Fiction

Graffiti op muur voetballokaal

 

“Goede literatuur bezit het vermogen om met andermans ogen te laten zien.” – Gerrit Komrij

Fiction is like a spider’s web, attached ever so slightly perhaps, but still attached to life at all four corners. Often the attachment is scarcely perceptible.” – Viginia Woolf

“From the cave to the skyscraper, from the club to weapons of mass destruction, from the tautological life of the tribe to the era of globalization, the fictions of literature have multiplied human experiences, preventing us from succumbing to lethargy, self-absorption, resignation. Nothing has sown so much disquiet, so disturbed our imagination and our desires as the life of lies we add, thanks to literature, to the one we have, so we can be protagonists in the great adventures, the great passions real life will never give us. The lies of literature become truths through us, the readers transformed, infected with longings and, through the fault of fiction, permanently questioning a mediocre reality. Sorcery, when literature offers us the hope of having what we do not have, being what we are not, acceding to that impossible existence where like pagan gods we feel mortal and eternal at the same time, that introduces into our spirits non-conformity and rebellion, which are behind all the heroic deeds that have contributed to the reduction of violence in human relationships. Reducing violence, not ending it. Because ours will always be, fortunately, an unfinished story. That is why we have to continue dreaming, reading, and writing, the most effective way we have found to alleviate our mortal condition, to defeat the corrosion of time, and to transform the impossible into possibility.” ― Mario Vargas Llosa

Een leesautbiografie maken van een halve eeuw lezen, lijkt me quasi onmogelijk; ik zou lijsten moeten gaan opdiepen die al lang ergens vergeeld in opbergdozen zijn beland. Zelfs wat in mijn huidige bibliotheek is beland is daar geen goede weergave van en vaak is de openbare bibliotheek nog steeds een democratisch toevluchtsoord voor wat ik niet graag koop maar wel wil lezen. In die halve eeuw hebben zich natuurlijk wel tendenzen en voorkeuren afgetekend. Zo merk ik bijvoorbeeld dat ik van de meest gelezen boeken ter wereld er na de Bijbel, slechts twee op mijn geheugenlijst terugvind met name The Alchemist en The Da Vinci Code. Populariteit van een schrijver of een boek is dus zelden mijn criterium geweest. Wat dan wel? Vaak is het een interview afgenomen van de auteur, een recensie,  of het onderwerp dat me in die bepaalde fase van mijn leven als bijzonder herkenbaar overkwam omdat het een auteur van mijn generatie betrof;  vaak ook omdat ik een filosofisch, politiek-sociaal, psychologisch, historisch of literair domein wou leren kennen dat me tot op heden onbekend was gebleven en dat liefst via de roman leerde kennen omdat het daar vaak gaat over menselijke interactie, over relatie. Nieuwsgierigheid dus maar ook het verlangen om niet fysiek te hoeven reizen doorheen de wereld om die wereld met al je zintuigen in je op te kunnen nemen. Lezen is je geest constant verruimen en mild worden tegenover onze ‘condition humaine’ met alle vragen die wij mensen ons daarbij stellen en gesteld hebben.