Update | WATOU 15 | Kunstenfestival Watou 4/07/2015 – 30/08/2015

TINKEBELL. - Save the snails, 2012 - Watou 2013 - foto: frie peeters

                                                                                                                                                                              TINKEBELL. – Save the snails, 2012 – Watou 2013 – foto: frie peeters

Terwijl Watou 2013 in het teken stond van DE LIEFDE DIE WE NIET BEGRIJPEN en de bovenstaande slakjes van TINKEBELL. (Nederland) er ons attent op maakten dat we de slakjes tot kleine persoonlijkheden kunnen omtoveren door ze bijvoorbeeld met individuele lichtgewicht kraaltjes te versieren, was het dit beeld dat me te binnen schoot toen het thema van WATOU 2015 werd aangekondigd. Ik pikte de woorden ‘traagheid toelaten’ op in deze hectische multimediale tijden. Verder staat dit diertje garant voor tal van alledaagse uitdrukkingen als daar zijn: op iedere slak zout leggen; zo ver als een slak; zo snel  als een slak op een teerton; een slak op de goede weg, wint het van een haas op de verkeerde; een slak komt er net zo goed als een kikvors. Nieuwsgierig dus naar wat Watou ons dit jaar in deze ‘trage zomerse tussentijd’ aan poëzie en kunst te bieden heeft. Ik probeer alvast op een publiek-luw ogenblik Watou aan te doen. Ervaring leert dat zowel poëzie als kunst tijd nodig heeft om door te dringen.

‘IN DE LUWTE VAN DE TUSSENTIJD Kunstenfestival Watou viert haar 35ste verjaardag en daarom trakteren we onze bezoekers graag op een portie tijd. Met de ondertitel ‘in de luwte van de tussentijd’ als rode draad wordt Kunstenfestival Watou meer dan ooit een traag, maar boeiend belevingsfestival.Het is niet vanzelfsprekend om in onze flitsende multimediale wereld traagheid toe te laten. De wereld ademt slordig en haastig verder, we drammen en denderen maar door: drukdrukdruk. Geen tijd voor tussentijd.Samen met kunstenaars, dichters, schrijvers en u en andere doordenkers willen we deze zomer in Watou even stil staan. We willen aandacht schenken aan aandacht voor de juiste dingen. We omarmen de schoonheid van het alledaagse. We koesteren en vermenigvuldigen de momenten van verwondering. We nemen tijd voor weemoed en herinnering. Goede schrijvers en kunstenaars hebben de gave om de alledaagse kleine dingen en voorbijgaande momenten anders te benaderen: zij zien meer, kijken anders. Hun werk vertelt er over. Maak dus even tijd om los te laten, om samen met hen aangenaam te verpozen, met aandacht voor de kabbelende alledaagse tussentijd.’ [bron:Thema | WATOU 15 | Kunstenfestival Watou.]

In de pers:

Michiel Leen: Watou 2015: Poëzie in de luwte met Remco Campert en Herman van Veen, Knack, 2 juli 2015

Focus-WVT: http://www.focus-wtv.be/video/onthaasting-het-codewoord-op-kunstenfestival-watou

Kylemore Abbey & Victorian Walled Garden – Connemara National Park – Galway – Recreational walking route | RouteYou

Kylemore Abbey & Victorian Walled Garden – Connemara National Park – Galway – Recreational walking route | RouteYou.

Waar Kylemore zijn naam vandaan haalde leest u op de website van de Benedictijner monialen : Oak trees were among the group of trees which dominated the Irish landscape over 10,00 years ago, and the name “Kylemore” originates from the Irish words “Coill Mor” meaning Big Wood, a reference to the hanging wood on the north side of the lake at Kylemore.’ Welke link er bestaat tussen Ieper en Kylemore vindt u daar eveneens. Hun Benedictijner  missieverklaring indachtig [succisa virescit – “having been cut down, it grows again with new strength.”] bouwden ze het vervallen landgoed opnieuw uit tot een mooie, educatieve, gastvrije, toeristische site die ook een belangrijke werkgever is in de streek.

Mistaken – Evenbeeld – Neil Jordan*****

1001004011225440De roman Mistaken (2011) van de Ierse Neil Jordan, naar het Nederlands vertaald als Evenbeeld (2011) door Joop van Helmond voor uitgeverij Anthos, voert je binnen in een mythisch, mysterieuze, Ierse wereld die hoofdzakelijk gesitueerd is in Dublin. Meer bepaald het Dublin van de vijftiger jaren van vorige eeuw tot heden. Ook het Londen van de zeventiger jaren, het hedendaagse goed bewaarde Europese laat-negentiende-eeuwse Manhattan en het Berlijn van net voor en na ‘die Wende’ vormen het decor van de belevenissen van de hoofdfiguur Kevin Thunder.

De verteller is (Kevin Thunder), een in Berlijn wonende en werkende ontwerper van computergames. Hij is naar zijn geboortestad Dublin teruggekeerd voor de begrafenis van de schrijver Gerald Spain, een man die bij leven en welzijn griezelig sterk op Thunder leek.

Wanneer de kist van Gerald het graf in gaat, staat Kevin toevallig naast Geralds dochter Emily en haar hond Toby. ‘De hond voelde iets, zoals honden dat kunnen, draaide zich om en likte mijn linkerhand.’

Gerald leefde jarenlang, tot aan zijn dood, in onmin met zijn dochter. Emily voelt zich op een vreemde manier vertrouwd met Kevin en spreekt hem onbewust aan met ‘Gerald’. Na de begrafenis spreken ze af elkaar op een later tijdstip opnieuw te ontmoeten. Met stukjes en beetjes zal Kevin haar vertellen over zijn bizarre relatie met haar vader, zijn evenbeeld Gerald Spain.

De jonge Kevin Thunder groeit eind jaren zestig op in een groot troosteloos huis aan Fairview Park in Marino Crescent, een wijk waar de lower middle-class van Dublin samenhokt. Het huis naast het zijne – nummer 15 – was het geboortehuis van Bram Stoker, de schepper van Dracula. Kevins vader is bookmaker en zijn moeder verhuurt kamers op de bovenste verdieping om de financiële putten te dempen die haar man maakt.

Wanneer Kevin op een dag goedgemutst op de bus stapt, krijgt hij van de buschauffeur een fikse oorvijg en wordt hij ervan beschuldigd de vorige keer niet betaald te hebben. Een paar dagen later wordt hij door een verkoper Woolworths uit gejaagd. ‘Als je hier nog een keer terugkomt, bekakte kleine dief, bel ik de politie.’

Kevin snapt er niets van, tot hij erachter komt dat er een jongen in Dublin woont, Gerald Spain, die zijn perfecte dubbelganger is. Spain is het zoontje van een advocaat, gaat naar een chique school en woont in een statig herenhuis aan Palmerston Park. ‘Mijn park was een spookpark en had gemeentelijke tulpenbedden en het zijne had slangenbomen en een piano waarop Chopin werd gespeeld.’

Thunder en Spain reageren eerst onwennig op hun dubbelgangerschap, tot ze er de voordelen van beginnen in te zien. De jaren erna zullen ze elkaars liefjes afsnoepen en elkaars afkomst en klasse gebruiken en misbruiken. Tot het aannemen van elkaars identiteit gevolgen krijgt die ze niet wilden en konden voorzien.1

Mistaken comes complete with a plot as precise and as crafted as that of the finest thriller, filtered through an insistent narrative voice that holds the stricken reader as if at gunpoint. For all the revelation and atmosphere, all the yearning and the anger, it is the writing, the linguistic artistry that ultimately leaves one gasping. Be warned: this is a great international novel, a great Irish novel and, most of all, a great Dublin novel that thoughtfully heeds Joyce and then breaks free the way a child eventually shrugs off even the most loving and beloved of parents. […] … this is Jordan’s moment; he alone has pushed narrative and has broken free of everyone. Irish fiction needed a cohesively great novel, pulsing with darkness, intelligence and revelation. Here it is.2

  1. Knack, Stevens, Jan,  Evenbeeld – Neil Jordan, 31 augustus 2011
  2. The Irish Times, Battersby, Eileen, Neil Jordan, great Irish novelist, 24 december 2010