Dwaaltocht doorheen Gent met prof. em. Jean-Paul Van Bendegem

Een filosofische stadswandeling doorheen Gent met niet minder dan prof.em. Jean-Paul Van Bendegem, dat lieten we ons geen tweemaal vragen.

We spraken af aan het Sint-Pietersstation en tram 1 bracht ons naar de halte Savaanstraat. Via een korte wandeling voorbij aan de Opera bereikten we dan de brasserie van de Handelsbeurs waar we samen (15 deelnemers) lunchten. Na de lunch zou prof. Van Bendegem ons daar komen ophalen. En zo geschiedde.

Op de Kouter werd ons bij wijze van inleiding duidelijk gemaakt welke invalshoek JPVB voor deze wandeling gekozen had:

Deze wandeling wil een filosofische dwaaltocht doorheen een concrete stad [zijn] maar meer nog een mentale verkennings- en ontdekkingsreis van een universum waar het gaat om het geheugen, natuur versus cultuur, het verzamelen en ordenen, het maken van kennis en het bewaren en herstellen van wat was. Het eindpunt is een verrassend nieuwe blik op een omgeving die men dacht te kennen.1

We leren monumenten lezen, oppervlaktestructuur van dieptelaag te onderscheiden. Er wordt verteld over de Wereldtentoonstelling van 1913 en welk monument aan die grootse gebeurtenis nog herinnert in het de Smet De Naeyerpark nabij het Sint-Pietersstation. Waarom juist het monument ‘Wijsheid, kracht en schoonheid’? Dat heeft te maken met de financiering van die Wereldtentoonstelling door de vrijmetselaars. De stad Gent is ook onlosmakelijk verbonden met het Lam Gods van de gebroeders Van Eyck. Het inspireerde de Amerikaanse kunstenares Jessica Diamond om ‘Mystic leaves’ te maken: het werk bestaat uit achttien bladeren uit brons, messing en gietijzer die voorkomen op het altaarstuk en verspreid zijn over de Kouter. Tussen de nerven van de bladen lees je de namen van de planten en de bloemen in het Middelnederlands, de taal van de gebroeders Van Eyck.

Soms ontstaan er ook stadslegendes in verband met monumenten als niemand het geheim van het monument weet te ontsluieren. Een voorbeeld is de haan op de luifel van Ons Huis op de Vrijdagmarkt. Een geschenk van Waalse arbeiders aan Gentse arbeiders voor hun hulp? Neen! De haan staat symbool voor de nieuwe dageraad, de nieuwe wereld waarin iedereen gelijkberechtigd zal zijn, een socialistische droom dus. En de drie cijfers 8 op de sokkel? ‘Acht ure wirke, acht ure sloape, acht ure vrij, da willen wij!’2

Met de centrale bibliotheek De Krook op de achtergrond, vernemen we dat deze verloren hoek van Gent een mooie invulling heeft gekregen. Over het ontwerp van de bibliotheek is JPVB minder enthousiast. Kunnen wij er de gelaagdheid, de stapeling van boeken in zien? Deze infrastructuur aan een bocht (‘krook’) in de Schelde omvat onder meer de nieuwe stadsbibliotheek, labo’s en kantoren van de Universiteit Gent en imec. Ze noemt zich de inspiratieplek voor kennis, cultuur en innovatie, een bibliotheek die klaar is voor de 21ste eeuw. De plek waar kennis gemaakt wordt dus en opgeslagen: een plek voor jonge, oude en belegen wetenschappen.3

Het gaat op deze plek over het verzamelen in een gebouw (museum, Wunderkammer, collecties: subjectieve en objectieve, compleetheid of juist de onmogelijkheid daarvan) en over het Citadelpark met het S.M.A.K en het Museum voor Schone Kunsten (MSK). Wat is de functie van een park in een stad? Hoe is de ‘plezante mikmak van het Citadelpark’4 ontstaan en waar haalden de ontwerpers hun inspiratie?

Langs de Reep trekken we vervolgens naar de Bisdomskaai en in de buurt van de Rijksmiddelbare school bevindt zich het standbeeld van koning Willem I van Oranje. Onder Hollands bewind krijgt Gent in 1816 een eigen universiteit. Als herinnering hieraan werd hier op de reep een standbeeld van koning Willem I, stichter van de universiteit, onthuld en bij de onafhankelijkheidsstrijd van België kiezen vele inwoners de zijde van het Nederlandse Huis van Oranje.5 Willem I heeft bijzondere aandacht voor het onderwijs. De universiteiten van Leuven, Leiden, Utrecht en Groningen worden opnieuw opgericht. In Gent en Luik komt er een nieuwe universiteit. Ook het lager- en middelbaar onderwijs worden verbeterd naar Willems wensen. Culturele en wetenschappelijke activiteiten kunnen zich verheugen in de steun van de vorst. Een kleine terzijde over de rangen (docent, hoofddocent, hoogleraar, gewoon hoogleraar en buitengewoon hoogleraar) die men vandaag op de universiteit kent en hoe universiteiten hun wortels hebben in kloostergemeenschappen was hier zeker op z’n plaats.

Langs het Maaseikplein, een kleine groene oase met een knipoog naar het Lam Gods, waar 1400 vierkante meter asfalt plaats ruimde voor een bloemrijke graszone en een fruitgaard. Hier groeien perelaars, appelaars, een vijgenboom, een kerselaar, een amandelboom en een moerbeiboom.  Ook soorten als lievevrouwbedstro, bosaardbeitjes en madonnalelies bloeien er kleurig en geurig. Al dit groen dat ook voorkomt op het Lam Gods, kreeg hier een plek bij het standbeeld van de gebroeders Van Eyck, die afkomstig waren van Maaseik.

We zijn nu aangekomen op het Sint-Baafsplein waar zich het NTG bevindt en ook de Lakenhalle en het Belfort. Hier heeft JPVB het over de romantische middeleeuwen en de gereconstrueerde stad die helemaal niet authentiek meer is. In dit verband werkt het verhaal van de ‘goedendag’ uit de Guldensporenslag op de Groeningekouter bijzonder verhelderend. De verwarring die ook over dit krijgstuig is ontstaan (een stok met een ketting waaraan een metalen bol met pinnen) moet op de rekening van Hendrik Conscience geplaatst worden en zijn roman De leeuw van Vlaanderen. Eigenlijk was de goedendag een stok met een metalen punt op het einde. Romantiek is hier dus heel waarschijnlijk de dader van de verwarring. Men leze er in professor Van Bendegems boek ‘Verdwaalde stad’ het stukje Een kleine encyclopedie van de restauratie en Er was eens een gebouw6 op na en je komt te weten waarom we over een aantal Gentse ‘gerestaureerde’ historische monumenten kunnen spreken van ‘nep’.

Het spreekt vanzelf dat in het bestek van dit korte blogbericht niet alles wat verteld werd aan bod komt. Wat we echter meekregen was inderdaad verrassend nieuw. Professor Van Bendegems erudiete kennis van het onderwerp weet hij te laten samengaan met veel zin voor humor, persoonlijke associaties en filosofische uitweidingen, die alles samen, zorgen voor een zeer boeiende rondleiding.

We sloten de goed gevulde dag af met een terrasje bij café-restaurant ’t Voske op het Sint-Baafsplein.

Noten:

  1. Van Bendegem, J.P. (2017) Verdwaalde stad. Filosoferen langs straten en pleinen. Antwerpen/Amsterdam: Houtekiet
  2. Van Bendegem, J.P. (2017) Verdwaalde stad. Filosoferen langs straten en pleinen. Antwerpen/Amsterdam: Houtekiet, p. 55
  3. Van Bendegem, J.P. (2017) Verdwaalde stad. Filosoferen langs straten en pleinen. Antwerpen/Amsterdam: Houtekiet, p. 158
  4. Van Bendegem, J.P. (2017) Verdwaalde stad. Filosoferen langs straten en pleinen. Antwerpen/Amsterdam: Houtekiet, p. 73
  5. https://visit.gent.be/nl/zien-doen/bezienswaardigheden?
  6. Van Bendegem, J.P. (2017) Verdwaalde stad. Filosoferen langs straten en pleinen. Antwerpen/Amsterdam: Houtekiet, p. 208,209,210

Beste spirituele boek van het jaar 2017 – Rusteloosheid – Ignaas Devisch

Dat zat er echt aan te komen. Jacobine op Zondag  – een wekelijks levensbeschouwelijke praatprogramma bij KRO-NCRV – kende Ignaas Devisch’ boek Rusteloosheid de prijs van het Beste Spirituele Boek van het Jaar 2017 toe. Na zijn lezing voor de Vlaamse Academici Mechelen vorig jaar schreef ik daar een logje over. Ik nam me na de lezing voor het boek te lezen. Dat is ondertussen gebeurd en ik kan elke toekomstige lezer verzekeren dat er een sterke stimulans uitgaat van wat Ignaas Devisch schrijft.

