Spa – Elvis Peeters***

Speels onderkoeld romandebuut.

1‘Speels onderkoeld romandebuut’ blokletterde De Morgen in december 1998 toen Elvis Peeters’ debuutroman Spa verscheen. “Er lopen in Vlaanderen niet veel veronachtzaamde schrijvers rond, maar Elvis Peeters is een van hen”,  schreef een jaar later een recensent in De Standaard. Onlangs werd Elvis Peeters genomineerd voor de shortlist van de Libris Literatuurprijs 2013 met zijn roman Dinsdag. De winnaar van de prijs wordt op 6 mei 2013 bekendgemaakt in Amsterdam en krijgt 50.000 euro.

Wat de DM-recensent in het gereblogde artikel over zijn debuutroman schrijft, sluit bijzonder goed aan bij mijn leeservaring van het werk. Het  117 bladzijden tellende absurde verhaal speelt zich af in een erg aantrekkelijk kader,Spa het kuuroord Spa met zijn station, zijn hotels, zijn Parc de Sept Heures en gaanderij, zijn beboste helling, zijn bron van tsaar Peter de Grote. Het is oktober en nog zonnig. Een man Hans en een vrouw Inge komen er ‘van nergens naar ergens’ aan en besluiten bij gebrek aan vrije hotelkamers, een kamer en bed te delen. Hans heeft  ‘een hond’ om het leven gebracht. Inges man is verongelukt in Spa, onder een trein, zo vertelt een oude man. Ze loopt regelmatig naar de brug over de spoorweg. Hans en Inge, de  meisjes, Anouk en Marie, op hun bromfietsen, de commentariërende wijsheden van  een oude man op een bank in het park, de onopgehelderde moord op een rechercheur, de sleutelbos met de sleutelhanger van bodemsaneringsbedrijf Soil Cleansing – wiens juridisch adviseur genoemd werd als verdachte in de moordzaak – in Inges op het perron achtergelaten tas en haar notitieboekje, vormen de ingrediënten van een minimalistisch verhaal dat meer suggereert dan dat het zegt. De non-communicatie tussen de personages doet erg Beckettiaans aan net als het wachten van Hans op Inge. Er is Inges glimlach die volgens de oude man iets prettigs mist; de eenzaamheid van beide hoofdpersonages; de liefde en het gemis; het nergens ergens zijn en vice versa. En er is de regen de laatste nacht van hun verblijf en de daaropvolgende ochtend. Het einde van een absurde, kille, vervreemdende situatie.

Elvis Peeters weet in Spa een surreële, verbaal afgemeten wereld op te roepen waarin werkelijkheid, fantasie en droom op mysterieuze wijze een intrigerende mix vormen.  k’ Heb Dinsdag alvast op de leestlijst staan. 

Promenade des hameaux (Trois-Ponts) 13.5 km

imm023_23ANaar aanleiding van 1 mei een paar dagjes in het ‘Pays des Sources’ doorgebracht. Heerlijk zonnig weer. Wat is de ‘Ardenne bleue’ toch prachtig. Via Limbourg (vieille ville historique) naar Spa met zijn thermen, Peter de Grotebron, casino, park en mondaine place Royale met de ‘Bains’ van weleer waar zich nu het moderne Radisson Sas hotel bevindt. Verder via Jalhay en Goé naar Stoumont en La Gleize. Een zeer mooie route met adembenemende panorama’s. Verder via Coo naar Trois-Ponts.De promenade des Hameaux is een wandeling die doorheen de omliggende gehuchten van Trois-Ponts loopt. imm005_5AOver de Pont des Soupires naar Basse-Bodeux, Haute-Bodeux, Brume, langs het meer van Coo en weer terug naar de place Communale in Trois-Ponts waar zich ook het VVV-kantoor bevindt. Fototoestel in de aanslag, picknick in de rugzak en stevige wandelschoenen want  het is een twee-hartjeswandeling. Een beetje moeilijker dan gemakkelijk dus. Zeer mooi gerestaureerd dorpje Basse – Bodeux, prachtige panorama’s 435m en 487m hoog, malse lenteweiden vol paarden- en koekoesbloemen, de meidoorn overal in bloei en een wandelweertje om u tegen te zeggen. Plots komt een zwarte BMW op de wandelweg aangestoven. Of ze wel goed zitten voor het Circuit des imm003_3APanoramas? Ja, maar niet met de wagen lieve mensen; van de trage wegen geen snelle maken, graag.Mijn hotelletje heeft twee Logis de Belgiquehaardjes, een garantie voor lekker tafelen. Het personeel is vriendelijk en attent want merkte tijdig op dat ik mijn wagenlichten had laten branden. Het is genesteld hoog op een helling en kijkt uit op de samenvloeiing van Amblève en Salm.Mijn retour gaat langs Banneux, Fraipont, Olne, Soumagne en Herve waar ik een lekkere pannenkoek met sirop d’Herve opsmikkel in het ‘Espace des Saveurs’. De E40 brengt me in een uurtje weer thuis. De werkstress heb ik snel achter me kunnen laten,  voldoende energie opgedaan om er maandag weer tegenaan te gaan.

%d bloggers liken dit: