‘Daar moet je vandaag voor zorgen. Voor sterfelijkheid.’ – Herman De Coninck

Toen ik in juli 2008 op deze plek stond, de Rua Marquês Sá da Bandeira, in Lissabon, de laan langs de tuinen en de gebouwen van het Gulbenkian Museum, werd het me even zwaar te moede. Ik was en ben nog steeds een bewonderaarster van zijn poëzie, kreeg zijn bundels bij gelegenheid ook als geschenk.

En plots, plots sloeg de ironie van het lot toe, nadat hij ooit grimlachend dit schreef:

Wraak

Ik sta geregistreerd. Geboorte, plaats, tijd.
Ik sta voor zowat één kilo papier:
geboorteakte, militie, verhuizen van daar naar hier,
politieke sympathieën, vakbondsaangelegenheden.

Daarom ben ik op zoek naar een plek op de grens van drie naties.
Daar wil ik dan sterven.
Want ik wil met mijn dood op z’n minst het plezier bederven
van een stuk of twintig administraties.

Herman De Coninck

Maar dit zijn een paar van mijn favorieten:

Poëzie

Een schilderij heeft een lijst nodig,
zoals geluk doodsangst.

Wind bladert in de tuin
en ineens slaat een bladzij
zich om. Zoals ik door je haren ga,
en zo anders als ze dan liggen.

Eindelijk is alles hetzelfde.
Kijk eens, zegt geluk, en toont ons het nu.
Het beeft een beetje in zijn handen.

De plek

Je moet niet alleen om de plek te bereiken,
thuis opstappen, maar ook uit manieren van kijken,
Er is niets te zien, en dat moet je zien
om alles bij het zeer oude te laten.

Er is hier. Er is de tijd
om overmorgen iets te hebben achtergelaten.
Daar moet je vandaag voor zorgen.
Voor sterfelijkheid.

Herman De Coninck

Over Herman De Coninck: www.hermandeconinck.be

Voor het te laat was: beklijvende films van Basir Mahmoud en Eric Baudelaire

Sociaal Huis – Mechelen
Loods Sociaal Huis
Pallavi Paul en Cynthia’s dromen
Filippa César & Louis Henderson en de vuurtorens als bakens in het donker
Adelita Husni-Bey en haar pedagogisch model ‘Agency’, 2014
De ‘coolies’ van Basir Mahmoud in ‘Moments of Arrival and Return’, 2016
Hof van Savoye – Gerechtshof
Lawrence Habu Amdan en Wissams manifest voor het islamitisch concept Taqiyya
Eric Baudelaires film ‘Also Known as Jihadi’, 2017 (99′)

Contour 8 – Polyphonic Worlds: Justice as Medium – Mechelen****

Huis De Clippel – The Leftovers, 2017 by Otobong Nkanga – CC Mechelen – Code Names, 2001 – ongoing by Trevor Paglan – Tibetgebed – Can you brighten up yourselves?, 2017 by Karrabing Film Collective – Glistening Troubles, 2017 by Suzanne M. Winterling

Mechelen, donderdag, 18 mei – Contour 8,  het tweejaarlijkse kunstenfestival, via een gegidste rondleiding van Vormingplus bezocht met een groepje kennissen en oud-collega’s. Deze uit-middag was mooi te combineren met een heen-en-weerfietstocht langs de Vaartdijk naar Mechelen, 23 km.  Mechelen, de stad die ik pleeg te kennen als mijn jaszak, heeft de laatste jaren een ware metamorfose ondergaan. Mede door de Mechelaars zelf, werd hun burgemeester onlangs tot de beste ter wereld verkozen. Dat Mechelen, als multiculturele stad,  al jaren de kaart trekt van de inclusieve samenleving hoeft niet te verbazen. Die evolutie diende zich al vroeg in de onderwijswerkelijkheid van deze stad als de enige toekomstgerichte mogelijkheid aan. Mechelen is ook fietsstad: een prachtige, verkeersluwe, historische binnenstad. De Grote Markt en de andere pleinen leven: ontelbare terrasjes, wandelpaden langs de Dijle, talrijke school- en hogeschoolomgevingen, het stadtheater ‘t Arsenaal/Lazarus in de groene Kruidtuin, de omgeving van de oude brouwerij Lamot, de Vismarkt, het mooie Hof van Savoye, het Klein Begijnhof …

Bij het CC Mechelen aan de Minderbroedersgang was het druk. Basisschoolklasjes op schooluitstap. Alle in fluohesje en hun fietsen netjes gestald. Ze zaten op de banken te picknicken, klaar om even later weer even netjes twee-aan-twee hun bezoek aan de stad aan te vatten. Als een lange leuke glimworm bij klaarlichte dag slingerde de rij zich door de straten.

Op dezelfde plek vingen ook wij de Contour 8 – rondleiding aan. Eerst naar het barokhuis De Clippel aan de Korenmarkt, vervolgens naar het renaissancegebouw In den Grooten Zalm aan de Zoutwerf en het Schepenhuis in het hart van de stad. De Garage, Onder de Toren, eigenlijk het startpunt van Contour 8, werd onze laatste halte. Het Hof van Savoye (gerechtshof) en de Loods Sociaal Huis (Battelsesteenweg) deden we niet aan. Voor beide plekken diende een langere tijd uitgetrokken te worden. We kregen echter wel een ticket dat ons toeliet om er op individuele basis (tot en met 21/5/2017 18u) een kijkje te gaan nemen.

Omdat we graag wat napraatten, zakten we nadien af naar één van de vele cafeetjes aan de Grote Markt.

De gids verdiende alle lof vanwege haar deskundige duidelijkheid. Contour Biennale 8 toont hedendaagse kunst tegen de achtergrond van het 400 jaar oude verleden van de Grote Raad. Dit Mechelse gerechtshof (Schepenhuis) was het juridische centrum van Europa. De kunstwerken belichten het thema rechtvaardigheid elk vanuit een eigen invalshoek. Film, video, installaties en performance dompelen je onder in de wereld van recht, rechtspraak en rechtvaardigheid.  Dat de Vlaamse polyfonie of meerstemmigheid de metafoor werd van de biënnale is mede te danken aan het 15de -16de-eeuwse Koorboek van Margaretha van Oostenrijk uit het Petrus Alamire atelier waarvan in het Schepenhuis een facsimile of replica te zien is.

Curator Natasha Ginwala besluit in haar introductie tot de bezoekersgids:

It has been said, time and again: “The arc of the universe is long, but it bends towards justice … ” Een mooie en hoopgevende gedachte waarmee we dit bezoek afrondden.

Meer info over het stadsfestival: www.oprechtmechelen.be