Er zou ook al een Engelse vertaling van het boek in de pipeline zitten. Dat moet niet verwonderen want Devisch stapt moeiteloos van zijn Vlaamse roots nl. die van een intelligente bedrijvige West-Vlaamse grootmoeder die tien kinderen grootbracht op een bescheiden Vlaamse boerderij, over naar de eenentwintigste – eeuwse hectische bedrijvigheid van de hedendaagse vrouw die (betaalde) arbeid combineert met een gezin en een carrière om te besluiten dat beiden niet vergelijkbaar zijn en dat die zogenaamd ‘langzame’ tijd  ophemelen of het telkens weer voor verlangzaming pleiten hoegenaamd geen steek houdt. Want ‘om iets te bereiken is een vorm van mateloosheid nodig; dat geldt evengoed voor mijn grootmoeder die tien kinderen grootbracht als voor een uitvinder die het ene project na het andere ontwerpt.’

En om zijn hele betoog nog maar eens bondig samen te vatten: dynamisch leven en rusteloosheid kunnen leiden tot mateloosheid en mateloosheid kan leiden tot voldoening, erkenning en zelfwaarde. Het woordje ‘kan’ is hier van belang want rusteloosheid is iets helemaal anders dan onrust  en het is zeker geen maatschappelijke plicht of norm. Soms kunnen externe factoren (vb. ziekte) tot verlangzaming nopen. Het gaat er in wezen om een zinvol leven uit te bouwen, kleine of grote zinvolle projecten op te zetten met de ons beschikbare tijd en middelen.Het is pas wanneer de zinvolheid van ons handelen zoek is dat de klachten de overhand krijgen en we onze drive in wat we doen verliezen.

Angela Merkel: “Verder werken aan versterking van Europa”- Eredoctor KU Leuven – UGent

foto: VRT

De Duitse bondskanselier Angela Merkel doet een oproep om de Europese eenheid te versterken. Dat heeft ze gezegd na het in ontvangst nemen in Brussel van een gezamenlijk eredoctoraat van de KU Leuven de UGent. De twee universiteiten doen dat voor het eerst samen omdat ze in Merkel de figuur zien die Europa samenhoudt.

Merkel begon haar dankwoord met te wijzen op de goede banden tussen Duitsland en België. Maar het grootste deel  van haar toespraak ging over de de toekomst van Europa en de uitdagingen waar we voor staan.

Ze herinnerde eraan dat veel van de realisaties die vandaag heel normaal lijken – zoals het verdwijnen van de binnengrenzen en de eenheidsmunt – er niet zouden gekomen zijn zonder Europese Unie. We moeten deze verwezenlijkingen niet alleen bewaren, maar verder ontwikkelen, zei Merkel.

Uitdagingen

De bondskanselier merkte op dat Europa momenteel bevangen is door een grote twijfel, onder meer door de brexit, en dat het daarom nodig is om Europa dichter bij de mensen te brengen.

De Europese Unie viert binnenkort haar 60e verjaardag en in het kader daarvan moeten we nadenken waar we met de unie heen willen.Merkel zelf deed vijf voorstellen over waar het volgens haar heen moet:

We moeten ophouden met “Brussel” de schuld te geven voor alle moeilijkheden die we nationaal ondervinden.
We moeten ons concentreren op zaken die het best Europees opgelost kunnen worden en meer de regionale tradities bewaren.
We moeten leren om Europees sneller beslissingen te nemen.
De beslissingen die we nemen moeten we dan ook uitvoeren.
We moeten beter uitleggen aan de mensen wat we bereikt hebben dankzij de Europese Unie.
De Europese lidstaten moeten ook beter leren compromissen te sluiten. Merkel denkt daarbij aan drie belangrijke dossiers:

Europa moet leren omgaan met de migratie. Er moeten legale manieren komen om naar Europa te komen, illegale migranten moeten teruggestuurd worden en de anderen moeten we integreren.
De strijd tegen het internationale terrorisme.
De binnen- en buitenlandse veiligheid van onze landen.
Merkel besloot met een oproep aan de studenten dat het binnenkort aan hen is om deze ideeën met een kritische geest verder te zetten. “Europa is niet alleen politiek, het is ook een uitwisseling van ideeën en mensen”, aldus Merkel.

Bron: “Verder werken aan versterking van Europa”

%d bloggers liken dit: