Drie zusters – Anton Tsjechov – ’t Arsenaal – Mechelen ****

 http://www.deredactie.be/permalink/1.966263

 Michael De Cock regisseerde voor  ‘t Arsenaal  ‘Drie Zusters’ van Anton Tsjechov.

Drie zusters speelt zich af in een kleine garnizoensstad op het Russische platteland van rond de eeuwwisseling. Weduwnaar en brigadecommandant Prozorow verlaat de hoofdstad Moskou om bevelhebber te worden van een garnizoen in een kleine provinciestad. Als hij sterft, laat hij een zoon, drie dochters en een garnizoen na. De drie zusters verlangen met alle vezels van hun lichaam naar de schittering van Moskou waar ze hun jeugd doorbrachten. Maar alle sprankels hoop op een terugkeer doven één voor één uit. En wanneer de officieren samen met het garnizoen de stad verlaten, verdwijnt ook de laatste illusie. 

Door een periode uit het leven van een dozijn personages te volgen wordt de toeschouwer ondervraagd over de zin en de onzin van het bestaan. Is er hoop? En waar vinden we die? (bron: theaterwiki)

Dat Tsjechov schreef aan de vooravond van een revolutie, ook voelbaar in De Kersentuin, brengt de vele bespiegelingen mee over de onzekerheid van de toekomst, over de zin van het bestaan (het ‘Wat doet het ertoe’, ‘Wat maakt het uit’ van garnizoenarts Tsjeboetykin (Tuur De Weert)), over droom, verwachting en de werkelijkheid van de dagelijkse routine. Het stuk bouwt act na act elke illusie die gekoesterd wordt af. Binnen de beslotenheid van de ‘saaie’ garnizoenstad vervelen de burgerdames Prozorov zich. En dat heeft zo zijn consequenties. Irina, de jongste, wil gaan werken en een boeiend leven leiden; om haar liefde wordt geduelleerd met dodelijke afloop voor haar aanstaande, baron Toezenbach (Greg Timmermans). Masja (Veerle Dobbelaere), jong getrouwd met Koelygin (Luc Springuel), leraar aan het college, wordt verliefd op Versjinin, luitenant-kolonel en batterijcommandant maar hij vertrekt. Olga (Mieke  De Groote), zeer toegewijde en plichtsbewuste lerares, nooit getrouwd, voelt eveneens voor Versjinin (Frank Dierens) maar eindigt als schooldirectrice. De geschiedenis kent haar verloop, de menselijke mogelijkheden zijn beperkt. Moskou en het echte leven wordt een onbereikbare droom.

Tjsechov heeft een fijnzinnig oog voor de tragiek van deze situatie en benadert het gegeven met humor: de hysterische buien om banaliteiten, de liefde en het huwelijk als mogelijke onmogelijke uitweg, de grofheden tegenover het personeel (Anfissa (Alice Toen) , de vulgariteit en dominantie van de ‘nieuwe rijken’ (Natasja (Isabelle Van Hecke)).  We zijn  getuige van een wereld van verloren dromen en de psycho-logische frustraties die zich uiten in soms crue gedrag naar anderen.

De kostuums, een ontwerp van Anna Seniow, weerspiegelen perfect de verschillende types en hun aspiraties. Het decor (een berkenbos, tuinvlonders en houten tuinmeubilair) suggereert de platteland-chic van stedelijke burgerij.

Het stuk duurt ongeveer twee uur en dramatisch gezien, had in  sommige scènes iets meer geknipt mogen worden. Het hele opzet om ‘Drie Zusters’ te vertalen naar onze tijd, mag echter  meer dan geslaagd heten. Sterke momenten zijn de ‘wanhoop’ van Masja als de luitenant-kolonel vertrekt en de eenzame, verdrietige mijmeringen van garnizoenarts Tsjeboetykin over zijn bestaan.

Auteur: Blauwkruikje

Master of Germanic Philology - KULeuven - Belgium - Nature, fiction, theater, poetry, philosophy and art lover. Photo: Ostend (B) - Japanese Deep Sea Garden

2 thoughts on “Drie zusters – Anton Tsjechov – ’t Arsenaal – Mechelen ****”

  1. Hallo lezer,
    Een mooie beschrijving van het stuk.
    Weet je misschien ook wanneer de eerste publicatie/eerste opvoering was?
    Auteur van eerste uitgave?
    Ik ben nu een uitgave uit 1995 aan het doornemen vertaald door Theu Boermans.
    Gemaakt voor een premiere in de wenckstudio,Amsterdam.
    Neem aan dat er veel eerdere opvoeringen zijn geweest.
    Met vriendelijke groet.

    Like

    1. Hallo
      Ik ontdekte dat op 2 oktober 1954 een opvoering plaatvond. Google even volgende site:
      http://www.eenlevenlangtheater.nl/ko%20van%20dijk/repertoire/theater/nederlandse%20comedie/652.html
      Er bestaat echter een vertaling van Timmer (Van Oorschot,1956). Welke vertaling in de hogervermelde opvoering werd gebruikt,weet ik niet. Vertaalde de regisseur zelf het stuk? Geen idee.
      De vertaling van Timmer zou gebruikt zijn door de vertalers C. van Houweninge en T. Lutz in 1997. Verder is er een vertaling uit 2003 van de hand van J. Herzberg en eentje uit 2004 door Bart Moeyaert. De laatste vertaling werd gebruikt voor de opvoering in de Singel (Antwerpen) en in ’t Arsenaal (Mechelen).
      Misschien kan het Vlaamse Theaterinstituut (Brussel) (http://vti.be/) je wel helpen om vroege nederlandse vertalingen/opvoeringen op te sporen.

      Met vriendelijke groet

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s