Bron | Laurence Vielle | Dichter des Vaderlands

Bron

Ochtend over Brussel
ik wandel tegen de stroom van alle arbeiders in
die uit de trein stappen
golf van gehaaste lichamen die de stad instromen
ik vertrek tegen de stroom van de bronnen van de Schelde in
ah wat een reis
de trein naar Bergen nemen
en dan de auto met Maarten Inghels
de Antwerpse dichter die tien dagen lang zal wandelen
van de bron naar zijn stad
we steken de grens over
ik vertrek tegen de stroom van de bronnen van de Schelde in
die zich van grenzen niets aantrekt
al honderd jaar waakt hij over
het gebeente van Verhaeren
Rimbaud de wandelaar is er ook voorbijgelopen
Hugo de grensspringer en zovele anderen
ah wat een reis de bron van de Schelde
stipje Gouy waar het water opborrelt
welke moederlijf voedt je?
Morgen geloof ik loop ik
naar de bronnen van mezelf
ik weet nog niet
in welke trein ik stap
op welk perron ik instap
overmorgen nog eens tegen de stroom in
loop ik naar de bron van het leven
van de vreugde van de tijd van de liefde
naar de bronnen van Europa ook
om Émile de Europese dichter te eren
het Europa van de wandelaars
van de trekkers van de herbronners
open voor wie van elders komt
Europa dat zijn korte adem voedt
aan de adem van de nieuwkomers
het sociale en insluitende Europa
dat op de kleinen steunt
Europa waar platteland
en valleien weer worden bevolkt
eens in het jaar wandelen we met ons allen
op zoek naar een bron
Europa ontwaakt vol gaten
ah wat zou ik graag naar die bron daar gaan
bron bron een druppel wijdt je in
bron van de donkere bodem maak onze talen weer nieuw
verfris voeten kelen
bevloei woorden overspoel lichamen
leg de weg voor ons open

*

Laurence Vielle, Dichter des Vaderlands
Vertaald door het Vertalerscollectief van Passa Porta (2016)

Bron: Poète National(er) Dichter des Vaderlands

 

De Belgische Monarchie | 21 juli 2016

Cisne 8 jaar – Kessel-Lo (B) / http://www.monarchie.be /

Ons koninkrijkje viert vandaag zijn nationale feestdag dat betekent natuurlijk voor iedereen een vrije dag, het Te Deum wordt gezongen in diverse kerken en de leden van de koninklijke familie wonen die plechtige dankvierigen bij in Brussel, Arlon en Hasselt waarna het militair defilé en het feest in het Warandepark. En gisteren was er dan al de koninklijke toespraak, het Bal National in de volkse Marollenwijk en het Preludiumconcert in Bozar. Maar er zit een vuiltje aan de lucht meent het team van Terzake, een deel van de leden van de koninklijke familie zal op het defilé niet aanwezig zijn en dat legt volgens kenners een diepe kloof in de familie bloot. Het komt inderdaad in de beste families voor maar het staat wel een beetje haaks op de inhoud van de koninklijke toepsraak dit jaar. In het verleden placht ik wel eens Brigitte Balfoorts website te bezoeken en haar blog te lezen maar het laatste artikel dat daar verscheen over de koninklijke familie ging over prins Amedeo’s verloofde Elisabetta ‘Lili’ Rosboch von Wolkenstein. Vandaag heeft Balfoort het blijkbaar hoofdzakelijk druk met etiquetterie, bestemd voor dames en heren ‘zonder kroontje’. Marlène de Wouters achterna? Nu, de regels van het spel kennen, hoffelijkheid en omgangsvormen, altijd mooi meegenomen als het maar niet al te stijfjes wordt. Waar zijn de internaatdagen dat we als meisjes met een paar boeken op het hoofd kaarsrecht de trappen moesten leren oplopen. Met dat kaarsrecht heeft Premier Theresa May het een beetje moeilijk stelde ik onlangs vast. Maar goed, alle etiquettegekheid op een stokje, bezocht je al eens de website van onze monarchie? Daar leidt de laatste link je naar een leuke kinderpagina die op eenvoudige wijze de geschiedenis en het functioneren van ons koninklijk huis uit de doeken doet. Kinderen kunnen hun tekeningen over de koninklijke familie opsturen en die worden dan misschien op een flickr – link van de website gepubliceerd. Mooi. Toch?

Prettige nationale feestdag. Joyeuse fête nationale. Glücklicher Nationalfeiertag.

Identiteit, diversiteit en mededogen | Kunstenfestival Watou 2016

 

Requiem voor Watou kopte  De Tijd, Geen mededogen voor Watou lezen we in nrc.nl, Alleen maar verliezers in dit verhaal meent Het Laatste Nieuws,  Afscheid in schoonheid  weet Knack. Echter, deze week dook in de pers plots een ander bericht op namelijk Kunstenfestival Watou naar Raad van State na verlies erkenning. Hoop voor Watou dus want bij de beoordeling van het dossier liep een en ander fout. Donderdag 14 juli, trok ik naar Watou, het kleine kunstdorpje aan de Schreve. Daar was het op een doordeweekse dag om 11 u. al behoorlijk druk. Het weer zat mee, zonnig met een lichte bries, fijn wandelweer om de kunstroute langs 11 locaties te lopen, poëzie te proeven, de kunstwerken op me te laten inwerken en ook wat foto’s te maken. De laatste editie van Watou: de mooiste ooit  las ik in De Morgen en ik was uiteraard benieuwd of ze het bij het rechte eind hadden. Maar om het met Fred Eerdekens , Belgisch beeldend kunstenaar, te zeggen: I hate words, 2005. Omwille van de frustratie die ontstaat  als je niet de geschikte woorden vindt om de realiteit van het verhaal achter de mens weer te geven. Als we met taal de wereld konden doorgronden dan zouden beide elkaar perfect spiegelen. Niet zo. Ik laat het woord dus aan mijn imperfecte foto’s op de onderstaande wandellink (een klik op de foto’s vergroot de weergave) en bij dit inleidende stukje. Ze proberen een beeld op te hangen van mijn verwondering.

Toen ik die avond het nieuws over Nice  vernam in het late journaal, dacht ik aan Cleon Petersons  Masters of Death, 2016.  Hij pint zijn strijdende figuren vast middenin een brutale daad. Door de overkill aan geweld in de media treedt gewenning op, er ontstaat een afstand tussen ons en de gebeurtenissen die resulteert in een gebrek aan mededogen dat groeit omdat veel mensen zich in onze maatschappij outsider voelen. Volgens hem kan kunst in dit verband een belangrijke verbindende rol spelen. De Poezienema-documentaire op het festival toont precies hoe een multiculturele tienergroep poetry slammers We are poets uit Leeds zich via hun teksten een plek in de wereld veroveren en blijk geven van een bijzondere maatschappelijke betrokkenheid.

Bron: Recreatieve wandelroute: Kunstroute – Kunstenfestival Watou 2016