Kunstroute – Kunstenfestival WATOU 2017 – Recreatieve wandelroute

Voor al wie nog een kijkje wil gaan nemen op het Kunstenfestival Watou (nog tot 3 september) in de Vlaamse Westhoek, het parcours van de kunstroute 2017. En mocht de bezoeker zich de vraag stellen of kunstenaars zich niet meer moeten engageren – nieuwe verbindingen moeten maken – in Watou zit de kunst niet in een ivoren toren: het spanningsveld tussen vrijheid en morele verantwoordelijkheid is er overal voelbaar zonder dat de kunst het besef verliest kunst te zijn.

Klaartje Lambrechts’ werk in Rewound, 2015 is neergezet in een steriele ruimte waarin alleen het genadeloze licht het decor vormt. Zo is de focus op het essentiële onvermijdelijk: de gracieuze assimilaties van menselijke emoties. Haar beeldtaal roept puurheid en kwetsbaarheid op maar ze zit verborgen onder een gelaagdheid die versterkt wordt door het lichtspel, gestileerd in een esthetische compositie. Alsof terugkijkend in het verleden alsnog de controle wordt gezocht.

 

Advertenties

Verzet in beelden – Mu.Zee – Oostende

Mary Evans (1963°) is geboren in Nigeria en arriveerde op zesjarige leeftijd in Londen. Ze werd geconfronteerd met een totaal nieuw systeem, een nieuwe taal, nieuwe gedragscodes, ongeschreven regels, liedjes en verhalen. Geleidelijk aan verloor ze de ritmes en de taal uit haar vroege jeugd. In haar creaties kiest ze voor beelden die een universele betekenis hebben, die gemakkelijk leesbaar en toegankelijk zijn. Ze onderzoekt welke invloeden vluchtelingen ondergaan; wat ze onthouden en vergeten; hoe ze onomkeerbaar zijn veranderd. Haar thema’s: identiteit, bezit, vervreemding, herinnering en verlangen.

Tableau Vivant, 2017  dat in Mu.Zee  tegenover La famille en lecture, 1937 van Frans Masereel hangt, toont een landschap met silhouetten dat doet denken aan een historisch tafereel. De silhouetten zijn uitgesneden uit bruin inpakpapier, een verwijzing naar ras en huidskleur. Haar taferelen gaan niet over een specifieke gebeurtenis, maar verhalen over algemene thema’s uit het collectief historisch en hedendaags bewustzijn. Vele hedendaagse gebeurtenissen beschouwt ze als een herneming uit het verleden.

Terecht want 80 jaar geleden schilderde Frans Masereel, op aanraden van zijn vriend Henry Van de Velde, het grote olieverfschilderij La famille en lecture voor het Belgische paviljoen op de Wereldtentoonstelling van Parijs, waar de paviljoenen van de totalitaire ideologieën van het fascistische Duitsland en het communistische Rusland tegenover elkaar stonden. Het schilderij bevat veel elementen die ook in andere werken van Masereel voorkomen. Ondanks de talloze aanklachten die hij tekent, schildert en uit hout snijdt, blijft de mens in zijn werk solidair en bewust aan een betere toekomst denken.

 

Met dank aan de bezoekersgids van de tentoonstelling.

TAZ# een namiddag cultuur aan zee

Theater aan zee (TAZ# 27/7 – 5/8), Editie 21, kijkt vooruit, met respect voor het verleden. TAZ# maakt zich klaar voor de toekomst. Het wordt geen breuk met het verleden. Er worden accenten verlegd en enkele stevige inhoudelijke lijnen uitgezet. TAZ# is geen themafestival maar biedt een mooi, ruim en divers programma waarvan Dirk Pauwels de ‘inspirator’ en curator is. Daarmee werd iemand binnengehaald die sociaal gevoelig is en artistiek vooruitblikkend. Passend dus bij de visie van TAZ#.

De cultuurkans die TAZ# en KNACK-magazine haar lezers deze zomer bood, maakte deel uit van de omarmende, warme en verzorgende gemeenschap waar het festival de instigator van wenst te zijn.

De KNACK-namiddag ging, na de ontvangst in café Koer, van start met de fantastische voorstelling in CC De Grote Post van het stuk Montaigne, een monoloog. Een tekst van filosoof en schrijver Alexander Roose, auteur van De vrolijke wijsheid. Zoeken, denken en leven met Michel de Montaigne, uitgeverij Polisen grandioos gebracht door Koen De Sutter. Samen met zijn zoon Cesar, zelf muzikant en schrijver van de muziek.

Koen De Sutter en zoon Cesar in Montaigne, een monoloog – CC De Grote Post

Michel de Montaigne schreef niet voor ons. Hij begon zijn gedachten te noteren om greep te krijgen op zichzelf. Zijn Essays behoren tot de boeiendste filosofische teksten ooit. Montaigne leefde in een tijdperk van wetenschappelijke omwentelingen, godsdienstoorlogen en politieke instabiliteit. Zijn ‘probeersels’ zijn een therapie, een zelfportret en een publieke bekentenis. De gentleman-filosoof dialogeert met filosofen uit de oudheid – stoïcijnen, sceptici, epicuristen – voor wie filosofie altijd meer was dan een theorie. Want moedig en waarachtig leven, dat wil Montaigne.- achterflap van het boek

Montaigne, een monoloog – “de geest die [in crisismomententen] te keer gaat als een op hol geslagen paard”
In een interview voor de website Filosofie zegt Koen De Sutter: ’Montaigne leert mij nederig te zijn.’  En Tinneke Beeckman, filosofe, columniste en vrouw van Alexander Roose, verzamelde op haar website een reeks recensies van het stuk.

Na de voorstelling kregen de KNACK-abonnees de kans om in Mu.ZEE de tentoonstellingen Het museum van de eigenzin of Frans Masereel en hedendaagse kunst: verzet in beelden  te gaan bezoeken.

La famille en lecture – Frans Masereel voor de Wereldtentoonstelling in Parijs, 1937

Tussendoor zorgde de KNACK-foodtruck voor een hartige hap en konden we met een digitale consumptiepas van een drankje genieten. Een fijne namiddag en avond die ik afsloot met een wandeling op de Albert-I promenade.

Albert I – promenade – Oostende