op de Herman de Coninckprijs 2015 voor de beste dichtbundel. Uit elk van de vijf genomineerde bundels maakt één gedicht kans op de Herman de Coninck Publieksprijs voor het mooiste gedicht. Het gedicht met de meeste stemmen komt op een mooie poster, vormgegeven door Gert Dooreman, die u op Gedichtendag, donderdag 29 januari, gratis in de deelnemende boekhandels aangeboden krijgt. Breng uw stem hier uit. Stemmen kan tot en met 23 januari 2015. U kunt ook de facebookpagina Herman De Coninckprijs een duim geven.

Het Poëziegeschenk Giro giro tondo, een obsessie van Ilja Leonard Pfeijffer kunt u cadeau krijgen van uw boekwinkel bij aankoop van ten minste € 12,50 aan poëzie tijdens de Poëzieweek (29-1-2015 t/m 4-2-2015).

 

Parsifal – NTGent *****

parsifal_webTijdens het Wagnerjaar knoopt het NTGent aan bij de traditie van de operahuizen om naar aloude traditie in de paastijd Parsifal op te voeren. Echter, de Parsifal van regisseurs Peter Verhelst en Wim Opbrouck – waarvan ik dankzij Knack Club de avant-première kon bijwonen – vormt het sluitstuk van een muziektheatertrilogie die NTGent gespreid over vier seizoenen presenteert: een onderzoeksproject naar de mogelijkheden van optimisme in de 21ste eeuw. Het eerste deel, Aida* (2010), was een liturgische geloofsverklaring aan de verbondenheid en een pleidooi voor optimisme, met als hoogtepunt een koorzang van acteurs, publiek en NTGent-personeel. Candide (2012) toonde de keerzijde van dat geloof: de kwetsbaarheid van elke band en een kritiek op de verwachtingen die op de jongere generaties worden geprojecteerd. Met de eigentijdse, radicaal bewerkte Parsifal zoeken de regisseurs aansluiting bij Wagners geloof in de rituele kracht van muziektheater zij het natuurlijk met een geheel andere inhoud. In dit stuk staat de kwetsbaarheid en het lijden van de mens centraal maar het wordt hier niet door een Wagneriaanse held met messiaanse of mythische krachten bezworen.

‘Samen met co-regisseur Wim Opbroeck en de muzikanten Christophe Homberger en Jan Czajkowski wil  Peter Verhelst niet alleen de muziek ontdoen van haar demagogisch bombast en terugbrengen tot een zuiver emotionele kracht, maar ook de filosofische essentie van het drama radicaal in vraag stellen: het verlangen naar de heroïsche, reddende messias-figuur.’

‘De regisseurs willen een kanttekening maken bij het verlangen naar telkens weer een voorganger, die met veel bombast wordt binnengehaald en die garant moet staan voor een optimistisch toekomstbeeld dat als een nieuwe waarheid – de graal – wordt omarmd. De personages in deze Parsifal worstelen met het DNA van zo’n waarheid: met het gevaar wanneer ze te absoluut wordt én met de ontnuchtering wanneer ze wordt doorprikt.’

‘Parsifal is een voorstelling over afscheid, de troost van het ritueel en het belang van het kleine en nietige persoonlijke engagement’

De kwetsbaarheid, het fragiele, de kleine solidariteit zoals die in de autobiografische stukken van de acteurs worden vertolkt, maken de toeschouwer tot ‘getuige, betrokkene, vertrouwelinge, ingewijde’. Alles wordt tot mensenmaat teruggebracht, de heroïsche Parsifal / Wagner wordt door de hele cast langzaam op de knieën gehaald en tenslotte voorzichtig omvergelegd.

scannen0001‘Onze blik wordt gevestigd op het illusoire van de verlossing; op het besef dat het om een illusie gaat, zoals een blind meisje dat zegt: ‘ik zie…’. Een erkenning van het-niet-weten dat achter elke illusie schuilgaat. Het maakt de illusie fragiel. Het aanvaarden van die kwetsbaarheid. Wellicht is dat het enige échte weten dat er is, als het leven van een vrouw dat uitdooft in dementie.’ [bron: programmaboekje]

Eind februari was op ZDF ‘Der Wagner-clan’ Eine Familiengeschichte te zien waarover Arno Frank in Der Spiegel schreef:  ‘Als die Karte [i.e.die speziell deutsche Tragödie] dann endlich ausgespielt wird, sticht sie auf eine so tödliche Weise, wie in deutschen Fernsehproduktionen nur sehr selten etwas berührt.’

Ook de Parsifal van het NTG bevat verwijzingen naar die tragedie maar verplaatst de focus van heldendom, zondebok en verlossing naar het ritueel van de troost – ‘het moment waarop we smelten en ons verzet opgeven’ (Cor Verhoeven). Parsifal is een veelzeggende, wondermooie, serene, broze, emotioneel beroerende productie: een absolute must see.

Meer informatie over deze productie vindt u hier.

%d bloggers liken dit: