Victoriaanse dubbele moraal in de familie van Lewis Caroll ?

Dat Oxford de 150ste verjaardag van de publicatie van Lewis Caroll’s Alice in Wonderland niet onopgemerkt zou laten voorbijgaan lag in de lijn van de  verwachtingen. Dat merkte ik toen ik zowat een maand geleden op doorreis was in Oxford en er in Broadstreet de bovenstaande foto maakte van  het uitstalraam van de Oxford Bookshop.  Ook Ronny De Schepper weidt er op zijn Writers’ blog vandaag een bijdrage aan. Over Lewis Caroll (pseudoniem voor de Oxford wiskundige Charles Lutwidge Dodgson) ontstond een welles nietes ‘Caroll mythe’ die onderzoek doet naar de verdwenen dagboeknotities van Dodgson, wellicht door zijn familie – an unknown hand – eruit gehaald na zijn dood om zijn toen reeds gevestigde reputatie te bewaren. Het victoriaanse oog keek anders naar kinderen als het hedendaagse, argumenteren sommige onderzoekers. Andere menen bewijs te vinden voor Dodgsons pedofiele neigingen in de breuk met de familie Liddell. Harde feiten bleven tot op heden onvindbaar. De controverse tussen de onderzoekers lost de vraag waarom er zoveel foto’s en notities toen al vernietigd werden niet op. De victoriaanse levenshouding is wellicht toch meer verantwoordelijk geweest dan wordt vermoed: conservatisme, zelfvoldaanheid, strenge fatsoensnormen, nuchterheid en humorloosheid. De gegoede burger gaf de toon aan; vroomheid en ingetogenheid waren de deugden die een ieder moest beoefenen; uitingen van seksualiteit en erotiek waren in het openbare leven taboe. Typerend is ook dat het verschijnsel van de zogenaamde dubbele moraal op seksueel gebied (volstrekt verschillende normen voor man en vrouw) hoogtij vierde. 

Update | WATOU 15 | Kunstenfestival Watou 4/07/2015 – 30/08/2015

TINKEBELL. - Save the snails, 2012 - Watou 2013 - foto: frie peeters

                                                                                                                                                                              TINKEBELL. – Save the snails, 2012 – Watou 2013 – foto: frie peeters

Terwijl Watou 2013 in het teken stond van DE LIEFDE DIE WE NIET BEGRIJPEN en de bovenstaande slakjes van TINKEBELL. (Nederland) er ons attent op maakten dat we de slakjes tot kleine persoonlijkheden kunnen omtoveren door ze bijvoorbeeld met individuele lichtgewicht kraaltjes te versieren, was het dit beeld dat me te binnen schoot toen het thema van WATOU 2015 werd aangekondigd. Ik pikte de woorden ‘traagheid toelaten’ op in deze hectische multimediale tijden. Verder staat dit diertje garant voor tal van alledaagse uitdrukkingen als daar zijn: op iedere slak zout leggen; zo ver als een slak; zo snel  als een slak op een teerton; een slak op de goede weg, wint het van een haas op de verkeerde; een slak komt er net zo goed als een kikvors. Nieuwsgierig dus naar wat Watou ons dit jaar in deze ‘trage zomerse tussentijd’ aan poëzie en kunst te bieden heeft. Ik probeer alvast op een publiek-luw ogenblik Watou aan te doen. Ervaring leert dat zowel poëzie als kunst tijd nodig heeft om door te dringen.

‘IN DE LUWTE VAN DE TUSSENTIJD Kunstenfestival Watou viert haar 35ste verjaardag en daarom trakteren we onze bezoekers graag op een portie tijd. Met de ondertitel ‘in de luwte van de tussentijd’ als rode draad wordt Kunstenfestival Watou meer dan ooit een traag, maar boeiend belevingsfestival.Het is niet vanzelfsprekend om in onze flitsende multimediale wereld traagheid toe te laten. De wereld ademt slordig en haastig verder, we drammen en denderen maar door: drukdrukdruk. Geen tijd voor tussentijd.Samen met kunstenaars, dichters, schrijvers en u en andere doordenkers willen we deze zomer in Watou even stil staan. We willen aandacht schenken aan aandacht voor de juiste dingen. We omarmen de schoonheid van het alledaagse. We koesteren en vermenigvuldigen de momenten van verwondering. We nemen tijd voor weemoed en herinnering. Goede schrijvers en kunstenaars hebben de gave om de alledaagse kleine dingen en voorbijgaande momenten anders te benaderen: zij zien meer, kijken anders. Hun werk vertelt er over. Maak dus even tijd om los te laten, om samen met hen aangenaam te verpozen, met aandacht voor de kabbelende alledaagse tussentijd.’ [bron:Thema | WATOU 15 | Kunstenfestival Watou.]

In de pers:

Michiel Leen: Watou 2015: Poëzie in de luwte met Remco Campert en Herman van Veen, Knack, 2 juli 2015

Focus-WVT: http://www.focus-wtv.be/video/onthaasting-het-codewoord-op-kunstenfestival-watou

Kylemore Abbey & Victorian Walled Garden – Connemara National Park – Galway – Recreational walking route | RouteYou

Kylemore Abbey & Victorian Walled Garden – Connemara National Park – Galway – Recreational walking route | RouteYou.

Waar Kylemore zijn naam vandaan haalde leest u op de website van de Benedictijner monialen : Oak trees were among the group of trees which dominated the Irish landscape over 10,00 years ago, and the name “Kylemore” originates from the Irish words “Coill Mor” meaning Big Wood, a reference to the hanging wood on the north side of the lake at Kylemore.’ Welke link er bestaat tussen Ieper en Kylemore vindt u daar eveneens. Hun Benedictijner  missieverklaring indachtig [succisa virescit – “having been cut down, it grows again with new strength.”] bouwden ze het vervallen landgoed opnieuw uit tot een mooie, educatieve, gastvrije, toeristische site die ook een belangrijke werkgever is in de streek.